jahérnahér!

Já, ég er svo aldeilis hissa. Ég sit í Bókhlöðunni og er að tölvast og einsog gerist svo oft hérna þá byrjaði alltíeinu sími að hringja. Og hringja. Og aldrei þessu vant þá gleymdi maðurinn/strákurinn alveg örugglega að slökkva á símanum því hann varð frekar vandræðalegur stóð upp og um leið og hann byrjaði að labba fram, sagði hann:
"Afsakið."

Það er alltof oft og á alltof mörgum stöðum sem fólk gleymir (eða gleymir ekki) að slökkva á símum sínum eða taka hljóðið af og er svo alveg nákvæmlega sama hvort það truflar fólk í nágrenninu eða ekki. Hver hefur ekki farið í bíó og heyrt símhringingar út um allan sal? Ég hef m.a.s. setið fyrir aftan einhvern gaur sem hreinlega svaraði í símann og byrjaði að spjalla í miðri mynd! Ég hef líka lent í þessu á veitingastað þar sem konan hélt greinilega að hún væri að tala í gamla sveitasímann því hún hreinlega gargaði það sem hún þurfti að segja og yfirgnæfði alla í kringum sig. Og svo kannski það eftirminnilegasta þegar ég fór í leikhús að sjá Með fulla vasa af grjóti, þá byrjaði sími að hringja og hann hringdi og hringdi og truflaði að sjálfsögðu sýninguna því leikhúsgestir voru hættir að hlusta og horfa á það sem fór fram á sviðinu heldur horfðu í áttina að upptökum hringingarinnar. En hann Hilmir Snær bjargaði þessu með því látast svara í símann og allur salurinn sprakk náttla úr hlátri. Og stelpuskjátan með símann skammaðist sín vonandi niðrí tær.

Allavega, ég var bara svo ánægð með viðbrögð drengsins hérna áðan að ég varð bara að deila þessu með ykkur.