RauðvínsStelpuKvöld?

Ekki furða þótt maður setji spurningarmerki við þetta því Davíð, maðurinn hennar Jamie (a.k.a. Ms. USA í þarsíðustu færslu...), hann tók þátt í gleðinni með okkur. Það var alls ekkert verra. Minn Davíð var líka velkominn en bar við feimni enda hringdi ég í hann á síðustu stundu og hann var líka búinn að plana annað...

Rauðvínsstundin var góð en hjá mér hófst hún þó á litlum bjór... Ég er stundum soldið öfugsnúin. Við sátum og kjöftuðum um heima og geima og hlógum líka mikið. Við vorum þó sammála um það að þetta var soldið bad tæmíng þar sem þetta var okkar vinnuhelgi og við áttum allar að mæta í vinnu daginn eftir. Næst ætlum við að hafa svona hittíng þegar það er EKKI okkar vinnuhelgi og þá getur maður vakað lengur, talað meira, hlegið meira og umfram allt drukkið meira!

Best ég bæti því við að óskað er eftir Davíð, David, Dabba eða Dave sem er á lausu fyrir hana Hörpu vinkonu. Hana langar svo að fitta inní hópinn með mér og Jamie...

TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ, EMIL ÞEYR!

Hann er sko stór strákur og er orðinn tveggja ára! Geri aðrir betur!

Höhömm... ekki það gáfulegasta sem ég hef sagt... En til hamingju með daginn, Emil Þeyr!

LEYNIGESTIR

eru farnir að dreifa sér... upphaflegi leynigesturinn (sem þó hefur alltaf komið fram undir nafni) hennar Brynku er farinn að dreifa vísum til mín.

Ég þakka heiðurinn!

En núna er ég á leiðinni í stelputeiti með nuddaranum mínum - jamm, ég er búin að eigna mér hana - og Ms. USA (hún er líka að vinna með mér). Það ku víst vera rauðvín og ostar í boði og ég vona svo innilega að þetta rauðvínsstelpukvöld endi ekki eins og hið síðasta... sem þó var mjög skemmtilegt!

HAVE A NICE WEEKEND!

NUDD ER...

Ég vaknaði á miðvikudagsmorguninn og fann það að ef ég gerði ekki eitthvað í mínum málum þá yrði ég komin með hálsríg á næstu dögum. Ég var svo stíf í hálsinum, sérstaklega hægra megin. En ég er nú það heppin að það er lærður nuddari að vinna með mér á sambýlinu og ég var einmitt á leiðinni á starfsmannafund þar sem ég myndi hitta hana.

Þar sem ég var þar að auki bullandi kvefuð, frekar sljó og hægvirk í öllu (varð t.d. alveg kúguppgefin að labba uppá 4. hæð í Bókhlöðunni síðar um daginn... og notabene það er bara af annarri hæð uppá þá fjórðu (fyrir þá sem ekki þekkja til þar...)) þá mætti ég eilítið of seint á fundinn. Strax í kaffipásunni snéri ég mér að henni og spurði hvort hún gæti ekki komið í veg fyrir yfirvofandi hálsríg. Hún hélt það nú og fór eitthvað að þreifa á hálsinum á mér.

“Já, vá! Þú ert með svaka hnút hérna. Hvað hefurðu verið að gera?”

“Ekkert.”

Svo stóð hún þarna og ýtti punktinn. Það var ekki gott. Það var VONT. Ekki svo vont að ég fengi tár í augun. Ónei, verra en það, heldur fann ég til svona sársaukaógleði. Svo ákváðum við að það væri best að ég kæmi í almennilegan nuddtíma til hennar daginn eftir.

Ég var nú aðeins lausari í hálsinum eftir þetta pot hennar og dreif mig til hennar í gær. Það var líka vont. OG GOTT. Þetta var ferlega notalegt; að liggja á nuddbekknum, með Nick Cave í græjunum (ekkert svona róandi panpipe-væl) og láta hana “laga” mig. Svo fann hún barasta fullt af aumum punktum á stöðum þar sem ég hreinlega vissi ekki að ég væri eitthvað aum á... Hún skammaði mig líka fyrir að vera ekki nógu dugleg að teygja á vöðvunum eftir æfingar... Eitthvað sem ég vissi svosem alveg að ég mætti vanda mig betur við en það er alltaf erfiðara að heyra einhvern annan skamma mann... En samt alveg ótrúlegt hvað hún gat sagt mér eftir að hafa “káfað” aðeins á mér... Ég er alveg sammála því sem einn kúnninn sagði víst við hana:

“Það mætti halda að þú værir með GPS-tæki í fingrunum. Þú finnur alla aumu punktana ‘med det samme’!”

Svo fór ég í ræktina í dag og lyfti aðeins og vandaði mig við að teygja vel á eftir æfinguna. Sem var mjög gott. En mér fannst þó furðulegt að finna hvað ég fann öðruvísi fyrir vöðvunum við æfingarnar í dag en vanalega og þá sérstaklega vöðvunum sem hún fann að væru eitthvað stífir en ég hafði eiginlega ekki hugmynd um. Hún hefur greinilega losað um eitthvað...

Takk fyrir þetta, Harpa!

ps. ég ætla aftur til hennar í næstu viku... :o)

VERKEFNI DAGSINS

Skjöldungr, fórt of óþjóð eldi.
Auðit vas þá flotnum dauða.
Hæstan kynduð, hlenna þrýstir,
hyrjar ljóma suðr at Jómi.
Hvergi þorði hallir varða
heiðit folk í virki breiðu.
Buðlungr, unnuð borgar-mönnum
björtum eldi stalldræp hjörtu.

Þetta er 13. vísa Magnúsardrápu hrynhentrar eftir Arnór jarlaskáld Þórðarson frá miðri 11. öld. Verkefni mitt er að greina þessa vísu, finna varðveislu hennar, útskýra notkun, finna tilvísanir í goðsögur og/eða kristið myndmál ef þær finnast, útskýra myndmál og kenningarnar og svo framvegis...

Datt í hug að skella þessu inn til að leyfa ykkur að fylgjast með því hvað ég er að bralla, bullandi kvefuð, þessa stundina...

Ef þið hafið eitthvað um vísuna að segja; endilega látið ljós ykkar skína!

!RULLUF

Mér var boðið í mat á laugardagskvöldið sem var í sjálfu sér mjög sakleysislegt og gott. Byrjaði mjög vel og maturinn var mjög góður. Kjúklingur í appelsínugúmmelaði, namminamm! SKÁL FYRIR KOKKINUM!

Kvöldið endaði líka mjög vel. Morguninn eftir. Þrátt fyrir að hafa uppgötvað það einhvern tímann um fjögurleytið í miðju Austurstrætinu, þegar ég ætlaði að fara að finna mér leigara heim, að ég var algjörlega auralaus! Ekki með krónu á mér og ekki heldur eitt einasta plastkort!!! Nú máttu góðu ráðin alls ekki vera of dýr...

Mín fyrsta hugmynd var að labba til Monopolizten og fá að sofa á sófanum hjá honum en það kallaði á þessi viðbrögð hjá Bestaskinninu:

"NEI! Þú gerir það sko alls ekki!!!" (með 'ég ræð!'-augnaráðinu...)

"Ha? Akkuru ekki?" (mín þreytt, vildi bara fara að sooofa...)

"Hvað heldurðu að David segi?!?!!? Ég borga bara leigubíl fyrir þig heim!"

Og þannig varð það. Reyndar gaf hún mér fyrst að borða; djúsí, grísí Hlöllabát og kók. Takk fyrir matinn!

Kvöldið/nóttin var sem sagt mjög gott þrátt fyrir að hafa misst sjónar af Brynkunni í myrkviðum miðbæjarins og að hafa ekki fundið hana aftur. Fram að því vorum við samt búnar að drekka rauðvín í lítratali, bjútífúlla okkur fyrir framan stóra spegilinn á baðinu hennar Brynku, borða góðan mat, skrifa bréf til LadyMary í UK og nú er það á mína ábyrgð að koma því í póst... Já, og svo sendi ég örugglega skrilljón SMS og spjallaði á netinu við einn af Einar-unum sem ég kynntist í sumar (þeir voru nákvæmlega 3!). Netspjallið var nú ekki af því að stelpurnar væru ekki nógu skemmtilegar fyrir mig, heldur voru þær bara í einhverri öfga bjútífúlliseríngu sem ég nennti ekki að taka þátt í... Enda voru þær miklu fallegri en ég!

Niðurstaðan: 1,33 rauðvínsflaska á mann er fullmikið af því góða! ...en samt ekki alveg nóg til að drekkja (ó)blessuðum kvefbakteríunum sem hafa tekið sér bólfestu í mér...

meira af Bumbólfi...

fyrir þá sem vilja vita og sjá meira, þá er tilvalið að kíkja á síðuna hans Arons Fannars en hann er einmitt stóri bróðir Bumbólfs...

Ég var að koma úr heimsókn frá Bumbólfi og hann er bara sætur!

BUMBÓLFUR...

er kominn!!! Ég er svo glöð og hlakka svo til að sjá hann loksins! Er bara búin að bíða síðan í febrúar!!!

TIL HAMINGJU MARÍA OG JÓHANNES OG ARON FANNAR!!!

Núna eruð þið orðin STÓR fjölskylda!

... eða læra?!

Þetta var nú frekar glatað móment sem ég átti í morgun. Vissulega stakk ég af úr tölvuverinu til þess að forðast leitandi seiðmagn alnetsins og andaði að mér fersku sjávarloftinu á leið minni eftir Ægissíðunni til Lilju í Sörlaskjólinu. En viti menn! Lilja var bara alls ekki heima og mér varð það ekki ljóst fyrr en ég fékk sms frá henni þegar ég var um það bil að beygja inn Sörlaskjólið...

Nú voru góð ráð dýr því mig langaði engan veginn að trítla í skólann aftur til að fara að læra! Ég er bara svo heppin að ég á aðra vinkonu í Vesturbænum og það vildi svo vel til að hún var heima. Reyndar var hún á leiðinni í vinnuna þannig að kortér í tólf var ég sest inná kaffistofuna í Háskólabíói og byrjuð að læra!

Mér var nær!

læra eða...?

ég veit ekki hvort ég á að sitja lengur hér í tölvuverinu og þykjast læra eða hvort ég eigi að fá mér göngutúr og kíkja í hádegismat til mæðgnanna í Vesturbænum... Miðað við lærdómsafköstin síðasta klukkutímann en þau eru ENGIN þá hugsa ég að það sé heilbrigðara að rækta vinina í Sörlaskjólinu en að sitja hér lengur í loftleysi og tölvusuði...

Lilja, hitaðu kaffi því hér kem ég!

HHMMPFFHHH!!

Ég held nú að s u m i r hefðu átt að tuða meira yfir athugasemdaboxleysi mínu. Ekki eitt einasta komment komið frá þessum skvísum og heil vika síðan athugsemdirnar fóru að virka!

HHMMPFFHHH!!!

TÍMAÞJÓFUR!

Ég komst að því í gær þegar ég ætlaði að vera svooo dugleg að læra að bloggið er bölvaður tímaþjófur! Og ekki orð um það meir!!!

helgarblogg

hmm... er ekki skylda á mánudegi að hafa svona helgarblogg?

Ég átti rólega og góða helgi; vann á föstudagskvöldið en kíkti svo aðeins á djammið en var ekkert lengi úti. Átti letilegan laugardag; fór seint á fætur, slæptist aðeins í bænum, slæptist svo heima hjá mér. Kvöldinu eyddi ég svo í sjónvarps-/vídeógláp með einum þreyttum sem sofnaði yfir sjónvarpinu í fanginu á mér.

Sunnudagurinn var tekinn nokkuð snemma og byrjað í pallatíma hjá Jóhannesi fyrir hádegi. Það var alveg svakalega gaman! Þetta eru skemmtilegustu tímar sem ég komist í síðan ég var að æfa í Scala í Köben ’98...

Svo heimsótti ég Maríu vinkonu og klappaði henni á bumbuna en ekkert gerðist. Kvöldinu eyddi ég í að sýna Klemma sumarmyndirnar mínar og skoða myndirnar hans. Það var mjög gaman eða eins og hann orðaði það á sinn pena hátt:
“Ég fæ fjallastandpínu af því að sjá þessar myndir!”

Ég ætti kannski að reyna að koma mér upp myndasíðu svo ég geti deilt þessum myndum og sumarupplifunum með fleira fólki...

BUMBÓLFUR

Ég bankaði uppá hjá Bumbólfi í gær. Eða réttara sagt ég strauk bumbunni og var að vona að Bumbólfur yrði þá alveg jafnóþreyjufullur eftir að fá að hitta mig og ég er óþreyjufull eftir að hitta hann og myndi barasta drífa sig í heiminn til að heilsa mér. En ekkert gerðist. Hann er greinilega ekki eins spenntur fyrir mér og verðandi stóri bróðir sem settist í fangið á mér með sængina sína eftir miðdegislúrinn... Bumbólfi líður greinilega bara vel í maganum á mömmu sinni en held að hún vilji nú fara að sjá framan í hann enda er kúlan orðin mjög myndarleg...

Kannski í kvöld eða á morgun...

jólapróf og kaffistofan í Árnagarði

Próftaflan var birt á föstudaginn. Eins og vanalega er maður annað hvort með fáránlega langt á milli prófa eða alltof stutt! Í mínu tilfelli er alltof langt á milli þessara tveggja prófa sem ég fer í... Fyrra prófið er 9. desember, sem er fínt en seinna prófið er ekki fyrr en á síðasta prófdeginum, nebblega 20. desember!
Alltaf jafngaman að vera til!

Einu sinni var kaffistofan í Árnagarði besta kaffistofan á háskólasvæðinu með sín þungu og ljótu en samt æðislegu seventís-húsgögn en því var því miður breytt í sumar. Núna er bara stál og grátt og plast og kalt og allt, alltof bjart. Enda brá mér svo mikið þegar ég fór á kaffistofuna í fyrsta sinn í haust að ég eiginlega bara bakkaði út og langaði skyndilega ekkert í kaffi eða nokkuð annað! Maður hefur nú látið sig hafa það í haust að fá sér einn og einn kaffibolla og tekið með sér í tíma en nú er svo komið að manni er líka bannað að taka góðu fs-fantana með sér í tíma. Ef maður ætlar með kaffið fram af kaffistofunni þá skal maður gjöra svo vel að nota pappamál! Aaarrrggghhh!!! Ég þoli ekki að drekka kaffi úr plast-eða pappamáli. Vill bara hafa minn leir!
Þessi kaffistofa er að verða komin á alvarlegt unfriendly-stig!

TIL HAMINGJU MEÐ DAGINN, STRÁKAR!

David og Elvar eiga báðir afmæli í dag, báðir orðnir 29 ára. En eru þó ekki tvíburar... Til hamingju með það strákar!

TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ, MARÍA NÍNA!

Hún á þriggja ára afmæli í dag. Stór stelpa!

41 VIKA

Vinkona mín er barnshafandi. Hún var dagsett 2. október og síðast þegar ég vissi þá var hún ekki búin að eiga. Maður er nú orðinn soldið óþreyjufullur... Þannig að ég hringdi í hana áðan, heim til hennar. Hún svaraði ekki.

"Úúps!" hugsaði ég og hélt að hún lægi kannski sveitt á Lansanum að fæða og þorði varla að hringja í gsm-ann hennar. Ég gerði það samt. Hún svaraði.

"Hæ!" sagði ég "þú ert greinilega ekki á fæðingardeildinni að eiga..."

"Nei," svaraði hún "en ég er á leiðinni þangað..."

"Ha??!?! Í alvöru?!?! Vá, frábært!!! Héddna, þetta er meiriháttar!" Það kom soldið fát á mig...

Hún hló bara og sagðist vera á leiðinni í skoðun... Svona er hún nú alltaf dugleg að hrekkja mig. En ég bíð samt enn spennt eftir litla bumbubúanum...

3. kafli BANKINN

Ég fór í bankann í dag, dró djúpt andann og byrjaði að útskýra. Þegar ég hafði lokið máli mínu þá brosti þjónustufulltrúinn sínu blíðasta og sagði:

"Komdu bara með greiðsluseðilinn til okkar og við borgum kostnaðinn."

Ég brosti líka og þakkaði pent fyrir mig.

RÍKI OG LÁNADROTTNAR

Já, mikið er nú indælt að eiga viðskipti við ríki og lánadrottnara, ekki satt? Hér koma 2 kaflar um mín viðskipti við þessi bákn.

1. kafli GJALDHEIMTAN
Litla, sæta Rauðkan mín er víst ekki alfarið mín því ég er enn að borga af henni og fékk til þess lán hjá Lýsingu. Um síðastliðin mánaðarmót fékk ég svo 2 greiðsluseðla frá þeim; annar var hin týpíska, mánaðarlega rukkun fyrir láninu og greiddi ég hana med det samme en hinn var fyrir bifreiðagjöldunum með tilheyrandi dráttarvöxtum og kostnaði þar sem þau voru á gjalddaga 1. ágúst.

Hmmm, mér fannst það nú ekki alveg passa þar sem ég þóttist vera viss um að þau hefðu verið greidd fyrir mína hönd ásamt öðrum reikningum í mínu nafni sem ég afhenti þjónustufulltrúa í bankanum mínum áður en ég fór á fjöll í sumar. Og mikið rétt, þegar ég fór í gegnum kvittanabunkann minn var þar kvittun fyrir greiðslu á bifreiðagjöldunum.
“Fínt!” hugsaði ég og hélt að þetta kostaði bara eitt símtal til Lýsingar og væri svo afgreitt.

Ég talaði við Lýsingu og fékk þær upplýsingar að bifreiðagjöldin af Rauðku minni væri einungis búið að greiða einu sinni, þeas af Lýsingu þannig að mín greiðsla virtist hafa lent einhvers staðar annars staðar og ég þyrfti bara að tala við bankann minn til að finna út úr því.
“Fínt!” hugsaði ég aftur og hélt að það væri nóg að fara í bankann minn og láta rekja greiðsluna þar.

Ég fór í bankann með kvittunina og talaði við þjónustufulltrúa og vildi vita hvað væri að, af hverju þessi greiðsla væri ekki komin til skila hjá gjaldheimtunni og/eða Lýsingu. Hún var nú ansi skörp og sá að greiðslan hafði farið inn á minni kennitölu til gjaldheimtunnar en ekki í nafni Lýsingar eða á bílnúmeri Rauðku. Það væri þar sem hnífurinn stæði í kúnni.
“Fínt!” hugsaði ég aftur og hélt að smá spjall við gjaldheimtuna myndi kippa þessu í liðinn.

Ég fór og talaði við gjaldkera hjá gjaldheimtunni sem sagði mér það að þessi sexþúsundkall, eyrnamerktur mér, hefði verið lagður inn á opinber gjöld í staðinn fyrir bifreiðagjöld. En ég skulda engin opinber gjöld!
Hvernig stendur á því að þegar maður skuldar ríkinu eitthvað þá draga þeir það beint af launum manns án þess að spyrja hvort það henti manni eður ei en um leið og maður á inni hjá þeim þá sitja þeir á peningunum og borga manni út 1. ágúst ári síðar? Aldrei fær maður tilkynningu um að það hafi borið óútskýranleg greiðsla í nafni manns og að peningurinn verði endurgreiddur med det samme þar sem maður skuldi ekki neitt...
Alla vega, sexþúsundkallinn, eyrnamerktur mér, var fluttur af opinberum gjöldum yfir á bílnúmer Rauðku þannig að þar var kominn inneign vegna þess að bifreiðagjöldin voru þá tvígreidd. Einu sinni af mér og einu sinni af Lýsingu.
“Fínt!” hugsaði ég enn eina ferðina og hélt að eitt símtal í viðbót til Lýsingar myndi afgreiða málið. EN...

2. kafli LÝSING
Ég hringdi í Lýsingu aftur, mjög ánægð með að vera búin að finna hvar greiðslan mín hefði lent og koma henni á réttan stað. Viðmælandi minn þar pikkaði eitthvað í tölvunni og staðfesti það að bifreiðagjöldin væru tvígreidd. Svo pikkaði hún eitthvað meira og sagði:

“Það er kostnaður sem fellur ekki niður og hringdu bara í mig þegar þú færð greiðsluseðilinn og millifærðu beint. Þá losnarðu við að borga dráttarvextina. Þetta eru 1940 krónur.”

“Ha!? 1940 krónur fyrir hvað?”

“Þetta er kostnaður sem Lýsing verður fyrir við að þurfa að innheimta bifreiðagjöldin.”

“Ertu að segja mér að ég þurfi að borga kostnað fyrir að hafa borgað bifreiðagjöldin á réttum tíma?!?!!”

“Já.”

Ég gat nú ekki orða bundist og sagðist hreinlega ekki skilja þetta og gæti engan veginn sætt mig við að borga þetta. Hún vísaði mér að tala við bankann minn þar sem þetta væru þeirra mistök að eyrnamerkja greiðsluna vitlaust. Það verður gaman að sjá hvernig það fer.

Hins vegar er ég nokkuð viss um að minn kostnaður í þessum eltingarleik við sexþúsundkallinn sé farinn að nálgast 1940-krónurnar:
2 símtöl við Lýsingu – símakostnaður, tími
1 ferð upp í banka – bensín, tími
1 ferð niðrí miðbæ – bensín, stöðumælir, tími
+ 1 fyrirhuguð ferð í bankann
+ 1 fyrirhugað símtal við Lýsingu

... to be continued...

FYRSTA SKAF VETRARINS

... var í morgun! Brrrr...

SPONSORED BY...

Ég fór á stúfana í gær og skoðaði gsm-síma. Mér var nefnilega “hótað” um daginn. Hótað því að ef ég fengi mér ekki nýjan síma hið snarasta þá yrði ég (fátæki námsmaðurinn) styrkt til kaupa á nýjum síma! Þessi hótun kom frá Einari vini mínum sem er víst orðinn eitthvað þreyttur á að síminn minn skellir alltaf á þegar við tölum saman. Alveg sama hversu vel eða illa hlaðinn síminn er. Mín tilgáta er sú að símanum mínum sé ekki sama við hvern ég tala frekar en að þetta sé vandamál með rafhlöðuna...

Hins vegar var síminn sem ég ætlaði að kaupa uppseldur og er ekki væntanlegur fyrr en í næstu viku. Kannski er þetta hint frá æðri máttarvöldum um það að ég eigi að halda áfram að hringja í Einar og láta símann minn skella á hann alveg þangað til að hann gefst upp og kaupir nýjan síma fyrir mig. Þá gæti ég haft eftirfarandi skilaboð á talhólfinu mínu:

“Þetta símtal er í boði Monopolizten.”

Saumaklúbbur... eða ódýr sálfræði?

Saumaklúbburinn hjá mér að klárast. Þegar síðasta manneskjan mætti þá vildu allar hinar fara. Kannski af því að hún mætti með karlmann með sér. Viðtökurnar við því voru misgóðar og heyrðist meðal annars þetta:

“Karlmaður í saumaklúbb! Hmmpff! Þetta er bara eins og það sé ráðist inná mann í sturtu!”

Ekki veit ég þó hversu mikil alvara bjó að baki þessum orðum...

Einu komst ég að í dag og það er að ég líkist móður minni að því leyti að mér finnst ekkert gaman að baka. Mér fannst tilhugsunin um að þurfa að galdra fram einhverjar veitingar fyrir kvöldið ekki spennandi. Ég var eitthvað að barma mér við eina vinkonuna (því það var ofurhúsmóðir sem sá um síðasta saumaklúbb og var með svakalegt hlaðborð sem hún made from scratch! Allar þrjár terturnar og heita réttinn líka!). Svarið sem ég fékk var:

“Iss! Þú þarft bara að vera með einn heitan rétt og eina köku.”

Sem mér fannst engin hughreysting. Ég sökka feitt þegar kemur að því að gera heita rétti og mér finnst eiginlega ekkert gaman að baka... Það er kannski vert að taka það fram að vinkonan sem veitti ráðið er tveggja barna húsmóðir úr Vesturbænum!

Svo fékk ég hugljómun! Ég fór bara út í búð og keypti nokkrar tegundir af ostum, kex, brauð, pestó, ólífur og fleira í þeim dúr. Og til þess að geta boðið upp á eitthvað sætt líka þá keypti ég bara 2l af ís, súkkulaðisósu, jarðaber og Nóakropp...

Ég sló í gegn! Og þurfti mas lítið að hafa fyrir hlutunum, bara að leggja þetta fallega á borðið.

Það sem ég lærði í dag var að mér finnst skemmtilegra að elda en að baka!

athugasemdir...

ættu að vera komnar í gagnið núna. So, comment away!

SJÁLFSBLEKKING, OVER!

Ég komst að því mér til mikillar skelfingar í gær að ég er orðin kaffifíkill! Ég hef nefnilega alltaf haldið því fram að ég væri það ekki og að mér fyndist gott að drekka kaffi til að halda mér vakandi ef ég er þreytt/syfjuð. Jú, og líka eftir góðan mat, þá er mjög gott að fá sér bolla af sterku kaffi og annaðhvort súkkulaðibita eða koníaksstaup með...

Ég áttaði mig hins vegar á því í gær að ég er ekkert almennilega vöknuð fyrr en ég er búin að fá fyrsta kaffiskammtinn. Enda hresstist ég um allan helming þegar ég var búin að hella uppá í gær og sötra einn bolla af sterku kaffi. Þá fór ég einmitt að spá í það að ég er ekkert almennilega vöknuð fyrr en fyrsti kaffibollinn hefur runnið niður. Alveg sama þótt ég drífi mig í ræktina og svo sturtu áður en ég fer í skólann því ég bíð alltaf með óþreyju eftir fyrstu frímínútunum til að komast á kaffistofuna og fá fyrsta “skotið”. Þannig er það nú.

Það var ekki auðvelt að rífa sig á fætur rúmlega sjö í morgun eftir að hafa sofið til eitt í gær... sem er enn ein ástæðan fyrir því að mér leiðist að sofa fram yfir hádegi; þá er svo erfitt að rífa sig á lappir á réttum tíma daginn eftir!

BANANAREPUBLIKKEN

Hef verið að dóla mér í hinu og þessu í dag (sunnudagur til leti!) og það hafa svona smám saman verið að rifjast upp punktar úr innflutningspartíinu í gær og mig langar að deila þeim með ykkur, eins og t.d. að meðal umræðuefna var nýjasta Hollywood-trendið; flottar konur með yngri menn og út frá því kom hin frábæra setning:
“Lambakjöt á lakið mitt!”

Í framhaldi af því hófust miklar umræður um stinningu og vandamál drengja/ungra manna með stjórnun hennar. Við skvísurnar fengum góðar lýsingar með leikrænum tilburðum og hlógum mikið. Enda er þetta vandamál sem að við könnumst engan veginn við!

Allt þetta hófst á því að 2 aðilar stóðu í eldhúsinu og borðuðu banana. Undirrituð var annar þeirra. Þetta er í fyrsta sinn sem ég mæti í partí og borða banana og hugsanlega í það síðasta líka!

Til marks um það að í dag er sunnudagur til leti, vil ég taka það fram að ég er enn á náttfötunum! HÚRRA FYRIR ÞVÍ!

SOFIÐ ÚT...

Það er víst hægt að segja það að ég hafi sofið út í dag. Vaknaði ekki fyrr en klukkan eitt! Þvílíkt og annað eins hefur ekki gerst í mjööög langan tíma. Ég þoli það nebblega ekki að sofa fram yfir hádegi því þá verð ég bara úrill allan daginn (er einmitt að vanda mig við það núna að vera EKKI úrill). Í mínum augum er það að sofa út að sofa til svona 10 eða11. Ég fer nefnilega yfirleitt á fætur á bilinu 6:30-9 og það þýðir að ég næ alveg 1-5 klst. aukasvefni með því að sofa til 10 eða 11. Ég fór nú reyndar frekar seint að sofa í gær og þurfti víst á þessum lúr að halda.

Í gær var nefnilega laugardagurinn þar sem allt var að gerast á sama tíma. Ég mætti í vinnu kl. 15:30 og “brúðkaupaðist” þar, þeas. hellti freyðivíni og fleiri guðaveigum í fólk á meðan það fagnaði með brúðhjónunum. Þaðan losnaði ég blessunarlega um tíu-leytið, eiginlega 2 klst. fyrr en ég hafði þorað að vona og þá brenndi ég heim og skipti um föt í snarhasti, setti upp pæjufeisið og brunaði lengst út í rassgat! Afsakið orðbragðið en hún Brynhildur á eldhúsbílnum býr í “The ÚTHVERFI” Reykjavíkur! Næstum því í Mosó!

Alla vega, hjá Brynhildi hitti ég fullt af fólki sem voru nokkuð reglulegir gestir hjá mér í ríkidæmi mínu í sumar, s.s. Jón Inga sem braust inn til mín (að minni ósk þar sem ég hafði læst sjálfa mig úti); Viktor sem tók ruslið með sér í stað þess að skilja það eftir fyrir framan dyrnar hjá mér; Einar sem var næsti nágranni minn í sumar (í Hvanngili) og neitaði að nudda mig af því að ég var samstarfskona; Kela sem sá dansandi konurnar í hlíðinni norðan við kofann minn; Ástu sem baðaði sig í vatninu mínu og færði mér bakkelsi úr bænum sem þökk fyrir gistingu í óveðri; Elsu eldhúspíu sem sefur alltaf í húsi (alls ekki tjaldi!); Gest sem ég hef ekki séð síðan á afmælinu hans í Hattfelsgili í júlí; Sari sem býr til listaverk um rigningu og súld úr steypu; Guðbjörgu sem er eins og lítill búálfur og keyrir stóra bíla og svo auðvitað Brynhildi sjálfa sem eldaði ósvikna Álftavatnskássu á planinu hjá mér oftar en einu sinni í sumar og fékk að gista á loftinu mínu nokkrum sinnum.
Þetta var alveg dásamlegt! En ég gat því miður ekki stoppað nema stutt því ég var jú á leiðinni í enn annað partí!

Það var innflutningsteiti hjá Brynkunni og þar var líka margt af góðu fólki. Sú sem stal senunni var þó partíljónið Margrét Líf, tæplega 2ja mánaða! Hún hvarf þó á brott skömmu eftir miðnætti og eldri partíljónin héldu stuðinu áfram. Mín var hins vegar þreytt og stútaði ekki nema einum bjór og fór akandi heim. Síðan vissi ég vart af mér fyrr en rúmlega 9 í morgun þegar síminn hringdi.

Það var þá gamla settið að hringja frá Krít, bara til þess að láta vita að þau væru þar í sól og góðu yfirlæti. Alveg hreint frábær tímasetning hjá þeim, rúmlega 9 á sunnudagsmorgni! Ég var líka fljót að skríða uppí aftur og rumskaði ekki fyrr en eitt eins og fram kom að ofan.

Í kvöld á ég svo von á gestum í mat, matseðillinn verður með sama sniði og á fimmtudaginn en félagsskapurinn allt annar...

maturinn

Ég sló í gegn með matnum í gær. Þökk til þín, Anna í Bolungarvík, fyrir uppskriftina!

HMMPPFFHH...

nú er ákveðið fólk farið að dissa mann opinberlega fyrir skort á athugasemdaboxi... verður maður þá ekki að fara að gera eitthvað í þessu?
En ekki í kvöld. Ég á von á gesti í mat á eftir og þarf að fara að sjæna mig til... túttilítú!

VINSÆLDIR

Af hverju er það þannig að skemmtilegir hlutir raðast allir á einn dag?
Bara til þess að svekkja mann á því að komast ekki yfir allt?

Næsti laugardagur er einmitt dæmi um svona dag þar sem allt er í gangi á sama tíma!
Í fyrsta lagi er ég búin að lofa mér í vinnu sem ég get ekki snúið mig útúr...
Í öðru lagi er vinkona mín með innflutningspartí og lofar mas. skemmtiatriði að hætti hússins!
Í þriðja lagi var verið að bjóða mér í eldhúspartí, dinner und alles!!!

Allt sama kvöldið!!!
Fólk í kringum mig hefur leiðinlegt tímaskyn. Eða kannski heldur fólk bara að þetta sé eini dagurinn á næstu vikum sem ég verð skemmtileg...

Ég þarf að komast í klónun!!!!!!!!!

STRENGIR...

Mín er með strengi í dag. Strengi í lærunum, í handleggjunum, í öxlunum, í brjóstvöðvunum, í maganum og barasta alls staðar! Er nefnilega að byrja að lyfta aftur. Hef ekkert farið að lyfta í 4 mánuði og finn fyrir því núna. En þetta er fínt, ég veit þá að líkami minn er ekki alveg dauður...
Þetta er alveg hrikalega vontgott.
Vont af því að maður er aumur og veit að maður hefur verið latur.
Gott af því að maður er byrjaður aftur og manni líður svooo vel eftir æfingar!