Ullarsokkablæti

Ég svaf ekkert alltof vel síðastliðna nótt og í eitt skiptið þegar ég rumskaði heyrðist mér ég heyra urr þannig að ég lagði aðeins við hlustir.
Jú, þetta var urr svo ég settist upp til að átta mig á því hvaðan það kæmi. Ég sá Rökkvu og Myrkva, tvær af kisunum okkar, inni hjá okkur en þau voru alveg róleg og ekki að urra.
Ég fór á fætur og leit inn í litla herbergið inn af svefnherberginu okkar, þar var enginn. Ég hlustaði betur og heyrði enn urrað. Fór fram og greip með mér úðabrúsann, nauðsynlegt uppeldistæki fyrir kattareigandann, og leit inn í stofu. Sá ekkert þannig að ég kveikti ljósið.
Ofbirta.
Áfram urrað en engin læti.
Þegar ég vandist ljósinu sá ég hvar Ljómi sat í húsbóndahorninu í stofunni með angóruullarsokkinn minn í munninum og urraði. Það átti sko enginn að fá að nálgast hann eða sokkinn!

Ég held að hann sé með ullarsokkablæti. Hann lætur allar aðra sokka (og flíkur) í friði en ef hann finnur ullarsokka á liggjandi á glámbekk þá slær hann eign sinni á þá. Sérstaklega ef það eru angórusokkar. Hann reyndi m.a.s. að ná einum slíkum af fætinum á mér um daginn.

Lýst er eftir:

Sykurmoladisknum mínum Life's too good. Hefur einhver fengið hann lánaðan? Ég finn hann ekki heima. Lásinn er inn-út-inn-inn-út.

Eða nei, það var hjólið.

Sykurmolarnir

eða Sugarmoles eins og Einar Örn kallaði þau í gær, voru sætir.

Tónleikarnir voru frábærir, spilagleðin í fyrirrúmi, kemistríið á milli Bjarkar og Einars Arnar frábært og meiriháttar að fá Johnny Triumph á svið í lokin með sitt frábæra lag Luftgítar.

"I really don't like lobster!"

Bleh búið!

já og það er kominn fimmtudagur hjá mér.

Fékk alveg nóg af sleninu í gær og sagði því stríð á hendur og henti því út með rykinu, því þegar ég kom heim í gær þá ryksugaði ég, skúraði, skipti á rúminu og ég veit ekki hvað og hvað. Enda líður mér miklu betur - komin á eðlilegt ról aftur.

og á morgun...

þá er ég að fara á tónleika með Sykurmolunum!!!
sem minnir mig á að ég þarf að fara að sækja miðana...

Er ennþá mánudagur?

ég bara spyr. Ég er ennþá svo ansi eitthvað bleh!

mánudagur

mér líður eins og ég sé enn hálfsofandi en samt er klukkan orðin rúmlega níu og ég er komin í vinnuna og farin að sinna skyldum mínum hér.

ætla að fá mér kaffibolla...

bleh

Nú er úti veður...

(veit ekki hvort það er vott, vont eða eitthvað annað, heyri bara í því)

og mig langar að vera heima og kúra hjá manninum mínum sem er lasinn...

It’s alive!

Já ég er á lífi og þykist ætla að fara að lifa blogglífi líka, gangi mér vel!

Þótt ég viti að þetta er ekki beinlínis dagbók þar sem ég þarf að tiltaka allt sem á daga mína drífur þá ætla ég samt að bjóða upp á smá yfirlit yfir undanfarnar vikur/mánuði...

Bara svona af því að ég veit ekki alveg hvernig ég á að byrja hér aftur en mig langar að komast í gang.

Síðan síðast (eða þarsíðast eða bara einhvern tímann) er ég búin að:

- fara í tvær sumarbústaðarferðir; sú fyrri til að skoða stjörnurnar en stjörnukíkirinn varð eftir í bænum þannig að í staðinn spiluðum við Catan og brutum sófa, sú seinni til að tjútta og tralla með vinahópnum og óboj hvað það er langt síðan ég hef farið í bústað með þessu liði og óboj hvað það var gaman!
- læra að spila Catan og það er rosalega skemmtilegt spil!
- fara á stelpudjamm með frábærum konum sem m.a. leiddi okkur inn á Café Paris, Óðal, Café Kozy. Say no more. Og uppskeran daginn eftir var af verri endanum: þynnka dauðans!
- detta í húsakaupapælingar en þið vitið nú allt um það...
- vera löt að æfa mig – fussumsvei!
- vera haldin ákvarðanafælni varðandi allt sem við kemur brúðkaupinu....
- skrópa í vikulegri göngu með vinkonunum - ja, sveiskítalykt!

Og síðast en ekki síst, fagna brautskráningu míns heittelskaða frá HÍ.

undan feldi, eða ekki

jamm, við erum skriðin undan feldi og höfum tekið ákvörðun:

áfram í Vesturbænum
hér er gott að vera
ótímabært að fara

en þetta var mjög hressandi hugsanaferli sem vakti okkur til umhugsunar um íbúðina okkar, sem btw hefur hækkað um 36% í verði á þessu eina ári!
spark í rassa okkar til að fara gera það sem við höfum bara talað um hingað til!

skriðin undir feld aftur til að losna við kvefið.

Aaaatjú!

undir feld

samkvæmt verðmati eru húsakaupin raunhæf.
spurningin er: Viljum við?
ég er lögst undir feld.

óboj

óboj!

húsið er líka æðislegt í alvörunni og fasteignasalinn kemur til okkar í dag að verðmeta Bárugötuna.

óboj!

Alvarlegar afleiðingar

Já, það getur haft alvarlegar, eða a.m.k. ófyrirséðar, afleiðingar að sitja og lesa blöðin með morgunkaffinu í rúminu á sunnudagsmorgnum.
Það sem gerðist síðasta sunnudag var það að við fundum hús sem okkur langar til að kaupa og við erum að fara að skoða það núna á eftir.
Á Eyrarbakka.

Írónían í þessu er að í þessari viku, fyrir nákvæmlega ári síðan fórum við David að skoða íbúð sem var til sölu á Bárugötunni án þess að ætla okkur að kaupa.
Tæpri viku síðar var búið að ganga frá kaupsamningi und alles.

(Ég er ekki viss um að ég hafi taugar í annan svoleiðis rússíbana.)

í uppáhaldi þessa dagana:

... hafragrautur með smá púðursykri, eplabitum, hnetum og kanil. Namminamm!
... kroppaskrúbbið frá Bláa lóninu. Alger unaður!
... útilegur og önnur samvera með vinum og vandamönnum.
... Alexander Mcall Smith. Hann er bara fyndinn. Er núna að lesa framhaldið af 44 Scotland Street.

Bráðum kemur alvöru færsla frá mér, kannski eins konar sumaryfirlit þar sem ég hef ekki verið á bloggbrókunum í sumar...

Svona eiga vinkonur að vera!

Hringja í mann rétt fyrir hádegi, plata mann út í hádegismat í sólinni og láta mann kveljast á loftlausri skrifstofunni eftir hádegið á meðan úti er sumar og sól (ekki algeng blanda á Íslandi í augnablikinu).

Ég ætla að hætta að vinna klukkan 3 í dag og njóta veðurblíðunnar í garðinum heima.

Takk yðar hátign.

rauð bréfaklemma

og svo finnst mér þessi sniðugur!

í tilefni af...

afmælisdeginum hennar Berglindar ákvað ég að henda þessum hlekk á Nornabúðina inn á síðuna mína.

Til hamingju með afmælið, Berglindin mín!

ps. svo fer ég líka bráðum að taka til hérna inni, hef verið svo upptekin við að taka til á Bárunni...

varð barasta að stela þessum:

Leiðsögumaður var með hóp erlendra ferðamanna á leið um landið okkar. Á ónefndum stað sáu þeir fýl fljúga um og spurðu túristarnir hvað þessi fugl héti. Leiðsögumaðurinn var ekki klár á enska nafninu en svaraði um hæl:
„Well, this is an elephant with a 'y'.“

óboj!

Á maður virkilega að taka þetta fólk alvarlega og veita því atkvæði? Ég meina, það er fyndið að Silvía Nótt skuli gera þetta en ég tek hana heldur ekki alvarlega.

"Lets start with a little jumping!"*

Þar sem ég er komin með nett ógeð á sjálfri mér, aukakílóum og hreyfingarleysi (kannski frekar hreyfingarleti) þá skráði ég mig á svona stelpunámskeið í einni af líkamsræktarstöðvum borgarinnar. Það er mjög gaman og gengur bara vel, svona eftir fyrstu vikuna. Í gær lét hún okkur sippa og sippa og sippa og sippa. Ég hef ekki hoppað svona mikið síðan í janúar 1990 þegar Stefan nokkur Krisping byrjaði fyrstu karateæfinguna með þeim orðum sem titillinn vísar í.

Eníveis, elsku, stóru kúlukálfarnir mínir eru núna í einum hnút og ég þarf helst að teygja á þeim á tveggja klukkustundarfresti eða eitthvað álíka. Þetta eru klárlega þeir vöðvar í mínum líkama sem hafa minnstu teygjuna og það hefur alltaf verið þannig. Reyndar fann ég mikinn og góðan mun á þeim eftir jóganámskeið sem ég fór á fyrir tæpum tveimur árum en að sjálfsögðu hef ég verið löt að halda því við. Ætti kannski bara að skella mér í jóga aftur... hmmm...

* lesist með sænskum hreim og nb! mjög mikilvægt að lesa 'jumping' sem 'yumping'...

Takk fyrir mig!

Blóm í vinnuna, gjafakort í Mál og menningu, eftirmiðdagslúr með kisunum, thailenskur matur í góðum félagsskap, einn bjór á Ölstofunni, allskyns kossaflengs og faðmlög, skriflegar og símleiðis hamingjuóskir og fallegt veður var meðal þess sem ég fékk að njóta á afmælisdaginn minn.
Takk fyrir mig.

Í dag...

fellur lífið í eðlilegar skorður aftur og ég er orðin árinu eldri. Dojojongs!

nýtt tímabil

Ég get ekki neitað því að það var ákveðinn léttir að vakna í morgun og finna að ég átti allskonar aðrar hugsanir í kollinum en hvernig væri best að skipuleggja vinnudaginn til að fá sem mest útúr honum á báðum stöðum og samt ná heim fyrir kvöldmat. En það fylgir því vissulega ákveðinn söknuður að vera hætt í Hátækni því að ég hef aldrei unnið með jafnmikið af skemmtilegu og léttklikkuðu fólki á einum stað.

Ég var reyndar svo búin á því í gær, sjálfsagt einhvers konar spennufall og uppsöfnuð þreyta, að ég var komin upp í rúm kortér yfir átta og fór því ekki í afmælispartíið í gær.

Nú er ég mætt aftur í vinnuna til að vinna eins og hestur að klára stóra verkefnið sem við eigum að skila á mánudaginn þannig að eðlilegt líf hefst ekki aftur fyrr en á þriðjudag.

síðasti dagurinn!!!

jessörííí! í dag er síðasti tvöfaldi vinnudagurinn minn og er það vel.

... það gengur ágætlega á Everest en áfall að vakna og frétta það að fullt af fólki hafi ekki skilað sér og að einhverjir hafa dáið. Ég veit ekki af hverju ég upplifi þessa bók svona sterkt.

... ég er að hugsa um að taka hana Garún vinkonu mér til fyrirmyndar og svara öllum kommentum sem ég fæ á síðuna mína. Hef bara gert það eftir hentugleika hingað til.

... í kvöld er svo fyrsta afmælisveislan af nokkrum sem eru framundan á næstu dögum.

... og þessu gleymdi ég alveg í gær (skammskamm Elísabet!):
Til hamingju með afmælið Sigurborg og Dögg

gat skeð!

bróðir minn elskulegur lánaði okkur skötuhjúum bílinn sinn til afnota um óákveðinn tíma þar sem hann er kominn með nýja vinnu og fékk þar bíl til sinna afnota. Einn maður hefur ekkert við tvo bíla að gera þannig hann semsagt lánaði okkur sinn eigin bíl.
Sem er stór, amrískur bensíngleypir þannig að maður er ekkert mikið að rúnta á honum af gamni sínu, enda á ég þetta líka forláta strætókort sem rennur ekki út fyrr en á laugardag (dugar akkúrat til að klára gömlu vinnuna).
Eníveis, við þurftum að skreppa alla leið út á Keflavik International Airport í morgun til að sækja vinkonu okkar sem var að koma frá BNA og til þess að vera viss um að komast báðar leiðir klakklaust, þá keyptum við bensín í morgun. Fyrir kr. 127 og einhverja aura lítrann!!!

Svo þegar ég fletti núna uppá mbl þá er barasta búið að lækka bensínverð allsstaðar. Já, fussumsvei segi ég bara!!!

arrógant...

er bara að velta fyrir mér, getur ropi verið hrokafullur?
það er gaur að vinna með mér og svona almennt séð er hann yfir aðra hafin (að eigin mati) og ég sver það, ég heyri það þegar hann ropar. Sem hann gerir hátt og snjallt á hverjum degi. Og ég fæ svona vibbahroll í hvert sinn.

ef þið hafið horft á sænsku fangelsisþættina í vetur, Häktet, þá var þar gaur sem var síétandi og ég get ekki að því gert að þessi samstarfsmaður minn minnir mig á þennan sænska. Ekki alveg jafnógeðslegur en eiginlega alveg jafnóaðlaðandi.

just wondering...

tveir...

dagar enn.
Ég vildi bara að þetta væri búið, því þá gæti ég eytt minni tíma í nýju vinnunni (sem bráðum verður VinnaN) og meiri tíma heima að lesa. Ég er nefnilega að lesa svo spennandi bók og í gær, áður en ég fór að sofa, var ég búin að ná toppinum á Everest og aftur komin niður í fjórðu búðir, hálf rugluð af þreytu og súrefnisskorti og algjörlega ómeðvituð um að 19 manns væru föst í hlíðum tindsins útaf óveðrinu.
Jamm, ég er að lesa Á fjalli lífs og dauða (Into Thin Air) eftir Jon Krakauer. Fékk hana lánaða hjá frænku minni sem lánaði mér líka þessa. Þeim ber nefnilega ekki saman um atburði og annað, segir hún og það er gaman að sjá mismunandi skoðanir og upplifun manna.

Ég man eftir þessum leiðangrum, fyrir akkúrat 10 árum, í apríl/maí 1996. Ég man eftir þessu af því að í einum þeirra var dönsk kona sem var fyrst danskra kvenna til að ná toppnum á Everest og þarafleiðandi mikil umfjöllun um þetta í fjölmiðlum í DK. Hún skrifaði einmitt bók um þessa lífsreynslu og ef ég verð ekki komin með nóg eftir að hafa lesið bæði Krakauer og Boukreev, þá verð ég mér kannski úti um bókina hennar Lenu líka.

Eníveis, vinnan kallar.

þrír...

dagar eftir í tvöfaldri vinnu... þetta er allt að koma.

Mér bauðst að fá boðsmiða á (forsýningu?) á MI:III annað kvöld en ég afþakkaði. Ég veit ekki hvað það er en ég er hreinlega komin með óbeit á Tom Cruise. Ég hef svo sem alveg upplifað það áður að missa áhugann á einhverjum leikara þannig að maður hættir að eltast við myndir með viðkomandi en heldur samt áfram að horfa á gömlu myndirnar. En svoleiðis er það ekki með TC - ég hreinlega get ekki hugsað mér að horfa á neitt með honum, hvorki nýtt né gamalt. En það er alltílagi, ég sakna hans ekkert.

Fjórir...

dagar eftir í Hátækni. Sem er eiginlega alveg 4 dögum og mikið fyrir mig núna, er nefnilega alveg búin að fá nóg af ofurvinnu í bili.

Já, niðurtalningin er hafin!

1. maí

æ, hvað mig langar mikið að vera allt annarsstaðar en í vinnunni í dag. Mig langar að fá mér ís, fara í gönguferð í Esjunni eða Heiðmörk, hitta skemmtilegta fólk eða bara vera úti og njóta maísólarinnar! En í dag á ég ekkert val, verð að vinna.

Það eru bara 4 tvöfaldir vinnudagar eftir!!! Síðasta vinnudagurinn í Hátækni er á föstudaginn og það er svooo ljúft!

Annars eru bara ammli og meiri ammli framundan, 6 manneskjur sem ég þekki vel eiga afmæli á næstu 10 dögum...
Til hamingju með það afmælisbörn!

Síðar:

Ég heyri í lúðrablæstri 1. maí göngunnar inn um gluggann minn. Mig langar ennþá út.

Enn síðar:

Ég ætla út núna.
Út í maírigninguna,
sólin gafst uppá að bíða eftir mér.

Spenningurinn í algleymingi

Við skötuhjúin á Bárunni höfum beðið spennt eftir að “vinsælasti sjónvarpsþáttur í heimi”* hæfi aftur göngu sína á Skjá einum eftir að nýja sjónvarpið okkar opnaði hann fyrir okkur aftur. Í gær hófst svo gleðin og við sáum vin okkar Horatio Caine loksins aftur og þvílík gleði! Hann hefur ekkert breyst og er alveg einsog þegar við sáum hann síðast.
Nú megið þið ekki misskilja mig, galdurinn er að horfa á þennan þátt sem grínþátt. Fyrsta atriðið er alltaf best, þið vitið áður en að kynningin á þættinum kemur. Þá er hann alltaf á vettvanginum þar sem glæpurinn átti sér stað og hann á alltaf síðustu setninguna. Hádramatískur einsog honum einum er lagið. Það er líka alveg merkilegt hvað hann snýr oft baki í fólk sem hann talar við eða horfir bara alls ekki á það.
Ég veit ekki með ykkur en okkur finnst hann alveg drepfyndinn og frábært að herma eftir honum. Þegar við erum í stuði þá endurtökum við allar línurnar hans og hlæjum svo einsog bavíanar.
Ég mæli með því að prófa það.

*mig langar rosalega að vita hvert úrtakið var til að fá þessa niðurstöðu, trúi því engan veginn að þetta standist.

Brúðkaup, þynnka og vinna

Brúðkaupið á laugardaginn var alveg stórskemmtilegt og gaman að sjá nánast alla móðurfjölskylduna saman komna á einum stað. Ég er nefnilega ekki eins frændrækin einsog ég vildi vera. Það stendur allt til bóta og batnandi manni er best að lifa.
Í gær fór lítið fyrir vinnu einsog áformað hafði verið en hinsvegar fór meira fyrir þynnku og afslöppun. Já, ég var ekki mjög hress þegar ég vaknaði í gær en það lagaðist þegar leið á daginn en ég ákvað samt að njóta þess að gera mest lítið og dagurinn fór að mestu í sjónvarpsgláp og kattaklapp. Enda vaknaði ég fersk í morgun, tilbúin að takast á við næstsíðustu löngu vinnuvikuna mína. Núna get ég farið að telja niður!

í gær, í dag, á morgun

í gær var keiluferð með vinnunni (gömlu), í dag er brúðkaup frænku minnar, á morgun er afslöppun og smá vinna.

akkúrat núna: að lesa yfir ritgerð fyrir D

Gleðilegt sumar!

samkvæmt mbl.is fraus vetur og sumar saman þannig að það ætti að vera von á góðu sumri. Það er allavega bjart og fallegt í dag.
Takk fyrir veturinn!

annar í páskum

mætt í vinnuna aftur eftir þriggja daga frí sem var alveg svakalega endurnærandi og dagurinn í dag verður bara stuttur, 9-16, en svo á að halda áfram að njóta lífsins með mínum heittelskaða.

mýs í Vesturbænum

já, það er ekki frá því að við höfum orðið vör við músagang undanfarið og eigum reyndar ekkert von á að það lagist. Músagangur er kannski ekki alveg rétta orðið því þær ganga nú ekki mikið þessar títlur eftir að hafa verið veiddar og bornar inn í hús til okkar af ofurveiðikisunni okkar, henni Rökkvu.
Þeim sem til okkar þekkja, eru varla hissa á því að David er að springa úr stolti yfir veiðikunnáttu kattarins.

Fernt af öllu...

ég ætlaði víst að vera búin að þessu um síðustu helgi en betra er seint en aldrei...

4 störf sem ég hef unnið um ævina:
Uppvaskari (fyrsta starfið)
Au pair (í útlöndum)
Skálavörður á hálendinu (draumastarf)
þýðandi (nýjast)

4 bíómyndir sem ég gæti horft á aftur og aftur:
Secondhand Lions
Amélie
The Princess Bride
Saving Grace

4 staðir sem ég hef búið á:
Mogadishu, Sómalíu
Mukalla, Yemen
Pattani, Thailandi
Kaupmannahöfn, Danmörku

4 sjónvarpsþættir sem mér líkar:
Aðþrengdar eiginkonur
Spooks
Aukaleikarar
Jörðin

4 síður sem ég skoða daglega fyrir utan bloggið:
mbl.is
... er rosalega léleg að vafra um netið

4 matarkyns sem ég held upp á:
íslenskt lambakjöt
íslenskur fiskur
mexikóskur matur
asískur (indverskur/thailenskur/kínverskur...) matur

4 staðir sem ég vildi heldur vera á núna:
Álftavatni að Fjallabaki
Snæfellsnesi
víðsvegar í Kanada
Skagafirði

4 staðir sem ég hef heimsótt í fríum:
Noregur/Svíþjóð (æfingabúðir í Karate + heimsókn til ættingja)
Kanada (skoða uppruna D)
Barcelona (U2 tónleikar!!!)
Færeyjar (með gömlu Norrænu)

4 bloggarar sem þurfa að gera þetta líka:
þeir sem ekki hafa gert þetta áður...

fyrsti apríll

Dagurinn í gær var fínn, ég vaknaði eldsnemma, alveg eldhress eftir að hafa skriðið uppí rúm kl. 19:30 kvöldið áður, alveg að drepast úr mígreni. Gaf mér góðan tíma með kaffibollann og blöðin í rúminu á meðan ég leyfði David að vakna í rólegheitunum.

Það fyrsta virkilega spennandi sem ég las í blöðunum í gær var að Apple-búðin var að bjóða Ipod á hálfvirði útaf einhverjum breytingum á tollaflokkum. Ég velti því fyrir mér hvort við skötuhjúin ættum ekki að skella okkur þangað og ná okkur í einn svona ipod á hálfvirði á meðan ég hélt áfram að lesa blaðið. Nokkrum opnum síðar var svo
umfjöllun um 1. apríl gabb fjölmiðla í gegnum árin og þá fattaði ég djókið. Þannig að ég hafði allan varann á mér þegar lestur/fletting næsta blaðs hófst. Og viti menn, fljótt kom ég auga á frétt um að Den Danske Bank og SPRON ætluðu að bjóða íbúðalán með 3% vöxtum og ég lét nú ekki gabbast af því. Enda svosem ekkert í neinum húsnæðishugleiðingum nema hvernig við getum betrumbætt Báruna okkar. Eníveis, flettingin hélt áfram og þá kom hið allraskemmtilegasta í blöðunum þann daginn:
Bílaleigubíll á 35 kr. hjá Hertz.
Ég þorði nú ekki alveg að trúa þessu þannig að ég hringdi til þeirra og jú, mikið rétt, þeir voru að fagna 35 ára afmæli sínu á Íslandi og buðu alla sína bíla á 35 kr. yfir daginn. Ég var ekki lengi að koma mér í föt og af stað til að næla mér í einn slíkan!
Þannig að í gær rúntuðum við David um á Toyota Avensis Station og keyptum fullt af dóti. Fullorðinsdóti.

Neineinei, ekki svona dónalegu dóti, heldur nýtt sjónvarp, dvd-spilara og magnara (en engan ipod). Hátalararnir koma svo í vikunni. Það var nú alveg löngu kominn tími á að fá nýtt sjónvarp, þótt 30 ára Hitatchi tækið okkar hafi nú alveg staðið fyrir sínu hingað til en því miður ekki hægt að tengja dvd-spilara við það. Það kom líka í ljós við sjónvarpsskiptin að við erum alltíeinu komin með aðgang að Skjá einum, Sirkus og Omega en fundum bara RÚV á gamla tækinu. Það var reyndar alveg nóg að hafa bara eina sjónvarpsstöð.

Við fórum svo og skiluðum bílnum í morgun og á leiðinni heim komum við við hjá Jamie og skoðuðum nýju kettlingana hennar. Þeir eru svo sætir!

Á morgun byrjar svo ballið, þar sem ég verð í 150% vinnu. :o)

Draumfarir, NYC og Morgunblaðið

Mig hefur dreymt svo mikið undanfarið. Í fyrrinótt dreymdi mig t.d. að vinkona mín (32) og strákur sem er að vinna með mér (23) væru eitthvað að skjóta sig hvort í öðru en ég sé það ekki gerast í alvörunni. Hann tekur í vörina.
Í nótt dreymdi mig svo að ég væri í New York og væri heima hjá Ernu vinkonu að bíða eftir að hún kæmi heim úr vinnunni. Mér leiddist eitthvað að bíða þannig að ég fór eitthvað út og sá þá Baltasar Kormák leikstjóra og byrjaði eitthvað að tala við hann. Ég þurfti nefnilega að segja honum eitthvað en ég man ekkert hvað það var. Það endaði með því að ég labbaði með honum heim til hans þar sem var fullt af fólki og ég lenti þar í hrókasamræðum um plötur Halla og Ladda...
Ég skil ekkert hvaðan þetta kemur allt.

Í morgun vaknaði ég svo við það að David rétti mér Moggann sem hafði komið til okkar óvænt. Ég hélt að við værum þvílíkt að græða á því að nýr blaðberi væri byrjaður en svo kom í ljós að Icelandair hafði keypt allar auglýsingarnar í blaðinu í dag og því dreift í stærra upplagi.

Andleg líðan, brúðkaup+orðapressa og helgin

Ég hef verið hálf domm undanfarna daga, eftir að ég skilaði síðasta þýðingaverkefninu mínu og eftir að það komst á hreint að ég væri að fara að skipta um vinnu. Held að þetta sé bara uppsöfnuð þreyta og í gær langaði mig hreinlega ekki að tala við fólk. Var í engu skapi fyrir félagsskap en ég er öll að koma til.

Við erum búin að búa til blogg fyrir brúðkaupið okkar, sem er eiginlega meira ætlað sem upplýsingaveita til vina og ættingja í Kanada og annars staðar sem ekki þekkja til á Íslandi. En að sjálfsögðu er öllum velkomið að líta við þar, sú síða er hýst af Wordpress og ég er jafnvel að spá í að færa þessa síðu þangað, sjáum til. Þessi síða þarfnast alla vega upplyftingar.

Helgin framundan er róleg, ekkert planað annað en tiltekt og heimilisleg verkefni. En ég ætla að njóta þess á meðan ég er bara í einu starfi.

Á mánudagskvöldið er svo þetta á dagskránni.

BraBra

ég fékk að heyra það í morgun að ég væri ósanngjörn og frek (það síðara reyndar ekki sagt beint við mig) en ég fékk mínu framgengt þannig að frá og með 1. apríl verð ég í 150% vinnu um óákveðin tíma. Þó aldrei lengur en til 31. maí.

"Brabra" segir þýðÖndin

Að eiga eða að ná?

Ég var að tala við Garún vinkonu mína, hún hringdi í mig til að athuga hvað andlegri heilsu liði. Hún varð nebblega fyrir þeirri (ó)skemmtilegu reynslu að keyra mig heim eftir vísindaferðina í gær og ég jós yfir hana öllum þeim miður skemmtilegu hugsunum sem ásóttu mig eftir að hafa áttað mig á því að ég hefði misst af tækifærinu hjá Skjali.

Alla vega ég byrjaði á því að þakka henni fyrir afnot af ótrúlega stórum eyrum í gær, stórum í merkingunni rausnarlegum en það hljómaði því miður ekki þannig þegar ég sagði það heldur eins og ég væri að segja að hún væri með stór eyru. Svo hélt samtalið áfram og ég sagði eitthvað um að eiga ekki upp í nefið á mér yfir einhverju og hún sagði þá:

G: "Átt?"

E: "Já, ég á ekki upp í nefið á mér yfir þessu." voðalega er hún vitlaus að hafa ekki heyrt þetta orðatiltæki áður en hvaðan ætli það sé komið? hmmm, kannski eitthvað tengt því að eiga ekki til neftóbak í nefið á sér, hmm....

G, hlæjandi: "Meinarðu ekki að þú nærð ekki upp í nefið á þér?" núna skellihlæjandi

E: "Jú, auðvitað! Og mér sem fannst þú treg að hafa ekki heyrt þetta orðatiltæki áður."

Svo hlógum við alveg eins og bavíanar í smátíma. Held samt að ég sé búin að fá overdose af orðum í dag eftir að hafa setið við skriftir meira og minna í allan dag. Fyrst að semja bréf sem ekki verður misskilið og svo að þýða. Held að það sé komin háttatími á mig núna.

God nat og sov godt.

blikur á lofti

jamm, það eru blikur á lofti varðandi nýju vinnuna af því að gamla vinnan er farin að draga í land með hvenær ég get losnað frá þeim. Ég geri mér alveg fulla grein fyrir því að brotthvarf mitt skilur eftir sig ákveðið skarð sem tíma tekur að fylla* en mér finnst að það væri alveg hægt að leysa þetta ef viljinn virkilega er fyrir hendi.
Það er bara mjög súrt að þurfa að sjá á eftir tækifæri að starfi sem maður er að mennta sig fyrir af því að maður getur ekki losnað úr fúlu þjónustustarfi!!!
Alla vega, þetta ætti allt að skýrast á morgun.

Hluti af mér langar bara til ganga út 31. marz og mæta ekki aftur...
en ég hef ekki samvisku í það.

aaaaaarrrrrrggggggggggghhhhhhhhhh

*ekki að ég sé ómissandi, það tekur bara tíma að komast inní það sem ég geri.

nokkrir venjulegir dagar, loksins...

Já, það hefur verið ansi mikið að gera hjá mér undanfarið en ég átti nokkra venjulega daga núna í lok vikunnar en svo er hasarinn að byrja aftur núna.

Alla vega, við komumst norður á Hofsós um daginn og áttum alveg frábæra helgi í frábærum félagsskap og komum í bæinn nokkrum rekaviðardrumbum og fjörugrjóti ríkari. Síðan þá hef ég svo verið upptekin við að þýða þegar ég hef ekki verið í vinnunni.
Já, ég sagði þýða. Mér bauðst nefnilega smá aukaverkefni við að þýða innréttingabækling sem var mjög gaman og gekk bara nokkuð vel. Tja, eiginlega svo vel að mér bauðst fullt starf við þýðingar! Ég gat ekki annað en gripið tækifærið og kem því til með að skipta um starf eftir nokkrar vikur.
Svona er lífið nú óútreiknanlegt.

Núna áðan var ég að eyða úreltri bloggfærslu sem ég var ekki búin að klára og þar af leiðandi ekki búin að birta en þar sá ég þessa setningu:
"vinnan mín hefur ekki orðið neitt skemmtilegri en hver veit hvað gerist í framhaldinu af þessum þýðingum..."
Heilmikið gerðist í framhaldi af þessum þýðingum og í raun miklu meira en ég átti von á eða bjóst við. Ójá og þetta átti að vera viðburðalítið ár...

bleh...

Ætlunin var að vera núna stödd í vellystingum hjá vinafólki okkar á Hofsósi.
Í staðinn sit ég hér á Bárunni og skoða tilboð í tryggingar frá tryggingafélaginu mínu.

Ákall mitt til veðurguðanna virðist hafa virkað.

til hamingju með afmælið, þið öll janúarbörn!

Svona í lok mánaðarins finnst mér rétt að óska öllum þeim janúarafmælisbörnum sem ég þekki til hamingju með afmælið. Ég hef verið jafnleiðinleg við ykkur öll og hvort sem þið trúið mér eða ekki, þá mundi ég eftir ykkur öllum og hugsaði:

"Æ, ég hringi/smessa/meila á eftir!"

En einsog þið janúarbörn vitið, þá gerðist það ekki, þannig að ég hef ákveðið að 'á eftir' er núna og ég blogg'etta til ykkar!

Innilegar hamingjuóskir með daginn og gangi ykkur vel á nýja árinu:
Andri ellefta
Anna Lilja sautjánda
Erna sautjánda
Bryndís tuttugasta
Marý tuttugastaogfimmta
Einar Snorri þrítugastaogfyrsta

Er ég nokkuð að gleyma einhverjum...?

"Mér finnst rigningin góð..."

en ég vil frekar hafa snjó og frost á veturna (nóg er af rigningunni á öðrum árstímum).

Heyrið þið það, Veðurguðir?!?!?

nýtt ár

já, það er víst komið nýtt ár og lífið heldur áfram sinn vanagang. Satt að segja er ég pínulítið fegin því þetta voru ein af meira stressandi jólum í mínu lífi. Líklegast vegna þess að ég var að bíða eftir jólafríinu mínu allt fram til 21.12. þegar ég áttaði mig á því að það sem ég ætlaði mér að gera, þyrfti ég að gera EFTIR vinnu eða um helgar. Einsog áður sagði, ætla ég að taka þetta með í reikninginn á þessu ári svo ég geti jólast á aðventunni og haldið fjölskylduaðventukaffið sem ég hef ætlað mér að halda á fyrsta í aðventu undanfarin 2 ár.
Nóg um það.

Nýtt ár, já. Og fullt af fallegum fyrirheitum. Efst á blaði er minnkun líkamsmassa heimilisfólks (kettir ekki meðtaldir) því árið 2005 fór að mestu leyti í (óþarfa)forðasöfnun... Eins og ársins 2005 verður minnst sem viðburðaríka ársins (2 flutningar, íbúðakaup, nýhafið kattauppeldi, atvinnuskipti, bílasala og síðast en ekki síst trúlofun) þá mun ársins 2006 verða minnst sem sparnaðarársins. Já, það þarf að herða sultarólarnar í ár til að eiga nóg fyrir veislunni/svallinu/djamminu/fjörinu sem stefnt er að 31.03.2007 ... jú og sömuleiðis til að líta sem best út þá.
Massaminnkunin er þegar hafin með salati á matseðlinum fjórum sinnum þessa vikuna og amk. þrisvar sinnum í viku á næstunni...

Gleðilegt ár!

ég var að fatta...

...af hverju ég er svona eftirá með allt jólastússið. Ég er alltaf að bíða eftir að komast í jólafrí, svona alvörufrí einsog eftir jólaprófin í menntó. Ég bara gleymdi að bæta einu inní jöfnuna:
ÉG ER FARIN AÐ VINNA FULLORÐINSVINNU - NÍU TIL FIMM = EKKERT JÓLAFRÍ

Verð að muna eftir þessu á næsta ári.

hvað þekkjumst við vel...?

ég var að slúbbertast í vinnunni á fös og sá þennan lista á blogginu hennar Ernu og hreinlega stóðst ekki mátið að sjá hvað hún segði um mig... þannig að núna verð ég að setja þetta upp hjá mér og svo er bara að sjá hverjir eru forvitnir. Þetta virkar semsagt þannig að þú setur nafnið þitt í kommentakerfið og ...

1. Ég segi þér eitthvað handahófskennt um þig
2. Ég segi þér hvaða lag/mynd minnir mig á þig
3. Ég segi þér hvaða bragð minnir mig á þig
4. Ég segi þér eitthvað sem meikar bara sens fyrir mig og þig
5. Ég segi þér fyrstu ljósu minninguna mína af þér
6. Ég segi þér á hvaða dýr þú minnir mig á
7. Ég spyr þig að einhverju sem ég hef velt lengi fyrir mér um þig
8. Ef þú setur nafn þitt inn þá verðuru að setja þetta á bloggið þitt...

Annars er mest lítið að frétta, David er búinn að vera meira og minna lasinn í rúma viku núna og ég er búin að vera með nokkurra daga kvef sem fer svona upp og niður. Ég held að ég sé samt að lagast aftur.

Jólastressið er að rúlla yfir mig hægt og bítandi. Og ég er líka farin að verða meira vör við það hjá öðrum. Við fórum aðeins á rúntinn í gær (voða heppin, með bíl í láni) og ég var alveg agndofa yfir umferðinni alls staðar og skildi eiginlega ekkert hvað var í gangi en svo áttaði ég mig á því: allir úti að kaupa jólagjafir og jólajóla-eitthvað. Ég þarf sjálf að fara að huga að slíkum verkefnum...

Best ég fari að baka.

jólahlaðborð...

með vinnunni minni í kvöld eftir langa og stranga viku.

alltaf að læra eitthvað nýtt

Við fengum skyndilega áhyggjur af Rökkvu í gærkvöldi þegar D fann tönn úr henni á rúminu okkar. Við gátum varla beðið eftir því að klukkan yrði 9 í morgun til að geta hringt í dr. Doolittle og spurt hana út í þetta. Samtalið var einhvern veginn svona:

E: "Kisan mín missti tönn í gær."
D: "Hvað er hún gömul?"
E: "Rétt um 6 mánaða."
D: "Var þetta jaxl?"
E: "Já."
D: "Hún er bara að missa síðustu barnatennurnar, þetta er akkúrat aldurinn."

Og ég hugsaði: "HJÚÚÚÚKKETH!!!"

Þetta var eitthvað sem ég vissi ekki, þeas. að kettir (og flest önnur spendýr) missa tennurnar rétt einsog mannskepnan. En þegar maður hugsar um það er það mjög rökrétt því dýrin vaxa og stækka rétt eins og mannfólkið.

Ein ógissla klár!!!! (...eða þannig sko)

Ég var aðeins að renna yfir bloggið mitt og mundi þá alltíeinu eftir því að ég ætlaði alltaf að setja inn myndir af graskersútskurðinum sem var fyrir mánuði síðan (ein svakalega up to date eða þannig...) Þannig að hér er mín fyrst tilraun til að setja myndir á bloggið mitt - upplausnin í þeim er ekkert sérlega góð enda bara teknar á myndavélina í símanum mínum...


Þetta er mitt grasker (þetta danska...)


Þetta er Davids.


Og þetta er hópmynd með afrakstur kvöldsins.



öhömm... þegar ég fór í prívjúið þá kom þetta allt kolruglað fram miðað við hvernig þetta lítur út hér í kompósinu en ég treysti því að þið áttið ykkur á því hvernig þetta hangir saman ef þetta pöbblisjast svona. Ég nenni nebblega ekki að reyna að átta mig á vandanum núna...

kisufréttir

já, við erum flutt eins og ekki hefur farið framhjá neinum sem les þetta sjaldanuppfærðablogg og okkur líður betur á Bárunni með hverjum deginum og alltaf að koma okkur aðeins betur fyrir en enn eru heilmargir kassar sem á eftir að gramsa í ...

Allavega, við heilsuðum uppá nágrannana á efri hæðinni um daginn, bara svona til að kynna okkur og sýna andlitin. Þetta er alveg yndislegt eldra fólk. Ég hafði smá áhyggjur af því að þau yrðu ekki glöð að vita af tveimur kisum í húsinu en svo var nú aldeilis ekki. Kötturinn þeirra, sem varð 18 ára, er grafinn í garðinum og þeim leist bara vel á að vera komin með 2 ketti í húsið.

Þau (þeas. kisurnar ekki nágrannarnir) fóru til dýralæknis í fyrsta skipti í gær, ýmislegt sem þurfti að græja þar... Þau eru greinilega komin á unglingsaldurinn og fullt af hormónum í gangi en Ljómi hafði nú voðalega lítið vit á því sem hann var að reyna að gera við systur sína (sem betur fer!) og hún ekkert alltof ánægð með tilburðina. Nú er búið að kippa því í liðinn og þau orðin öllu rólegri. Þau eru orðin eins og litlu börnin manns og það var voða vont að horfa á þau í gær eftir að við sóttum þau, gangandi um eins og þau væru með kúkinn í buxunum og missandi jafnvægið ef þau horfðu ekki beint fram. Sem betur fer virðast þau vera búin að jafna sig núna.

Ég varð einsog voða stolt mamma þegar dýralæknirinn sagði:

"Hann er voðalega fallegur."

um leið og hún tók Ljóma úr kassanum.

Ég elska kisurnar okkar!

flu-hu-hu-hutt!!!

jamm, við erum flutt og búin að skila gömlu íbúðinni af okkur þannig að núna getur maður farið að hugsa um fleiri hluti en bara að fá kassa, pakka ofaní kassa, flytja kassa, taka uppúr kössum... Tja, reyndar erum við enn að taka uppúr kössum en það er komin heildarmynd á íbúðina OKKAR!

ég lofa að næsta færsla mun fjalla um eitthvað annað en flutninga...

Fertugsafmæli, flutningar og f... f... f...

Ég var í fertugsafmæli á laugardaginn og var það með betri afmælum sem ég hef farið í. Fullt af skemmtilegu fólki og þar af leiðandi fullt af skemmtilegum sögum og mikið hlegið. Ég segi bara aftur: Til hamingju með afmælið, Berglist!

Flutningarnir ganga. Það er allavega farið að vera jafnmikið bergmál á báðum stöðum og foreldrar mínir hafa lagt blessun sína yfir slotið. Ég hlakka bara svo til þegar við verðum endanlega búin að losa okkur af Ásvöllunum...

F... f... f... var bara til að láta fyrirsögnina stuðla þrefalt en það er bara ekkert meira F í gangi hjá mér núna þannig að f... f... f...

heimsendingarlúxusþjónusta

Jæja, þá erum við byrjuð að hamstra kassa og að pakka. Við fáum lyklana afhenta á morgun og þá byrjar ballið fyrir alvöru. Nú þegar Litli Rauður er seldur og enginn bíll á heimilinu þá hefur kassahamstrið gengið soldið treglega þar sem ég fer ógjarnan í strætó með fangið fullt af tómum kössum. Allavega, við komum við hérna hjá bræðrunum á horninu í gær og báðum þá um að geyma kassa fyrir okkur og auðvitað var það nú minnsta málið og okkur bent á að best væri að koma rétt fyrir lokun á hverjum degi því þá væri búið að tæma alla kassa og svoleiðis en fengum samt nokkra kassa með okkur heim um miðjan dag í gær.

Um 8-leytið í gærkvöldi var dyrabjöllunni svo hringt og við vorum soldið hissa því við áttum ekki von á neinum en þá var þetta annar bróðirinn að koma með kassaveiði dagsins til okkar!!!

LENGI LIFI KAUPMAÐURINN Á HORNINU!

Í kvöld skal svo haldið í graskersútskurð með vinum okkar og kemur þá danska graskerið að góðum notum.

Flutningarnir...

eru ekki byrjaðir. Við barasta komum okkur ekki að verki þrátt fyrir að gæfan virðist vaka yfir okkur þessar vikurnar. Leigusalinn hringdi nefnilega í gær og tjáði okkur breytingu á þeirra högum, þeas. hætt við sölu á íbúðinni í bili en þess í stað ákveðið að leigja hana út. Sem þýðir að öllum líkindum að hún verði leigð frá og með 15/11 og við þurfum þá ekki að borga leigu næstu 3 mánuði eins og var útlit fyrir á tímabili.
Húrra fyrir því!

Búin að vera í Köben. Ég hef aldrei áður farið í svona ferð með svona stórum hópi af Íslendingum. Á tímabili var mér hálfillt inní sjálfri mér fyrir að vera með þessum hópi en svo mundi ég það að drukknum Íslendingum í útlöndum er ekki viðbjargandi... Þið megið nú samt ekki misskilja mig, ferðin var mjög góð og skemmtileg.
Nostalgían alveg í fyrirrúmi og rosalega skrítið að koma til Köben í fyrsta skipti sem pjúra blæðinga-gæðingur*. En rosalega gaman. Ótrúlega falleg borg, finnst mér og ég sá það eiginlega bara í fyrsta skipti þessa helgi.

Og ég dröslaði 2ja kílóa graskeri með mér í handfarangri til landsins, allt til að gleðja unnustann en svo komst ég að því að þau fást svona stór í Hagkaupum! Í fyrra þegar ég fór á stúfana voru bara svona lítil pínu-grasker til...

*ferðamaður/túristi/túrhestur...
(svona orð lærir maður á fjöllum)

sunnudagsmorgunn í eldhúsinu

akkúrat núna sit ég við tölvuna, búin að vera lesa blogg og skoða myndir en elskan mín stendur við eldavélina og mallar heitan brönsj fyrir okkur. Framundan smá tiltekt, göngutúr og týpísk sunnudagsafslöppun.

Við erum enn ekkert farin að pakka. Ekki einusinni farin að safna kössum!
En hlökkum alveg svakalega til að vera flutt, ég hefði aldrei trúað því að tilhugsunin um EIGIN húsnæði gæti verið svona spennandi og um leið svo afslappandi!

Skírnarveisla, Kaupmannahöfn og flutningar

hér hefur ekkert verið bloggað í langan tíma þrátt fyrir að ýmislegt hafi verið á seyði í litla kollinum mínum. Allavega, íbúðakaupin eru svo gott sem frágengin, vorum að skrifa undir kaupsamninginn í gær en samt trúi ég þessu varla enn... og sést það berlega á því að við erum ekkert farin að pakka en samt eru bara um 2 vikur þar til við fáum afhent!
Ég hreinlega bara nenni ekki að fara að flytja! Er einhver sem vill taka það að sér fyrir mig? Anyone? Bueller? Bueller?

Svo átti elsku David minn afmæli í fyrradag og við héldum bara uppá það heima í rólegheitum; góður matur, rauðvín (1 flaska af þessum 10 sem ég vann um daginn) og afslappelsi.

Já, og ég er að fara til Köben með vinnunni um aðra helgi, á árshátíð og ég hlakka mikið til. Hef ekki komið til "min Köbenhavn" síðan 2001 þannig að þetta verður sjálfsagt smá nostalgía þótt ég verði kannski ekki með rétta fólkinu til að deila henni með mér.

Á morgun skal brunað útúr bænum (veit ekki alveg hvernig, þar sem Litli Rauður seldist í gær) í sumarbústað á Flúðum, á þriðjudaginn er skírnarveisla þar sem David tekur 'formlega' við hlutverki sínu sem guðfaðir hennar Freyju Sólar. Svo Köben og eftir það flutningar...

Alltaf nóg að gera á þessum bæ!

óbój!

Það er stórhættulegt að vinna svona 'stuttan' vinnutíma eins og ég geri núna aðra hvora viku. Maður hefur alltof mikinn tíma til að hugsa og gera allskonar hluti einsog að láta sig dreyma um íbúðakaup, skoða íbúðir, gera tilboð og samþykkja gagntilboð...

ÚPS!

Já, það er einmitt það sem er að gerast hjá mér þessa dagana. Reyndar er greiðslumat og svoleiðis pakki eftir en, óbój hvað ég er búin að vera með hjartað (og öll innyflin) í buxunum undanfarna 2 sólarhringa yfir þessu.

öööhhh, er einhver þarna úti sem getur reddað mér aukavinnu? ...helst svartri...

Fimmtudagsmorgunn

Sit í eldhúsinu og sötra kaffi kryddað með kanil og vakna í rólegheitum. Ljómi og Rökkva slást frammi eins og hundur og köttur (haha) en bráðum fellur allt í ljúfa löð og þau fara að kúra saman á sófanum.

Núna ætla ég að standa upp, dansa aðeins við Feel Good Inc. með Gorillaz, klæða mig og koma mér í vinnuna.

Have a nice day.

klukki-klukk

Ég var klukkuð í gær og í framhaldinu klukkaði ég fimm í viðbót og núna bíð ég spennt eftir að fólk bregðist við klukkinu en ekkert gerist. Kannski er ég bara óþolinmóð!

Helgin var annars róleg og góð. Ég hef verið í smá rómantískum hugleiðingum um helgina, verið að velta kirkjum, kjólum og hringjum fyrir mér og þetta er allt voða spennandi á meðan þetta er enn svona hálffjarlægt en ég finn að það stressar mig samt pínu að fara taka einhverjar endanlegar ákvarðanir, þá verður þetta meira raunverulegt.
Það er ágætt að hafa þetta svona fjarskaspennandi í bili.

Farið nú að klukka!

ég var klukkuð...

af henni Ernu og núna þarf ég að deila fimm handahófskenndum staðreyndum um sjálfa mig, óboj.

1. Ég hef alls átt 6 gæludýr; köttinn Gulla, skjaldbökuna Din-din, apann Lady Jane, köttinn Táslu og núna á ég kettlingana Ljóma og Rökkvu.

2. Mér finnst oft afslappandi að vaska upp og strauja. Ég komst uppá lagið með að slappa af við strauningu þegar ég var au pair í Köben hér í den. Þá straujaði ég alltaf á fimmtudögum og það var vikuskammtur af skyrtum fyrir húsbóndann og svo slatti í viðbót af frúnni og börnunum.

3. Ég fer frekar í kalda sturtu en mjög heita.

4. Ég var búin að búa í löndum eins og Danmörku, Yemen, Sómalíu og Thailandi áður en ég gerðist svo fræg að fara hringinn á Íslandi...

5. Fyrsta stóra ákvörðunin í lífi mínu var þegar ég var látin ákveða sjálf að hætta með snuð þegar ég var þriggja ára. Ég man eftir þessu enn í dag, við mamma vorum í apótekinu á Sauðárkróki og ég þurfti að velja milli þess að kaupa nýjan tannbursta eða nýtt snuð því ekki var hægt að kaupa hvort tveggja.

Jæja, þetta tókst. Núna ætla ég að klukka Berglindi, Ásu Láru, Láru, Synetu og Marý.

hæ!

akkúrat núna er ég bara að blogga til að blogga, bara svona til að halda lesendunum við efnið. Annars get ég sagt það að ég er með auma og bólgna stórutá en ég veit ekki af hverju. Það er svona það sem er nýjasta nýtt hjá mér þessa dagana, svaka spennó eða hittó.
Jú, svo fóru litlu kisulórurnar mínar út áðan, í fyrsta skipti. Og þær létu einsog ég veit ekki hvað þegar þær komu inn aftur.

Bæ!

bloggedíblogg!

ég er komin aftur! Ekki það að ég hafi farið langt en ég er allavega kominn í gírinn til að blogga aftur. Líka komin með nettengingu heima. LOKSINS! En það var nú bara sjálfri mér að kenna hvað það tók langan tíma.

Eníveis, síðan síðast hefur heilmargt gerst. Búin að fara í þó nokkur atvinnuviðtöl og mér bauðst annað starf en niðurstaðan úr þeim var eiginlega að ég verð áfram á núverandi vinnustað en hafði samt 20% launahækkkun + breytingar á vinnutíma & verkefnum uppúr krafsinu! Sko mig!
Ég er líka búin að fara til Kanada og er orðin nokkuð sannfærð um að það sé fyrirheitna landið og þar fór D á skeljarnar í rómantísku tungsljósi og gaf mér demantshring. Þannig að núna er ég hamingjusamlega trúlofuð. Sko David!
Svo erum við orðnir hamingjusamir kettlingaforeldrar, læðan er grá og heitir Rökkva og högninn er ljósgulur (eiginlega meira drapplitaður) og heitir Ljómi. Hann hefur nú reyndar hlotið viðurnefni (einsog sönnum víkingi sæmir) og er nú oftast nefndur Ljómi Skítnefur. Nebbinn á honum er nebblega svo oft skítugur...

Jæja, læt þetta duga í bili enda eru þetta líka helstu fréttirnar af mér þessa stundina.

Jú og eitt enn: Til hamingju með afmælið í dag, Lilja Guðrún.

bleh!

ég er í mjög óbloggvænni vinnu (nebblega ekkert net heima) og núna er ég búin að vera að reyna að blogga um helgina mína í nokkra daga en ekkert gengur og ég á einhvern hálfkláraðan pistil um síðustu helgi en núna nenni ég ekki að klára hann og skella honum á netið því mér finnst það eiginlega of seint núna. En helgin var góð.

Aðalhasarinn núna er þessi 19 ára í vinnunni sem er í stríði við mig...

skömm í hattinn!

jamm, ég fékk skömm í hattinn í gær fyrir að blogga ekki nógu oft þannig að ég ákvað að skrifa nokkrar línur í dag.

Fór á Iron Maiden tónleikana í gær og skemmti mér alveg rosalega vel þótt ég þekki ekki mjög vel til þeirra en hins vegar skemmti David sér konunglega x7 (ef það er hægt) og söng með hverju einasta lagi og hreinlega sveif í gleðivímu heim. Ég hitti allskonar fólk sem ég hef ekki séð lengi einsog t.d. fyrrverandi yfirmann minn frá Terra nova!

Vinnan hefur verið frekar leiðinleg undanfarið vegna veikinda og mikils álag en það lagast vonandi.

jæja, svona er það þegar maður bloggar í andleysi, ekkert skemmtilegt að segja og engar krassandi sögur... Vonandi verður það betra næst.

óboðinn næturgestur

Við vorum með óboðinn en velkominn næturgest í síðustu viku. Þannig var að þegar við komum heim eftir bíóferð eitt kvöldið, var kettlingur að leika sér í garðinum hjá okkur og við lékum okkur aðeins við hann og klöppuðum áður en við fórum inn. Við vorum líka aðeins að fylgjast með viðbrögðunum hjá Busa en hann er svarti labradorhundurinn á efri hæðinni. Alveg yndislegur hundur, 8 ára en alveg jafn forvitinn, glaður og ákafur og hvolpur. Alla vega, við fórum svo inn og settumst fyrir framan sjónvarpið og stuttu seinna var kettlingurinn, Sólon, kominn inn til okkar og farinn að hvíla sig á sófanum, rétt eins og hann væri bara kominn heim til sín. Við höfðum bara gaman af því og leyfðum honum að sofa þar á meðan við horfðum á imbann en fórum með hann yfir í næstu götu þar sem hann á heima áður en við fórum að sofa.

En svo þegar við vöknuðum morguninn eftir þá kúrði hann alsæll á sófanum okkar í stofunni, við létum hann vera þangað til við fórum út og lokuðum þá gluggum og settum hann út fyrir og við höfum ekki séð hann síðan.

En við stóðum okkur að því þegar við vorum í labbitúr um helgina að svipast um eftir honum þegar við gengum eftir Sólvallagötunni...

er ég heimsk eða hrokafull eða... eða hvað?

ég get stundum orðið svo pirruð á því hvað markaðsstjórar og annað 'marketing' pakk heldur að hinn almenni neitandi er vitlaus og æstur í slúður og drama og eina leiðin til að selja eitthvað sé einmitt með því að auglýsa viðtöl einsog:
SELMA: dýrlegir menn og drama lífsins

svona fyrirsagnir virka ekki hvetjandi á mig til að kaupa eða lesa viðkomandi blöð en hins vegar sat ég á kaffihúsi í gær og las ofangreint viðtal, kannski meira af því að ég var í bekk með Selmu meira og minna allan grunnskólann og þykist þekkja hana aðeins þótt við séum ekki í neinu sambandi í dag. Ég er ánægð fyrir hennar hönd með Júróvisjón og er fullviss um að hún komi til með að standa sig vel í Kænugarði.

Allavega, þetta var útúrsnúningur. Það er viðtalið sjálft eða öllu heldur fyrirsögn viðtalsins sem er að angra mig. Eins og áður sagði las ég viðtalið sem var tekið í tilefni af þátttöku hennar í Júróvisjón í ár og fór spjallið vítt og breitt. Hins vegar veit ég ekki alveg hverjir þessir dýrlegu menn eru sem fyrirsögnin vísar í, eini maðurinn sem hún talar um er maðurinn hennar og svo minnist hún aðeins á föður sinn. Varðandi dramað þá geri ég ráð fyrir að það hafi verið fæðing sonar þeirra því hún var Selmu erfið eins og hún talar aðeins um í viðtalinu en þó án allrar dramatíseringar. Miðað við efni viðtalsins væri fyrirsögn í ætt við:
Selma um lífið og tilveruna
Ekki mjög frumlegt og alls ekki nógu spennandi eða krassandi. En þetta er mín skoðun.

Kannski er ég hrokafull af því að þessar fyrirsagnir og svona dramtísk annarra-manna-mál höfða ekki til mín og mér finnst pínulítið fyrir neðan mína virðingu að eltast við svona fyrirsagnir...
Kannski er ég heimsk af því að mér finnst ég vera of klár fyrir svona hluti...
Kannski er ég bara algjörlega ódramatísk, já, eða jafnvel skrítin eins og einhver spekingur sagði mér ekki fyrir svo löngu...

I don't know.

atvinna-platvinna

(titill færslunnar hefur enga sérstaka merkingu, mig langaði bara að ríma...)

já, atvinnumálin mín eru komin á hreint og þau fóru ekki eins og ég óskaði. Sem þýðir að ég fékk ekki vinnuna í Ráðhúsinu heldur er ég núna að vinna hér og það leggst bara ágætlega í mig að flestu leyti.

annar er mest lítið að frétta, hvað með ykkur?

ekki skrítin, bara lasin

tja, það er allavega mín skoðun. Hef verið með einhverja kvefpest undanfarna daga og þurfti mas að afboða saumaklúbbinn þess vegna en ég er ekki eins sljó í hausnum í dag eins og undanfarna daga þótt ég hljómi enn eins og Marlon Brando/Robert de Niro (að sögn Davids) þannig að ég er að hressast.

einnoghálfur dagur eftir í leiðinlegu vinnunni en svo veit ég ekki alveg hvað tekur við þrátt fyrir að vera búin að skrifa undir ráðningarsamning A því ég er að fara í þriðja viðtal á stað B.
óbojóbojóboj, hvar endar þetta...

þannig að í dag er ég með hjartað í buxunum og ógurlega spennt yfir næsta viðtali (á þriðjudaginn) en brátt mun stressið taka við og þá verður ekki eins gaman...

LBSið er að loka og ég verð að fara.

Ég er skrítin!

Jamm, ég fékk að heyra það í gær. Og ég bý ekki í venjulegu húsi. Þar hef ég það. Alltaf gott að hitta fólk sem hefur skoðanir á hlutunum og er ekki feimið við að segja manni þær. Einsog í gær, hún horfði beint í augun á mér og sagði:

"Þú ert skrítin. David er líka skrítinn. Þú býrð ekki í venjulegu húsi en ég bý í venjulegu húsi."

Þegar ég reyndi að fiska eftir því af hverju ég væri skrítin og húsið mitt væri ekki venjulegt var fátt um svör.

Ég held að það sé ekki margt sem jafnast á við að umgangast smáfólkið því það hefur venjulega sterkar skoðanir þótt þær séu ekki endilega vel rökstuddar en lætur þær samt í ljós. Hressandi.

Já, ég er að passa þriggja ára bróðurdóttur mína um helgina.

atvinnumál og jurtaskoðun

Atvinnumálin, já. Ég ætla ekkert að láta uppi um nýju vinnuna enn sem komið er því kannski er það ekkert nýja vinnan! Hvað þýðir það? Jú, í gær var hringt í mig og ég boðuð í 2. viðtal vegna draumavinnunnar þannig að ég veit ekki alveg hvað gerist í þessum málum. Vetri lauk með atvinnutilboði og sumarið hófst með boði í atvinnuviðtal. GLEÐILEGT SUMAR!

Gærkvöldinu eyddum við í jurtaskoðun í Laugardalnum í boði þessa lands og ekki annað hægt að segja en að Robert Plant hafi rokkað feitt í Höllinni í gær! Tónleikarnir voru frábærir!

Í gær var mjög gott að vera til og í augnablikinu iða ég af spenningi yfir viðtalinu á mánudaginn... Whoohoo!

GLEÐILEGT SUMAR!

og takk fyrir veturinn.

Ég er komin með vinnu. LIGGALIGGALÁI!

mig langar að blogga en...

ég er bara svo déskoti andlaus í augnablikinu... Það sýgur bæði úr manni orku og andann að standa í atvinnuumsóknarbréfaskriftum (vá, hvað þetta er flott orð hjá mér!)

Ég hafði ansi undarlegar draumfarir í fyrrinótt, tja, eða kannski ekki undarlegar heldur frekar óþægilegar. Ég var að tala við einhvern sem ég þekki en get ómögulega munað hver er (eða um hvað við vorum að tala) og alltíeinu var viðkomandi komin með hníf á loft og stakk mig í kviðinn. Ég vaknaði um leið með andfælum og greip um kviðinn og bjóst við blóðpolli en auðvitað var ekkert slíkt. Sem betur fer. Og mikið asskoti var erfitt og óþægilegt að sofna aftur.

lífið er bara nokkuð ljúft í dag...

reyndar byrjaði dagurinn ekkert alltof vel útaf samskiptum mínum við ákveðna ráðningastofu hér í bæ enda eru það fyrirbæri sem ég ber ekkert alltof mikið traust til. Frekar írónískt þar sem ég er í bullandi atvinnuleit um þessar mundir.
Allavega, það kemur kannski pistill um þessar ósléttu farir mínar síðar en núna vil ég frekar hugsa um sólina og íslenska fánann sem blaktir við hún núna.

Ég hef nefnilega eytt lunganu úr deginum á háskólasvæðinu, því ég er svo stórheppin að fá tækifæri til að vinna aðeins á ráðstefnunni sem er haldin til heiðurs Frú Vigdísi Finnbogadóttur og var einmitt að koma af fyrstu málstofunni. Ég get hreinlega ekki lýst því með orðum hvað það er gaman og mikill léttir fyrir önd mína að vera innan um fólk sem hefur eitthvað meira að segja en hvað þessi og hinn er með mikið nefhár og er loðinn um eyrun. En þannig er umræðunni háttað á mínum núverandi vinnustað, jú og svo er líka hægt að tala um 'Ædolið' fimm daga vikunnar og hvað eru helstu fréttirnar í DV. Og vinnuveitandi minn "skilur ekkert í fólki sem er mörg ár í háskóla og fer svo bara að vinna á bókasafni." Enda er ég löngu hætt að taka mér kaffitíma.
Nóg um það, erindin sem ég heyrði í dag voru vel til þess fallin að gleðja sál mína og er það vel.

Til hamingju með daginn á morgun, Frú Vigdís.

jahérnahér!

Já, ég er svo aldeilis hissa. Ég sit í Bókhlöðunni og er að tölvast og einsog gerist svo oft hérna þá byrjaði alltíeinu sími að hringja. Og hringja. Og aldrei þessu vant þá gleymdi maðurinn/strákurinn alveg örugglega að slökkva á símanum því hann varð frekar vandræðalegur stóð upp og um leið og hann byrjaði að labba fram, sagði hann:
"Afsakið."

Það er alltof oft og á alltof mörgum stöðum sem fólk gleymir (eða gleymir ekki) að slökkva á símum sínum eða taka hljóðið af og er svo alveg nákvæmlega sama hvort það truflar fólk í nágrenninu eða ekki. Hver hefur ekki farið í bíó og heyrt símhringingar út um allan sal? Ég hef m.a.s. setið fyrir aftan einhvern gaur sem hreinlega svaraði í símann og byrjaði að spjalla í miðri mynd! Ég hef líka lent í þessu á veitingastað þar sem konan hélt greinilega að hún væri að tala í gamla sveitasímann því hún hreinlega gargaði það sem hún þurfti að segja og yfirgnæfði alla í kringum sig. Og svo kannski það eftirminnilegasta þegar ég fór í leikhús að sjá Með fulla vasa af grjóti, þá byrjaði sími að hringja og hann hringdi og hringdi og truflaði að sjálfsögðu sýninguna því leikhúsgestir voru hættir að hlusta og horfa á það sem fór fram á sviðinu heldur horfðu í áttina að upptökum hringingarinnar. En hann Hilmir Snær bjargaði þessu með því látast svara í símann og allur salurinn sprakk náttla úr hlátri. Og stelpuskjátan með símann skammaðist sín vonandi niðrí tær.

Allavega, ég var bara svo ánægð með viðbrögð drengsins hérna áðan að ég varð bara að deila þessu með ykkur.

ekki Jón Oddur heldur...

Jón Bjarni sem ég var að bæta við hlekkina mína en hann er lítill frændi minn sem er í Boston að jafna sig eftir hjartaaðgerð, rúmlega hálfs árs og hann stendur sig eins og hetja!

Ef maður væri bara sjálfur svona duglegur!

eftir góða helgi...

...geta mánudagar verið frekar leiðinlegir. Alla vega ef maður er í leiðinlegri vinnu.

En helgin var mjög góð. Ég lét loksins verða af því að halda svona samangaman fyrir þær vinkonur mínar sem ekki (eða amk lítið) tengjast öðrum vinkonum mínum og við vorum alls 11 og þetta var bara rosalega gaman og núna er ég voða spennt að sjá hvort að skvísurnar þori eitthvað að tala saman innbyrðis án mín... en til þess var leikurinn eiginlega gerður.
Ég hló alveg rosalega mikið.
Ég drakk líka slatta og fékk svo sannarlega að finna fyrir því í gær...
Ég var meira að segja svo úr sambandi að ég tók símann minn rafmagnslausan með mér í vinnuna en ekkert hleðslutæki og það þýddi það að ég eyddi drjúgri stund, þegar ég kom heim í gærkvöldi, í að lesa og hlusta á skilaboð.
Já og svara þeim líka. Nema einu sem ég gleymdi en ég reddaði því í dag.
eníveis, helgin var góð en vinnuvikan framundan er frekar óspennandi vegna þess að vinnan mín er bara hundhelv...leiðinleg þannig að hér með óska ég eftir vinnu!
Ef einhver hefur einhver sambönd og veit um eitthvað gott handa mér... ;o)

þar til síðar, túttilítú!

tími til að blogga

já, ég held það barasta.
ég ákvað að drífa mig á LBS eftir vinnu því ég þurfti svo svakalega mikið að komast á netið til að gera ýmislegt (erum ekki en búin að redda nettengingu á nýja staðinn) en nú sit ég hér fyrir framan skjáinn (við hliðina á gaurnum sem kann ekki fingrasetninguna og hamrar á hvern einasta staf af öllum kröftum og hann er sko að skrifa ritgerð eða eitthvað - ég bíð bara eftir því að hann fari í gegnum lyklaborðið...)... bíddu hvar var ég?
jú, ég sit hér fyrir framan skjáinn og er alveg blanco. Veit ekkert í minn haus hvað ég ætlaði að gera á netinu. Kannski er ég bara netfíkill og verð að vera nettengd...?

Annars er bara allt fínt að frétta. Píparinn er loksins kominn til að græja lagnirnar heima eftir að við biðum og biðum og biðum eftir honum til að geta tengt þvottavélina en reyndar gáfumst við upp á að bíða og reyndum að tengja og þá kom í ljós að það var bara heitt vatn í boði... og við lentum líka í svona senu þar sem kraninn þeyttist af og vatnið sprautaðist beint uppí loftið - voða fallegur gosbrunnur - og ég reyndi að halda fyrir (jamm, ekta ljóska) og gargaði á David að koma og skrúfa fyrir!
Hann kom og sagði: "Skrúfa fyrir hvað?"
og ég svaraði: "Ég veit það ekki, bara eitthvað!"

Þetta er soldið fyndið svona eftir á.

og við fengum líka miða á Iron Maiden, liggaliggalái! 91 dagur!

flutt!

jæja, þá erum við flutt! reyndar er allt fullt af kössum útum allt og heilmikil vinna eftir en þetta kemur allt. Við erum líka orðnir hamingjusamir eigendur að ísskáp, þvottavél og örbylgjuofni, allt hlutir sem ég hef aldrei átt áður þannig að mér finnst það fyndið...
annars er maður frekar andlaus og hlandlaus þessa dagana, aðeins of þreyttur og vegna þess missti ég af síðasta saumaklúbbi þar sem enn ein óléttan var á dagskrá. Maður fer að verða eins og eitthvað viðrini svona barnlaus... Bara að djóka. Til hamingju með bumbubúana stelpur!

okeibæþá

búin að taka aðeins til...

sko, ég neyddist til að taka NZ-hlekk drottningarinnar út því hann virkaði hreinlega ekki hjá mér og setti svo bara alls konar strik hingað og þangað á síðuna mína og ég er ekki nógu flink til að skilja 'hvorfor'.
og svo bætti ég við hlekk á unga stúlku sem er við nám í Rússlandi og er stóra systir hennar efst á listanum mínum en hún er einmitt hætt að vera í fríi...
og svo breytti ég líka bókalistanum mínum í bestu bækurnar sem ég las 2004 og mæli eindregið með þeim öllum ef þið skylduð ekki vera búin að lesa þær. Er mas búin að lesa Life of Pi tvisvar! Og hlakka til að lesa hana í þriðja skiptið...

og að lokum:
mig vantar ÞVOTTAVÉL & SÓFA fyrir lítið vegna flutninga. Anyone, anyone?

blogga seinna.

úff!

ég þarf að fara að taka aðeins til á síðunni minni, allt fullt af einhverjum strikum og læti og ég hef ekki guðmund akkuru.
og ég ætti kannski að fara að blogga líka...? en ekki núna.

seinna

blogga seinna...

ritgerðin, skiljiði. Heyrumst!

var einhver...

svo sneddí að taka upp Amacing Race þáttinn sem var á Stöð 2 á þriðjudaginn? Mig laaangar svo að sjá hann...

Mr. Twenty-Four

Við kíktum aðeins á Hressó á milli jóla og nýárs og þar sáum við þennan gaur sem, eins og alþjóð veit, eyddi hér nokkrum dögum um áramótin (og borðaði nautasteik).
Alla vega, við þessa sýn (sem var frekar lítil og rindilsleg) þá datt mér í hug að það gæti verið gaman að leigja ofurseríuna 24. David tók vel í það og við náðum í fyrstu spóluna síðasta sunnudag. Þættirnir eru mjög spennandi og góð afþreying en maður er alltof spenntur yfir þeim og einhvern veginn hefur allt sem við þurfum að gera, verið sett á bið eða til hliðar því nú sitjum við bara stjörf á kvöldin og horfum K. Sutherland bjarga sér og sínum úr bráðum lífsháska í 225 mín. í senn. Svo staulumst við í rúmið rétt fyrir miðnætti algjörlega freðin af of miklu 'intensive' sjónvarpsglápi.
Lífið var miklu betra þegar maður var ekki með sjónvarp!

jamm og gleðilegt ár til ykkar allra!!!
...sérstaklega til þeirra 5 sem sendu mér sms-kveðju til að hjálpa mér að endurnýja símaskrána mína - nú veit ég hverjir nenna að tala við mig... ;o)

jólalús

Við skruppum skottúr í Kringluna í gær því við áttum þangað nokkur erindi, meðal þeirra var að koma við í apótekinu. Nú er búið að breyta því og það er orðið risastórt með svaka ilmvatns-/snyrtivöru-eitthvað fremst. Við komum inn og ætluðum að ganga í gegnum þessa fínerísdeild og beint inn í apóteksdeildina því við vorum bæði þreytt og langaði bara heim.
Við erum varla komin 5 skref inn í parfumeríið og sýnum umhverfinu engan sérstakan áhuga þegar aðvífandi kemur ung, vellyktandi kona sem segir brosandi:
"Get ég aðstoðað ykkur?" og hugsaði væntanlega með sér að hún gæti nú aldeilis látið David kaupa eitthvað vellyktandi handa mér...
"Já" svaraði ég, "hvar finnum við lúsakamb?"
Greyið konan, hún fölnaði undir farðanum og tók eitt skref frá okkur og stamaði:
"Öhh, þa-a-að er þa-a-arna innar" og benti inn í apótekið.

Já, svona er að eiga kærasta sem vinnur á leikskóla.

riiing-riiing! riiing-riiing!

símamálin komin í lag! fannst það blóðugt en það endaði með því að ég keypti nýjan síma og get nú farið að blaðra og smessa á fullu aftur.
Þið sem þekkið mig megið endilega senda mér smákveðju með sms því símaskráin mín hvarf auðvitað um leið og síminn og maður er alveg hættur að geta munað símanúmer eftir að þessir b...aðir símar fóru að muna þau fyrir mann...

já og ekki gleyma að setja nafnið ykkar undir kveðjuna svo ég viti nú hver á hvaða númer :o)

vetur...

er þegar maður vaknar á morgnana og fer í vinnuna í myrkri. Líka þegar maður mætir ekki fyrr en kl. 10:30...

EKKI HRINGJA EÐA SENDA MÉR SMS!!!

ég er nú ekki frá því að þetta hafi verið eitt af leiðinlegri haustum sem ég hef upplifað á mínum 30 árum... fyrst þetta langa stress og depurðarvesen á mér í haust og svo þegar það hafði runnið sitt skeið á enda þá lagðist ég í leiðindaflensu og þurfti að fresta stelpu/dömu/skvísu/norna/gellu/gyðju/o.s.frv.-partíinu sem ég er búin að ganga með í maganum í næstum TVÖ ÁR!!! Vegna sömu flensu datt ég alveg úr æfingataktinum mínum og er bara eins og belja á svelli. Ekki má gleyma tímareiminni í bílnum mínum og þeim viðgerðarkostnaði sem þar fylgdi. Ég hélt að þetta væri nóg, að nú væri ég búin að fá allan þann leiðindaskammt sem mér væri ætlaður í ár en ÓNEI!

Ég týndi símanum mínum á föstudaginn og einhver annar fann hann en lét mig ekki vita, búhúhúhúúú!!! :o(

Ég læt ykkur vita þegar símamálin komast í lag aftur og það verður vonandi sem fyrst því maður er orðinn svo háður þessum ...skota ;o)

er enginn annar pirraður...

á nýju blikkedíblikk-stefnunni á mbl-vefnum en ég? Bara spurði. Ég er eiginlega alveg hætt að nenna að skoða þennan vef útaf blikkinu.
Ég er semsagt ekki diskódrottning í hjarta mínu...

öhömm...

já, mér finnst ég þurfa að ræskja mig áður en ég byrja því ég hef ekkert bloggað af viti í haust og kemur þar margt til. En kannski fyrst og fremst af því að þetta haust hefur verið mér frekar erfitt andlega (ég hélt á tímabili að ég væri alveg að tapa mér) og stundum hafði ég varla orku til að halda mér vakandi og því síður eitthvað 'overskud' til að blogga og vera hress. Núna held ég að ég sé komin 'on top of things' aftur, ég vona það alla vega, og ætti að geta farið að halda reglulegu bloggeríi.
Annað sem reyndar hefur böggað mig líka er að þótt ég sé komin með tölvu heim þá gengur ekkert að koma henni í netsamband og það er fúlt. En úr því að ég er farin að geta unnið alla mína tölvuvinnu heima, þá nenni ég ekki að hanga í tölvuverunum og þar af leiðandi bloggast lítið hjá mér.

Nóg af afsökunum í bili. Af mér er allt gott að frétta; í dásamlega ömurlegri vinnu, ástfangnari en allt sem ástfangið er, skuldug uppfyrir haus, skemmti mér í skólanum, byrjuð í ræktinni á fullu og staðráðin í að standa mig í blogginu á næstunni...

þetta er allt að koma

já, ég veit að ég sagði það líka fyrir einhverjum dögum síðan en ég fer alveg að blogga aftur. Alveg satt.
En núna var ég að bæta inn nýjum hlekk. Hún er svakalega fyndin, alla vega þegar maður hittir hana.

Ég á að vera að læra en ekki að blogga í hlöðunni núna þannig að ég ætla að hætta þessu bulli. Get líka farið að blogga heima þar sem að nettengingin á fartölvunni okkar er LOKSINS komin í gagnið!!!

bloggumst!

já, já, já

alveg að fara að blogga - ekki gefast upp á mér!

þjóðarblómið

hvaða blóm ætti að verða þjóðarblómið okkar?

brummbrumm!

jamm, Kölski var að hringja og segja mér að Rauðka mín er komin í gang aftur, þannig að núna er ég að fara að sækja hana JIBBÍÍÍÍ!!! ...ooog að borga reikinginn uppá rúm 70þ BÚHÚHÚHÚÚÚ!!!

annars er ég bara á fullu að leita mér að vinnu, er einhver þarna úti sem getur bent á eitthvað?!?!?!?
- hmmm... maður ætti kannski að fara í bílabransann?

bíllinn minn

Kölski var að hringja í mig áðan og sagði mér það að hann væri búinn að skipta um tímareimina en það virkaði ekki þannig að það þarf að fara að vesenast í ventlum og öðru dóti. Æðislegt! þar sem maður er nú svo ríkur þessa dagana, eða þannig...

Svo er ég búin að sitja í marga klukkutíma að semja nokkrar atvinnuumsóknir og fullgera starfsferilsskrána mína. Af hverju var enginn búinn að segja mér hvað þetta er leiðinlegt?!!!??

bleh!

það sem manni dettur í hug!

Ég var rétt áðan í Bókabúð máls og menningar og sá þessa bók í hillunni.
Og það sem ég hugsaði var: "Ég vona að Krakauer hafi ekki skrifað þessa bók líka af því að hann sjá sjálfan sig í öðrum bræðranna..." (Svona rétt eins og hann skrifaði bók um Chris McCandless, líklegast af því að hann sá sjálfan sig í honum)

bækur

jæja, þá er ég búin að uppfæra bókalistann minn og bæta inn þeim bókum sem ég las í sumar. Þær voru nú misgóðar og misáhugaverðar en ég get alla vega sagt að Life of Pi var laaangbest, að hinum ólöstuðum og Bare Bones var langverst. Og leiðinlegust.

Life of Pi byrjaði frekar rólega og ég var alltaf að bíða eftir því að blessaður Pí kæmist um borð í bátinn og hvernig hann höndlaði tígrisdýrið og mér fannst fyrsti hlutinn of langur og óþarfur þegar ég var að lesa hann en um leið og seinni hlutinn (í bátnum) byrjaði þá sá ég hvernig þetta tengdist allt. Ég mæli eindregið með þessari bók!

Into the Wild var áhugaverð en mér fannst maður alltaf vera að kafa ofaní líf manns sem ekki vildi láta skrifa um sig eða vera miðpunktur athyglinnar á þennan hátt. Enda held ég að bókin hafi meira verið skrifuð í þágu foreldranna en stráksins, þeirra leið að sætta sig við hvarf hans. Of mikil forvitni um náungann sem var áhugaverður en ég hefði mikið frekar vilja heyra söguna beint frá honum en ekki bara um hann. En þar sem hann er látinn er það ekki hægt.

Þessa dagana er lítið um skemmtilestur eða afþreyingarlestur hjá mér því þegar ég hvíli mig á fræðiritum um dróttkvæðum kveðskap og Snorra Eddu þá glugga ég í þessa bók sem er skólabók en mjög fljótlesin. Það er langt síðan ég hef haft svona einfalda skólabók og ég verð stundum hálfpirruð þegar ég er að lesa hana því mér finnst hún alltof einföld og einhvern veginn alltaf verið að tyggja sömu tugguna ofaní mann. Stundum verð ég að gapa eins og ég get, svo bókin geti gleypt fyrir mig líka.

Nóg um bækur, ætla að fara að snúa mér að Ólafi mínum og Hrynhendunni hans.

bilaður bíll og dramatískt partí

Þótt helgin hafi ekki byrjað mjög glæsilega með biluðum bíl á föstudag þá var hún samt mjög góð. Ekki síst vegna þess að við erum búin að koma okkur fyrir að mestu leyti í nýju íbúðinni og svo vorum við að fagna því að það er eitt ár síðan ég nældi í D.

Bíltúrar helgarinnar urðu ekki eins margir og ætlunin var en það var allt í lagi því það viðraði vel til göngutúra. Eins eyddum við dágóðum tíma hér á sunnudaginn. Mér líst bara nokkuð vel á safnið, svona við fyrstu sýn og hvet alla til að kíkja þangað.

Það var partí í húsinu á laugardaginn sem er svo sem ekki í frásögur færandi nema hvað að mér fannst lagavalið ansi dramatískt. Ég hélt reyndar á tímabili að það væri einhver í bullandi ástarsorg að reyna að drekkja sorgum og ástum sínum en það passaði ekki alveg við lagavalið og svo var eitthvað fleira fólk á staðnum en bara húsráðandi. En lögin sem voru hæst spiluð voru m.a. Cat Stevens Father and Son / Vilhjálmur Vilhjálmsson Þú átt mig ein / Guns'n'Roses Don't you cry / Simon & Garfunkel Sound of Silence og þar fram eftir götunum. Og þetta eru lögin sem voru hæst spiluð.