mig langar að blogga en...

ég er bara svo déskoti andlaus í augnablikinu... Það sýgur bæði úr manni orku og andann að standa í atvinnuumsóknarbréfaskriftum (vá, hvað þetta er flott orð hjá mér!)

Ég hafði ansi undarlegar draumfarir í fyrrinótt, tja, eða kannski ekki undarlegar heldur frekar óþægilegar. Ég var að tala við einhvern sem ég þekki en get ómögulega munað hver er (eða um hvað við vorum að tala) og alltíeinu var viðkomandi komin með hníf á loft og stakk mig í kviðinn. Ég vaknaði um leið með andfælum og greip um kviðinn og bjóst við blóðpolli en auðvitað var ekkert slíkt. Sem betur fer. Og mikið asskoti var erfitt og óþægilegt að sofna aftur.