ekki skrítin, bara lasin

tja, það er allavega mín skoðun. Hef verið með einhverja kvefpest undanfarna daga og þurfti mas að afboða saumaklúbbinn þess vegna en ég er ekki eins sljó í hausnum í dag eins og undanfarna daga þótt ég hljómi enn eins og Marlon Brando/Robert de Niro (að sögn Davids) þannig að ég er að hressast.

einnoghálfur dagur eftir í leiðinlegu vinnunni en svo veit ég ekki alveg hvað tekur við þrátt fyrir að vera búin að skrifa undir ráðningarsamning A því ég er að fara í þriðja viðtal á stað B.
óbojóbojóboj, hvar endar þetta...

þannig að í dag er ég með hjartað í buxunum og ógurlega spennt yfir næsta viðtali (á þriðjudaginn) en brátt mun stressið taka við og þá verður ekki eins gaman...

LBSið er að loka og ég verð að fara.

Ég er skrítin!

Jamm, ég fékk að heyra það í gær. Og ég bý ekki í venjulegu húsi. Þar hef ég það. Alltaf gott að hitta fólk sem hefur skoðanir á hlutunum og er ekki feimið við að segja manni þær. Einsog í gær, hún horfði beint í augun á mér og sagði:

"Þú ert skrítin. David er líka skrítinn. Þú býrð ekki í venjulegu húsi en ég bý í venjulegu húsi."

Þegar ég reyndi að fiska eftir því af hverju ég væri skrítin og húsið mitt væri ekki venjulegt var fátt um svör.

Ég held að það sé ekki margt sem jafnast á við að umgangast smáfólkið því það hefur venjulega sterkar skoðanir þótt þær séu ekki endilega vel rökstuddar en lætur þær samt í ljós. Hressandi.

Já, ég er að passa þriggja ára bróðurdóttur mína um helgina.

atvinnumál og jurtaskoðun

Atvinnumálin, já. Ég ætla ekkert að láta uppi um nýju vinnuna enn sem komið er því kannski er það ekkert nýja vinnan! Hvað þýðir það? Jú, í gær var hringt í mig og ég boðuð í 2. viðtal vegna draumavinnunnar þannig að ég veit ekki alveg hvað gerist í þessum málum. Vetri lauk með atvinnutilboði og sumarið hófst með boði í atvinnuviðtal. GLEÐILEGT SUMAR!

Gærkvöldinu eyddum við í jurtaskoðun í Laugardalnum í boði þessa lands og ekki annað hægt að segja en að Robert Plant hafi rokkað feitt í Höllinni í gær! Tónleikarnir voru frábærir!

Í gær var mjög gott að vera til og í augnablikinu iða ég af spenningi yfir viðtalinu á mánudaginn... Whoohoo!

GLEÐILEGT SUMAR!

og takk fyrir veturinn.

Ég er komin með vinnu. LIGGALIGGALÁI!

mig langar að blogga en...

ég er bara svo déskoti andlaus í augnablikinu... Það sýgur bæði úr manni orku og andann að standa í atvinnuumsóknarbréfaskriftum (vá, hvað þetta er flott orð hjá mér!)

Ég hafði ansi undarlegar draumfarir í fyrrinótt, tja, eða kannski ekki undarlegar heldur frekar óþægilegar. Ég var að tala við einhvern sem ég þekki en get ómögulega munað hver er (eða um hvað við vorum að tala) og alltíeinu var viðkomandi komin með hníf á loft og stakk mig í kviðinn. Ég vaknaði um leið með andfælum og greip um kviðinn og bjóst við blóðpolli en auðvitað var ekkert slíkt. Sem betur fer. Og mikið asskoti var erfitt og óþægilegt að sofna aftur.

lífið er bara nokkuð ljúft í dag...

reyndar byrjaði dagurinn ekkert alltof vel útaf samskiptum mínum við ákveðna ráðningastofu hér í bæ enda eru það fyrirbæri sem ég ber ekkert alltof mikið traust til. Frekar írónískt þar sem ég er í bullandi atvinnuleit um þessar mundir.
Allavega, það kemur kannski pistill um þessar ósléttu farir mínar síðar en núna vil ég frekar hugsa um sólina og íslenska fánann sem blaktir við hún núna.

Ég hef nefnilega eytt lunganu úr deginum á háskólasvæðinu, því ég er svo stórheppin að fá tækifæri til að vinna aðeins á ráðstefnunni sem er haldin til heiðurs Frú Vigdísi Finnbogadóttur og var einmitt að koma af fyrstu málstofunni. Ég get hreinlega ekki lýst því með orðum hvað það er gaman og mikill léttir fyrir önd mína að vera innan um fólk sem hefur eitthvað meira að segja en hvað þessi og hinn er með mikið nefhár og er loðinn um eyrun. En þannig er umræðunni háttað á mínum núverandi vinnustað, jú og svo er líka hægt að tala um 'Ædolið' fimm daga vikunnar og hvað eru helstu fréttirnar í DV. Og vinnuveitandi minn "skilur ekkert í fólki sem er mörg ár í háskóla og fer svo bara að vinna á bókasafni." Enda er ég löngu hætt að taka mér kaffitíma.
Nóg um það, erindin sem ég heyrði í dag voru vel til þess fallin að gleðja sál mína og er það vel.

Til hamingju með daginn á morgun, Frú Vigdís.

jahérnahér!

Já, ég er svo aldeilis hissa. Ég sit í Bókhlöðunni og er að tölvast og einsog gerist svo oft hérna þá byrjaði alltíeinu sími að hringja. Og hringja. Og aldrei þessu vant þá gleymdi maðurinn/strákurinn alveg örugglega að slökkva á símanum því hann varð frekar vandræðalegur stóð upp og um leið og hann byrjaði að labba fram, sagði hann:
"Afsakið."

Það er alltof oft og á alltof mörgum stöðum sem fólk gleymir (eða gleymir ekki) að slökkva á símum sínum eða taka hljóðið af og er svo alveg nákvæmlega sama hvort það truflar fólk í nágrenninu eða ekki. Hver hefur ekki farið í bíó og heyrt símhringingar út um allan sal? Ég hef m.a.s. setið fyrir aftan einhvern gaur sem hreinlega svaraði í símann og byrjaði að spjalla í miðri mynd! Ég hef líka lent í þessu á veitingastað þar sem konan hélt greinilega að hún væri að tala í gamla sveitasímann því hún hreinlega gargaði það sem hún þurfti að segja og yfirgnæfði alla í kringum sig. Og svo kannski það eftirminnilegasta þegar ég fór í leikhús að sjá Með fulla vasa af grjóti, þá byrjaði sími að hringja og hann hringdi og hringdi og truflaði að sjálfsögðu sýninguna því leikhúsgestir voru hættir að hlusta og horfa á það sem fór fram á sviðinu heldur horfðu í áttina að upptökum hringingarinnar. En hann Hilmir Snær bjargaði þessu með því látast svara í símann og allur salurinn sprakk náttla úr hlátri. Og stelpuskjátan með símann skammaðist sín vonandi niðrí tær.

Allavega, ég var bara svo ánægð með viðbrögð drengsins hérna áðan að ég varð bara að deila þessu með ykkur.

ekki Jón Oddur heldur...

Jón Bjarni sem ég var að bæta við hlekkina mína en hann er lítill frændi minn sem er í Boston að jafna sig eftir hjartaaðgerð, rúmlega hálfs árs og hann stendur sig eins og hetja!

Ef maður væri bara sjálfur svona duglegur!