fordómar

Ég komst að því um helgina, mér til mikillar skelfingar, að ég er fordómafull gagnvart Íslendingum. Ekki öllum Íslendingum þó, heldur þeim sem eru 'að meika það' hérlendis sem erlendis. Ég sem hélt að ég væri ekki svoleiðis en svo er ég bara eins og kjarninn í þjóðarsálinni.
Það sem setti þessar pælingar af stað var kvikmyndin Nói albínói sem ég sá á föstudaginn og svo bókin Grafarþögn eftir Arnald Indriðason sem ég las um helgina. Mér fannst myndin ekki nógu góð, af því að ég var búin að ákveða það fyrirfram að hún væri það ekki.
Ég meina, einhver ungur Íslendingur sem fær fullt af verðlaunum í útlöndum, það getur ekki verið að hann sé að gera eitthvað sem vit er í. Er það nokkuð?
En ég hef nú samt hugsað mikið um myndina síðan ég sá hana og spekúlerað í henni. Ég sé alveg hvað útlendingar sjá í henni og af hverju hún hefur heillað fólk á kvikmyndahátíðum um alla Evrópu (og kannski víðar?) en minn 'innri mekanismi' (=íslenska þjóðarsálin) kemur í veg fyrir að ég láti heillast. Kannski af því að hún snertir þjóðarsálina í mér. Ég veit líka að ef þessi myndi væri frönsk, finnsk eða bara útlensk þá myndi ég örugglega vera í skýjunum yfir henni...
Ég er líklegast bara algjör snobbari fyrir evrópskum myndum.
Málið er líka það að við, Íslendingar, gerum miklu meiri kröfur til okkar fólks en til útlendinga. Amk á þessu sviði. Útlensk mynd sem er góð er sögð góð en íslensk mynd sem er góð er sögð sæmileg eða 'alltílagi' mynd. Íslendingar þurfa að sýna yfirburði til að geta fengið stimpilinn að þeir séu góðir, alveg sama hvaða gagnrýni og lof þeir fá í útlöndum.
Útlendingarnir vita hvort eðer ekki betur, þekkja ekki íslenskar aðstæður.
En það er bara alls ekki málið. Spurningin er hvort verkið snertir eitthvað innra með þér eða ekki.
Nói albínói er engu síður mjög góð mynd þótt ég sé sammála því sem ein vinkona mín sagði við mig; að hún sé að vissu leyti dæmigerð íslensk mynd með dæmigerðum íslenskum einfaratýpum.

Það var ekki bara myndin sjálf sem setti þennan þankagang af stað hjá mér heldur líka bókin Grafarþögn. Sem er íslensk glæpasaga. Mér hefur aldrei fundist þær virka. Einhvern veginn alltaf verið að heimfæra 'útlenskt samfélag' og 'útlenskar flækjur' upp á íslenskt samfélag sem er bara mikið minna og þolir það ekki. Amk ekki að mínu mati. Ég las t.d. bókina Nóttin hefur þúsund augu eftir Árna Þórarinsson fyrr í vetur og fannst hún engan veginn sannfærandi. Fannst hún vera algjört dæmi um áðurnefnda heimfæringu. Þetta var svosem ekkert alslæm bók, hún bara virkaði ekki á mig. Kannski af því að bækur/kvikmyndir um drykkfellda blaðamenn/spæjara sem eru í leit að eigin lífi um leið og þeir fást við einhverjar ráðgátur tengdar vinnunni hafa aldrei heillað mig.
Hins vegar finnst mér Grafarþögn vera mjög góð og vel skrifuð saga. Ég sé alveg fyrir mér að þetta er eitthvað sem gæti gerst í íslensku samfélagi. Glæpasögur verða að hafa einhverja samsvörun við þjóðfélagið sem þær eru skrifaðar í til þess að vera sannfærandi og þess að fólk, amk ég, kaupi fléttuna. Ég byrjaði að lesa Grafarþögn með sömu fordómum og ég horfði á Nóa albínóa. Ólíkt myndinni náði bókin strax að slökkva á þeim og ég gleymdi mér algjörlega við lesturinn. Ég hlakka til að lesa fleiri bækur eftir Arnald.

Þótt ég sé ekki ánægð með sjálfa mig fyrir að vera eins og snýtt beint útúr íslensku þjóðarsálinni þá er ég ánægð með að ég geri mér grein fyrir því og get verið meðvitaðari um að taka hlutina með opnara hugarfari.

Að lokum er hér ein spurning. Gáta. Alltaf gaman að fara í leiki! Hún er ekki mín, heldur bíófélagans míns og hljómar svona:
Hvernig veit maður að meðalaldur bíógesta er óvenjuhár í salnum sem maður situr í?

Svör óskast. Engin verðlaun í boði.

spennandi tilboð...

Ég fékk ansi spennandi tilboð í gær.
Þannig er að hún LadyMary hringdi í mig og bauð mér að koma með sér til Ástralíu í vor. Málið er nefnilega að hún þekkir einhvern gaur þar sem er alveg svakalega klár í blaki og ameríski fréttaþátturinn 60 Minutes ætlar að gera þátt/innslag um hann og buðu LadyMary einmitt að koma með. Og hún má taka einhvern með sér á þeirra kostnað og hún valdi mig. Við förum í maí, eftir prófin hjá mér og verðum í 1 mánuð. Ég ætla að fljúga í gegnum Köben á leiðinni til Ástralíu og í gegnum Ameríku á leiðinni tilbaka og koma við í New York!!!
Er þetta ekki frábært?
Mér fannst það. Alveg þangað til að ég vaknaði. Og fattaði hversu langsótt þetta er... Mig langaði helst að sofa til 20. júní.

Takk samt fyrir tilboðið, Marý.

skráningarvika

núna er skráningarvika í HÍ, þeas við erum að velja okkur námskeið fyrir næsta vetur og ég var einmitt að klára það áðan. Valdi mas 2 námskeið í þjóðfræðiskor (er í einu námskeiði þaðan núna), annað um norrænar goðsögur og hitt um munnlega hefð. Ég er öll á kafi í miðöldunum og því sem er eldra...
Reyndar er athyglisvert námskeið í boði í íslenskunni næsta vor sem heitir einmitt Blogg, blogg, blogg sem ég skráði mig líka í. Gaman að sjá hvað kemur útúr því.

aftur í fjöri...

jæja, ég hef nú ekki verið mjög aktíf á þessari síðu undanfarið og er það vegna þess að ég hef verið frekar óhress með sjálfa mig undanfarið... en er orðin hressari. Huxa að þetta hafi bara verið stress; fannst ég vera að svíkja sjálfa mig með því að gefa mér ekki tíma í það sem skiptir mig mestu máli, námið. Var að vinna alltof mikið en nú er ég búin að segja upp á einum stað, Kringlunni - HÚRRA fyrir því!!! Reyndar á ég 4 vinnudaga eftir þar en svo er það líka búið!
Og þvílíkur léttir.
Enda hef ég verið að hugsa um þetta alltof lengi en ekkert gert í því...

Svo er ég líka búin að ráða mig í sumarvinnu þannig að ég þarf ekki lengur að hafa áhyggjur af því... Verð skálavörður fyrir Ferðafélagið. Ætlaði reyndar að reyna að komast í fulla leiðsögn í sumar en hef ekki verið nógu dugleg að bera mig eftir því og ekki boðist mikið þar sem ég hef talað við fólk og eins og er hef ég hreinlega ekki 'overskud' til að eltast við það. Skálavarslan leggst líka bara vel í mig.
Þá get ég leikið svona 'loner-type' í einhverjum kofa uppi á fjöllum...

Fór í bíó í gær. Ein. Finnst mjög gott að fara ein í bíó en flestum finnst það undarlegt. Ég skil ekki alveg af hverju því ekki er maður að fara í bíó til að spjalla saman heldur til að upplifa myndina - eða er ég að misskilja eitthvað? Hef líka heyrt frá ansi mörgum að það sé 'hallærislegt að fara einn í bíó' enda fæ ég iðulega viðbrögð eins og:
,,Af hverju fórstu ein í bíó? Vildi enginn koma með þér? Af hverju hringdirðu ekki í mig?"
Ég fór ein í bíó af því að mig langaði til þess og talaði ekki við neinn.
Myndin sem ég sá í gær var The Hours og er hún mjög góð. Skil vel að Erna hafi verið lengi að átta sig á því að þetta væri Nicole Kidman sem Virginia Woolf. Ótrúlega góð í hlutverkinu, enda fékk hún óskarinn. Ótrúlega flott förðun líka.

Mig langar líka aðeins að tuða um hlé og ónúmeruð sæti! Þetta er eitthvað sem mér finnst óþolandi í íslenskum kvikmyndahúsum, troða hléi á viðkvæma staði inn í myndir til að selja meira popp!!! Þetta er BARA neikvætt í mínum augum því maður 'dettur útúr' myndinni og inn í einhverja nammi/smók-maníu og tapar oft tilfinningu fyrir myndinni. Þetta hefur oft eyðilagt myndir fyrir mér. Það er ekki ósjaldan að myndir 'eru betri fyrir hlé' og maður labbar svo út ósáttur við myndina. Oft á tíðum er þetta hléinu sjálfu að kenna því maður nær ekki að byggja upp þá stigmögnun sem myndin býður upp á og nær þar af leiðandi ekki 'klæmaxinu'. Þar af leiðandi verða myndirnar oft, að ósekju, 'frekar slöpp eftir hlé'.
Ég verð nú samt að segja það að pínulítill hluti af mér fagnaði hléinu í gær. Það sátu nefnilega 2 vinkonur 2 sætum frá mér sem voru endalaust að tala um myndina - og annað: ,,Jii, hvað strákurinn er sætur!" ,,Heldurðu að hún drepi sig?" ,,Hvað er að frétta að austan?" og þar fram eftir götunum.
Ég var ekki lengi að standa upp og færa mig í hléinu.

Eins finnst mér ótrúlegt að kvikmyndahúsin hérna hafi ekki tekið upp númeruð sæti. Það væri svo miklu, miklu þægilegra heldur en það er í dag. Það er alveg óþolandi að fara á myndir sem er uppselt á og þurfa að standa í kös við innganginn til að taka þátt í einhverri villimannslegri baráttu um góð sæti. Íslendingar kunna nefnilega ekki að standa í röð. Hjá okkur gildir víst ekki lögmálið 'fyrstir koma - fyrstir fá' heldur frekar þetta: 'sá sem er feitastur og frekastur fær'.

á meðan ég man...

þá vil ég hvetja alla til að sjá ljósmyndasýninguna Jörðin séð frá himni eftir franska ljósmyndarann Yann Arthus-Bertrand sem verður sett upp á Lækjartorgi í sumar. Ég sá þessa sýningu á Kongens Nytorv í Köben sumarið 2001 og var alveg heilluð.

BURT MEÐ BIRGITTU - BOTNLEÐJU TIL RIGA!

ég veit að þetta kemur kannski svolítið seint en vildi samt koma þessu á framfæri...

næturvaktir og augnblöðkur

Var að klára næturvakt og er eitthvað hálfsúr.
Ég verð alltaf hálfsúr og mygluð af því að sofa á daginn enda er það eitt það leiðinlegasta sem ég geri og reyni að forðast það eins og heitan eldinn. Enda sefur maður ekki nærri því eins vel á daginn og á næturnar. Þrátt fyrir eyrnatappa og að breiða yfir haus. Ég þarf eiginlega að fara að huga að því að fá mér svona ‘augnblöðkur’ eins og maður sér á fínu frúnum í amerísku bíómyndunum...

Annars er ég nú öll að koma til; fletti blöðunum þegar ég vaknaði og blaðaði svo aðeins á netinu, mamma og pabbi komu svo færandi hendi með nýbakaðar kringlur og fínerí. Alltaf gott að fá eitthvað í svanginn. Þegar ég var búin að koma mér í sturtu dreif ég mig í búðina og á leiðinni þangað rambaði ég inní Lyfju (eða eitthvað annað apótek) og þar var kona að kynna einhvern andlitsfarða. Ég aumkaði mig yfir hana og leyfði henni að blaðra aðeins við mig og mála mig. Þannig að ég er svaka sæt og fín núna...
Það er nú ekki oft sem maður kemur nýfarðaður úr Bónus-ferð.

Ég klikkaði alveg á að sjá fleiri myndir á Norrænu kvikmyndadögunum en ég sé að það er enn verið að sýna finnsku myndina Maður án fortíðar . Maður verður nú að sjá hana. Þótt það sé ekki nema bara til að upplifa það að heyra finnsku í bíó. Hún er tilnefnd til Óskarsverðlauna sem besta erlenda kvikmyndin.

Talandi um Óskarinn, hver ætlar að bjóða mér í Óskarsvöku?

árshátíð

Já, ég var á árshátíð í gær með vinnunni minni og það var bara gaman. Ekki af því að árshátíðin sjálf (skemmtiatriði, veislustjóri o.s.frv.) hefði verið svo frábær, frekar af því að félagsskapurinn var góður! Alltaf gaman að sjá aðra hlið en 'vinnuhliðina' á fólki...
Auðvitað var maður dressaður upp í sitt fínasta púss; í nýju pilsi og nýlegri blússu og til að vera extra foxí þá var maður í netasokkabuxum!!! Og það er eitthvað sem ég er að spá í að leggja á hilluna, þeas netasokkabuxur. Það er mér lífsins ómögulegt að skilja hvernig maður á að geta verið í netasokkabuxum heilt kvöld án þess að eyðileggja þær og stækka götin.
Hvernig fara überskvísurnar að þessu?

Fór í bíó á fimmtudaginn. Það eru Norrænir kvikmyndadagar og það er alltaf gaman að fá tilbreytingu frá þessum amerísku klisjumyndum sem tröllríða öllum bíóhúsum bæjarins allan ársins hring... Alla vega, sá myndina Lilja 4-ever eftir sænska leikstjórann Moodyson (sem gerði Fucking Åmål og Tillsammans). Þetta er rosalega góð mynd um mansal og ég hvet alla til að drífa sig í bíó og sjá þessa mynd. Og sem flestar aðrar á þessum Norrænu kvikmyndadögum.
Ég ætla í bíó aftur í kvöld.

BTW prófið mitt gekk í samræmi við undirbúning og lestur. Gengur bara betur næst...

næturvaktir, próf og afmæli...

er það ekki týpískt að þegar veðrið er gott þá hefur maður ekki möguleika á að nýta sér það og vera úti...? Í dag er t.d. fínasta vorveður; logn og sól en samt soldið svalt, amk í skugga og frábært væri að geta spókað sig um utandyra í afslöppun en ónei, ekki hún Elísabet Smelísabet! Ég er nefnilega að fara í próf á miðvikudaginn sem þýðir það að ég þarf að eyða frítíma mínum í dag í lestur fyrir prófið og svo er ég að fara á næturvakt í nótt þannig að þegar ég hætti að lesa þá þarf ég að sofa! Til þess að geta vakað í nótt og lesið meira!!! Alltaf stuð að vera í skóla!

Svo er búið að birta próftöflurnar og á þessu 20 daga tímabili sem próftíminn er þá er auðvitað best að setja prófin mín þrjú niður á 4 daga! Jebb, ég byrja í prófum 10. maí og lýk þeim þann 13. Eitt mega þeir þó eiga, elskurnar, og það er að ég er ekki í prófi á sjálfan afmælisdaginn minn!!! Ég á nú samt eftir að sitja sveitt yfir bókunum þann daginn...
Ótrúlegt en satt, miðað við að eiga afmæli akkúrat á aðalpróftímanum þá hef ég aldrei lent í því að fara í próf á sjálfan afmælisdaginn...

Fór í bíó í gær. Sá The Ring. Mæli ekki með henni. Algjört prump. Ósannfærandi og alltof margir lausir endar í lokin. Langt frá því að vera alvöru treflamynd!

ok, farin heim að læra... og sofa... góða nótt eða eitthvað