Þetta liggur mér á hjarta

Við vorum viðstödd á opnun á sýningu í Þjóðminjasafninu síðdegis í dag. Sýningin er lokaverkefni nemanda í hagnýtri menningarmiðlun í HÍ og var umfjöllunarefni lífshlaup 6 mismunandi einstaklinga.

Sýningin er forvitnileg og gaman að sjá hvernig samskonar efniviður fær mismunandi framsetningu hjá þeim 6 hópum sem sjá um sýninguna. Undirrituð er svo sem ekki hlutlaus þar sem hún þekkir náið einn einstaklinginn sem er sýndur en fannst að sama skapi gaman að sjá hvernig upplýsingum um hann er komið á framfæri og hvað það er sem hefur fangað athygli framsetjaranna.

Eftir opnunina fórum við á Hereford steikhús. Sem er STEIKhús. Ég hef ekkert uppá steikina að klaga, hún var ljúffeng en bakaða kartaflan mín var rétt svo volg og sesar salatið var búið til úr jöklasalati, ekki „romain“ salati (veit ekki hvað það kallast á íslensku). Og svo var volga súkkulaðikakan köld, eða bara rétt svo við stofuhita þannig að djúsí súkkulaðigúmmelaðið í miðjunni var ekkert gúmmilaði.

Það pirrar mig oft við íslenska veitingastaði að þeir taka vinsæla og sígilda rétti og gera þá að sínum. Nei, þetta var ranglega orðað. Þeir taka heitin á þekktum réttum og skella á matseðilinn sinn og búa svo bara eitthvað til. Besta dæmið um það er „klúbbsamloka“ eða „Club sandwich“ sem ég hef vanist (erlendis) að sé samloka með kalkún/kjúkling og bacon/skinku, með mismunandi útfærslum að sjálfsögðu en í grunninn það sama. Hér á Íslandi fær maður allar útgáfur af þessu og helst skinka, ostur og grænmeti. Tékkið á þessu næst þegar ykkur er boðið upp á klúbbsamloku.

Kvöldið endaði svo á að skoða hlekkinn sem mér var sendur í gær. Ég fékk aulahroll og þetta minnti mig bara á Siggu og Grétar Örvars forðum daga. En það skal fúslega viðurkennast að ég er eflaust einn sísti evróvisíón-aðdáandinn...

dramadama

Nei, ég er ekki dramadrottning og er sjálf ekkert mikið að dramatísera eða tja, kannski bara smá. En það er smá drama í gangi í vinnunni og stöðu minnar vegna fæ ég að vita smá en bara á need-to-know-basis og engin smáatriði. Ég hef engan sem ég get rætt við um þetta og er þar af leiðandi alveg að springa.
Ég vona að þessar gátur veiti mér smá fróun.

En það sem ég er að dramatísera með sjálf er ríkisborgararéttur fyrir eiginmanninn. Það hefur nú komið í ljós að þau 6 ár sem hann var hér á námsmannaleyfi veita honum engin söfnuð réttindi eða fyrirgreiðslu varðandi ríkisborgararéttinn. En á sama tíma og hann hafði í raun bara staðfestingu á löglegri dvöl mest 6 mánuði fram í tímann, þá gat hann steypt sér í stórar fjármálaskuldir 40 ár fram í tímann með kaupum á íbúð! Er þetta ekki brillíant?
Ég er líka alveg að springa yfir þessu.

Á svona stundum er gott að eiga kollega sem er lögfræðingur og það stefnir allt í það að þetta fari sömu leið og umtalaðasta tengdadóttir Íslands síðustu árin fór. Hér er alla vega einstaklingur sem hefur borgað sína íslensku skatta samviskusamlega undanfarin 8 ár og talar góða íslensku.

Annars er það helst að frétta að ég er ekki bara bíllaus og sjónvarpslaus, heldur er ég líka grasekkja því hann er að kenna fyrir norðan núna. Reyndar er allt í lagi að vera bíllaus og án sjónvarps en hitt er verra...

í fríi...

Já, það hefur víst ekki farið framhjá neinum sem villist inn á þessa síðu að ég er bloggfríi og ég hef hugsað mér að vera það eitthvað áfram. A.m.k. á þessum velli en hins vegar detta stundum inn færslur á þessa síðu.