Ullarsokkablæti

Ég svaf ekkert alltof vel síðastliðna nótt og í eitt skiptið þegar ég rumskaði heyrðist mér ég heyra urr þannig að ég lagði aðeins við hlustir.
Jú, þetta var urr svo ég settist upp til að átta mig á því hvaðan það kæmi. Ég sá Rökkvu og Myrkva, tvær af kisunum okkar, inni hjá okkur en þau voru alveg róleg og ekki að urra.
Ég fór á fætur og leit inn í litla herbergið inn af svefnherberginu okkar, þar var enginn. Ég hlustaði betur og heyrði enn urrað. Fór fram og greip með mér úðabrúsann, nauðsynlegt uppeldistæki fyrir kattareigandann, og leit inn í stofu. Sá ekkert þannig að ég kveikti ljósið.
Ofbirta.
Áfram urrað en engin læti.
Þegar ég vandist ljósinu sá ég hvar Ljómi sat í húsbóndahorninu í stofunni með angóruullarsokkinn minn í munninum og urraði. Það átti sko enginn að fá að nálgast hann eða sokkinn!

Ég held að hann sé með ullarsokkablæti. Hann lætur allar aðra sokka (og flíkur) í friði en ef hann finnur ullarsokka á liggjandi á glámbekk þá slær hann eign sinni á þá. Sérstaklega ef það eru angórusokkar. Hann reyndi m.a.s. að ná einum slíkum af fætinum á mér um daginn.

Lýst er eftir:

Sykurmoladisknum mínum Life's too good. Hefur einhver fengið hann lánaðan? Ég finn hann ekki heima. Lásinn er inn-út-inn-inn-út.

Eða nei, það var hjólið.

Sykurmolarnir

eða Sugarmoles eins og Einar Örn kallaði þau í gær, voru sætir.

Tónleikarnir voru frábærir, spilagleðin í fyrirrúmi, kemistríið á milli Bjarkar og Einars Arnar frábært og meiriháttar að fá Johnny Triumph á svið í lokin með sitt frábæra lag Luftgítar.

"I really don't like lobster!"

Bleh búið!

já og það er kominn fimmtudagur hjá mér.

Fékk alveg nóg af sleninu í gær og sagði því stríð á hendur og henti því út með rykinu, því þegar ég kom heim í gær þá ryksugaði ég, skúraði, skipti á rúminu og ég veit ekki hvað og hvað. Enda líður mér miklu betur - komin á eðlilegt ról aftur.

og á morgun...

þá er ég að fara á tónleika með Sykurmolunum!!!
sem minnir mig á að ég þarf að fara að sækja miðana...

Er ennþá mánudagur?

ég bara spyr. Ég er ennþá svo ansi eitthvað bleh!

mánudagur

mér líður eins og ég sé enn hálfsofandi en samt er klukkan orðin rúmlega níu og ég er komin í vinnuna og farin að sinna skyldum mínum hér.

ætla að fá mér kaffibolla...

bleh

Nú er úti veður...

(veit ekki hvort það er vott, vont eða eitthvað annað, heyri bara í því)

og mig langar að vera heima og kúra hjá manninum mínum sem er lasinn...

It’s alive!

Já ég er á lífi og þykist ætla að fara að lifa blogglífi líka, gangi mér vel!

Þótt ég viti að þetta er ekki beinlínis dagbók þar sem ég þarf að tiltaka allt sem á daga mína drífur þá ætla ég samt að bjóða upp á smá yfirlit yfir undanfarnar vikur/mánuði...

Bara svona af því að ég veit ekki alveg hvernig ég á að byrja hér aftur en mig langar að komast í gang.

Síðan síðast (eða þarsíðast eða bara einhvern tímann) er ég búin að:

- fara í tvær sumarbústaðarferðir; sú fyrri til að skoða stjörnurnar en stjörnukíkirinn varð eftir í bænum þannig að í staðinn spiluðum við Catan og brutum sófa, sú seinni til að tjútta og tralla með vinahópnum og óboj hvað það er langt síðan ég hef farið í bústað með þessu liði og óboj hvað það var gaman!
- læra að spila Catan og það er rosalega skemmtilegt spil!
- fara á stelpudjamm með frábærum konum sem m.a. leiddi okkur inn á Café Paris, Óðal, Café Kozy. Say no more. Og uppskeran daginn eftir var af verri endanum: þynnka dauðans!
- detta í húsakaupapælingar en þið vitið nú allt um það...
- vera löt að æfa mig – fussumsvei!
- vera haldin ákvarðanafælni varðandi allt sem við kemur brúðkaupinu....
- skrópa í vikulegri göngu með vinkonunum - ja, sveiskítalykt!

Og síðast en ekki síst, fagna brautskráningu míns heittelskaða frá HÍ.