bilaður bíll og dramatískt partí

Þótt helgin hafi ekki byrjað mjög glæsilega með biluðum bíl á föstudag þá var hún samt mjög góð. Ekki síst vegna þess að við erum búin að koma okkur fyrir að mestu leyti í nýju íbúðinni og svo vorum við að fagna því að það er eitt ár síðan ég nældi í D.

Bíltúrar helgarinnar urðu ekki eins margir og ætlunin var en það var allt í lagi því það viðraði vel til göngutúra. Eins eyddum við dágóðum tíma hér á sunnudaginn. Mér líst bara nokkuð vel á safnið, svona við fyrstu sýn og hvet alla til að kíkja þangað.

Það var partí í húsinu á laugardaginn sem er svo sem ekki í frásögur færandi nema hvað að mér fannst lagavalið ansi dramatískt. Ég hélt reyndar á tímabili að það væri einhver í bullandi ástarsorg að reyna að drekkja sorgum og ástum sínum en það passaði ekki alveg við lagavalið og svo var eitthvað fleira fólk á staðnum en bara húsráðandi. En lögin sem voru hæst spiluð voru m.a. Cat Stevens Father and Son / Vilhjálmur Vilhjálmsson Þú átt mig ein / Guns'n'Roses Don't you cry / Simon & Garfunkel Sound of Silence og þar fram eftir götunum. Og þetta eru lögin sem voru hæst spiluð.