vinna

Í dag er 25. dagurinn í röð sem ég er að vinna og á morgun er frídagur hjá mér. Hélt ég. Ég var mas búin að ákveða að leyfa sjálfri mér að skrópa í skólanum og sofa út bara að því að ég er ekki að fara að vinna á morgun EN nú er búið að kalla til fundar á sambýlinu sem ég er að vinna á þannig að ég þarf að ruslast á fætur uppúr 8 til að geta mætt á fundinn... Og ég sem var farin að hlakka svo til að eiga 1 heilan frídag! Ég hef svo sem ekki við neinn að sakast því ég kallaði þessa vinnu yfir mig sjálf en í næstu viku verður þetta komið á eðlilegt ról með virkum frídegi í hverri viku og frí aðra hvora helgi. Ekki veitir af svo maður geti farið að sinna heimalærdómnum af einhverju viti.
Þegar fólk spyr mig hvað ég sé að gera þá svara ég:
,,Ég er í Háskólanum, að læra íslensku."
Því það er það sem máli skiptir hjá mér og það er þar sem metnaður minn liggur en miðað við hvað ég hef unnið mikið uppá síðkastið mætti halda að rétt svar væri:
,,Ég er að í 2 vinnum; barnafataverslun og á sambýli en svo er ég í nokkrum fögum í Háskólanum til þess að hafa eitthvað að gera á kvöldin"
eða eitthvað í þá áttina.

En þetta stendur allt til bóta eins og svo margt annað hjá mér. Janúar hefur verið frekar erfiður og langur mánuður hjá mér en nú fer að komast meira jafnvægi á líf mitt. VEEIII!!!

Og ég er að spá í að skella mér í bíó um helgina, að sjá Fridu. Fékk nefnilega bókina um hana í jólagjöf og er að sjálfsögðu löngu búin að lesa hana og nú langar mig að sjá myndina.

Góða helgi!

vetur

já, það er vetur...
Fyndið því í gær þegar ég labbaði yfir Ingólfstorgið í blíðunni sem var þá, hugsaði ég með mér að það væri eiginlega vor í lofti og maður nyti þess ekki sem skyldi því það væri alltof snemmt þar sem við höfum ekki fengið neinn almennilegan vetur hér í höfuðborginni... Í morgun er ég enn í mínum vorhugleiðingum og fer frekar léttklædd (miðað við janúar á Fróni) í skólann en nú sit ég hér í tölvuverinu í Árnagarði og horfi á jólasnjóinn falla fyrir utan og kvíði því að fara út í gallajakkanum mínum...

gleymdi þessu:

hún á afmæli í dag
hún á afmæli í dag
hún á afmæli, hún Marý
hún á afmæli í dag!

Til hamingju með afmælið í útlöndum, LadyMary...

vikan...

Þetta hefur nú vægast sagt verið skrautleg vika hjá mér; kláraði að flytja, fékk tilboð um deit (sem ég hafnaði), fékk að sjá sjálfa mig með augum annarra - nokkuð athyglisverð upplifun - tók þátt í ljósmyndamaraþoni (engin verðlaun) og vann eins og brjálæðingur en það er nú svosem ekkert nýtt. Svo kíkti ég aðeins á djammið í gær með Berglindi Bestaskinni og hún var algjör bjargvættur og bestaskinn í gær, elskan sú.

Við tókum því nú bara rólega, byrjuðum á Stúdentakjallaranum þar sem ég beið eftir að frami minn sem ljósmyndari tækist á loft með aðalverðlaununum fyrir ljósmyndamaraþonið en viti menn, það var einhver strákur sem vann og ég fékk ekki neitt! En bjórinn var góður. Svo kíktum við í bæinn og hittum alls konar fólk; fyrrverandi nörda, lögfræðinema, verðandi klámmyndastjörnur, myndatökukonu (sem ætlar að taka upp kvikmyndina sem BBestaskinn ætlar að gera í framtíðinni, ég fæ að skrifa handritið!), barþjóna öfugu megin við borðið... Þetta var mjög gaman og létti skap mitt mikið sem hefur ekki alveg verið upp á sitt besta undanfarið en það stendur allt til bóta!

Skál fyrir góðum vinum!

bíóæði

Það var heimildamynd um bíóæði (e. cinemania) á RÚV í gærkvöldi, ég horfði á brot af þessum þætti. Þetta fjallaði um fólk í New York sem að gerir ekkert annað en að fara í bíó. Er á atvinnuleysisbótum, örorkubótum eða lifir á einhverjum arfi og er svo bara í bíó alla daga! Og það er ekki verið að tala um eina bíómynd, ónei, heldur bíó allan daginn, margar myndir. Þeirra stærsta vandamál er hvort þeim tekst að púsla saman dagskrá fyrir daginn þannig að þau geti séð allar myndirnar sem það langar til að sjá. Einn tekur alltaf með sér nesti og föt til skiptanna ef honum skyldi verða kalt. Og starfsfólkið í kvikmyndahúsunum þekkir þetta lið því það er alltaf í bíó - einn sýningarstjórinn sagðist mas vera stoltur af því að fá þetta fólk á sýningu til sín því það væri merki um það að önnur kvikmyndahús hefðu þá ekki betri dagskrá upp á að bjóða þann daginn. Það er hægt að gera þetta í New York sem er mekka kvikmyndaaðdáenda, eins og einn bíóæðingurinn sagði, en þetta gengi ekki upp í Reykjavík þar sem bíóum fer stöðugt fækkandi og sömu myndirnar í gangi í þeim öllum!

flutningar

Já, þá er ég flutt. Komin heim til mömmu og pabba. Þetta gerðist aðeins hraðar en ég hafði reiknað með og er nú að drukkna í kössum og á alveg eftir að koma mér fyrir... Þetta er nú ekki alveg það gáfulegasta sem ég hef gert, þeas að flytja þegar skólinn er að byrja enda veit ég varla hvað snýr upp og hvað snýr niður þessa dagana. Var að fatta það rétt í þessu að ég er líklegast of sein að skrá mig í eitt námskeið sem ég ætlaði að taka núna þannig að ég verð mætt í nemendaskrá strax kl. 10 í fyrramálið til að sjá hvort ég sleppi fyrir horn.

Ég var að telja hvað ég hef flutt oft á síðastliðnum 3 árum og komst að því að skiptin eru 9! Geri aðrir betur! Ég stefni svo á að flytja aftur á næstu mánuðum en það skal þá vera fyrir húsnæði sem ég hef í amk 2 ár. Ég er orðin svooo þreytt á þessu!

málsagan

Einkunnin fyrir ritgerðina er komin, fékk 7,5. Er bara sátt við það. Þannig að nú getur maður farið að einbeita sér að þessu misseri af fullum krafti og koma sér í gírinn!!!

stjörnuspá - eða stjörnuhrap?

Ég var að lesa Röskvufréttir og rakst á stjörnuspá ársins 2003 og fyrir nautið hljómar hún svona:

,,Þú hefur ekkert til brunns að bera, ert byrði á fjölskyldunni. Það rætist þó úr árinu, þú eignast ósýnilegan vin sem þú getur alltaf talað við. Lucky you."

Þetta hljómar nokkuð rétt því ég er að fara að flytja heim til mömmu og pabba, again, og reyna að koma dótinu mínu fyrir útum allan bæ! Ekki nóg með það, heldur var ég að skoða bloggið hennar Ernu áðan og þar, aldrei þessu vant, var svona netpróf sem ég hreinlega varð að prófa. Þetta gekk sem sagt út á það að þekkja sjaldgæf orð í íslensku og merkingu þeirra. Ég gat 5 af 20 og fékk þessi ummæli:

,,Do you speak icelandic? Þetta gekk kannski ekki alveg nógu vel en æðrastu ekki, íslenskan er svo ótrúlega orðrík að lengi væri hægt að tala með orðum sem enginn venjulegur Íslendingur hefði heyrt"

Kannski nýi vinur minn sé blogger.com?

Ég hef hins vegar ákveðið að láta þetta ekki á mig fá og halda bara áfram að vera ég. Það er mjög skemmtilegt misseri framundan hjá mér í skólanum, verð í 3 kúrsum; Miðaldabókmenntum, Íslendingasögum og Norrænni trú. Þetta er það sem heillar mig mest við íslenskuna, amk þessa dagana.
Já og svo er ég búin að fá eina einkunn! Fyrir fyrri hluta miðaldabókmenntanna og hún var 8. Nú bíð ég bara spennt eftir að fá einkunnina fyrir ritgerðina en það verður einhver bið á henni.

Ég held að þetta ár verði gott fyrir mig því ég sá stjörnuhrap á nýársnótt og það hlýtur að vera gæfumerki!

skólinn...

já, nú er skólinn byrjaður aftur, mér til mikillar ánægju. Mér finnst nefnilega svo gaman í skólanum. Ef ég hefði tíma og getu þá væri ég með 22,5 einingar þetta misseri en það væri víst fullmikið af því góða þar sem maður er að vinna eins og brjálæðingur. Þannig að ég þarf að velja og hafna. Annað hvort Málnotkun eða Íslendingasögurnar. Hvort tveggja mjög spennandi kúrsar. Það besta við þá er að þeir eru kenndir árlega þannig að ég tek annan núna og hinn að ári.

Annars er það helsta að ég er að leita mér að húsnæði, þannig að þið sem lesið bloggið mitt og vitið af einhverri stórkostlegri íbúð á ennþá stórkostlegra verði, þá látið þið mig vita ;o) Takk fyrir það!

Ég er að fara í námskeiðið Norræn trú á eftir, hjá hinum frábæra kennara Terry Gunnell og það besta er að Berglind, vinkona mín úr gaggó er með mér í þessum kúrs. Hún er að læra þjóðfræði og ferðamálafræði. Ég hef ekki setið í tíma með gaggó-vinkonum síðan í menntó því við fórum allar í sitthvora áttina og í skóla á sín hvorum tíma og núna er ég með einhverja nostalgíu inni í mér af því að ég er að fara í tíma með Berglindi!!!
ÉG HLAKKA SVO TIL!!!

Það er nú frekar asnalegt að vera byrjaður í skólanum aftur eftir jólafrí en að vera ekki kominn með neinar einkunnir... maður bíður bara og vonar. Ég veit reyndar að ég féll í einu prófi en það var líka viljandi. En það er spurning hvað kom útúr hinu prófinu - og ritgerðinni. Ég er óöruggust varðandi ritgerðareinkunnina og veit ekki hvort það er gott mál eða vont. Ég hef einu sinni áður skilað inn ritgerð sem ég vissi hreinlega ekki hvort væri góð eða ekki og hafði enga tilfinningu fyrir því og vonaði að ég fengi nú amk 7. Ég fékk 10. Það var líka í menntó þannig að það gerist alveg örugglega ekki núna.
Ég vona að ég fái amk 8.

BLOGGER SUCKS

fyrsta færslan mín í margar, margar vikur hvarf þegar ég ætlaði að ,,publisha" hana! grrrrrr...
og nú hef ég ekki meiri tíma til að skrifa hana aftur!!! grrrr...
BLOGGER SUCKS!

JÆJA!

Viti menn, í morgun þá var bara einfaldur tími í Miðaldabókmenntum en ekki tvöfaldur eins og vanalega þannig að ég græddi heilan klukkutíma í að lufsast á netinu og skrifa nokkrar línur hér.

Þetta er í annað sinn á 2 vikum sem ég hef tíma til að kíkja aðeins í tölvurnar, hitt skiptið var núna á þriðjudaginn og þá fékk ég nett sjokk þegar ég opnaði pósthólfið mitt á háskólanetinu.
211 ólesin skilaboð!
Ég hugsaði bara: ,,ó mæ god" og skildi ekki alveg hvernig gat staðið á þessu þar til ég fór að skoða þetta nánar. Um 180 skilaboð í kringum einhvern vírus sem ég hef greinilega fengið og svo nokkrir brandarar og skilaboð frá vinum og vandamönnum.

Annars er nú ekkert sérlega markvert að frétta af mér. Hef gert lítið annað en að vinna og vera í skólanum undanfarnar vikur. Ég ákvað nefnilega að bæta við mig vinnu og er nú farin að vinna á sambýli fyrir fatlaða í Garðabæ og finnst það eiginlega bara ferlega gaman. Og það er ekki bara nýjabrumið sem gerir það. Ég varð eiginlega frekar hissa þegar ég uppgötvaði að mér finnst þetta gaman því ég lofaði sjálfri mér því að vinna aldrei svona vinnu aftur þegar ég hætti á Kópavogshæli. Sem starfsmaður, ekki heimilismaður. Þá var ég nefnilega komin með nett ógeð á svona vinnu en svo komst ég bara að því að þetta er ferlega gaman þegar maður hefur góðan yfirmann og það er líka allt annað andrúmsloft inni á sambýli heldur en heilli deild.
En þetta þýðir að það hefur verið mjög mikil vinna hjá mér undanfarið og verður það eitthvað áfram. Eiginlega alveg fram að próflestri.

Jú, eitt sem mér sjálfri finnst svolítið merkilegt og það er það að ég er farin að prjóna á fullu! Þarna sjáið þið hvað líf mitt er æsispennandi þessa dagana. Ef það er ekki vinnan eða skólinn, þá eru það prjónarnir eða nornabókin eftir Anne Rice sem ég er að lesa núna. (er með hana í góðfúslegu láni frá sambýlingi mínum sem ég hitti varla þessa dagana sökum anna. Hæ Guðrún!) Sko, sagan á bakvið prjónana er sú að ég fór í heimsókn til Maríu vinkonu um daginn og var eitthvað að dást að því hvað hún væri dugleg að prjóna og að ég gæti þetta sko ekki og þar fram eftir götunum. Alla vega, hún nennti ekki að hlusta á þetta raus í mér og lét mig fá prjóna og garn og lét mig prjóna. Og ég komst að því að ég get þetta sko alveg og er nú mas búin að kaupa garn og fá prjóna lánaða og er að prjóna trefil handa sjálfri mér. Mér finnst ég vera alveg svakalega dugleg!

Jæja, prófessor Helgi kallar - þarf að hlaupa í tíma...

er enn á lífi...

já, vildi bara láta vita að ég er enn á lífi en hef bara verið frekar tímabundin undanfarið. Er nefnilega komin í meiri vinnu og hef þar af leiðandi takmarkaðan tíma til að hanga yfir tölvunum uppí skóla... en það stendur til bóta því ég mun á næstunni fá tölvu heim til mín og þá get ég sko farið að blogga í tíma og ótíma og farið að læra meira á þetta blessað HTML.
skjáumst síðar!

bílastæðasjóður

jæja, þá er ég loks búin að borga aukastöðugjaldið sem ég fékk um daginn þegar ég snæddi hádegismat með skólafélögum úr LSK. Ansi dýr hádegismatur það! og bílastæðasjóður er kr. 1.500,- ríkari.

námið

ég var að koma úr tíma hjá prófessor Helga Guðmundssyni og er full af metnaði í að gera einhverja stórkostlega hluti innan íslenskunnar! Maðurinn er alveg stórskemmtilegur. Hann nálgast efnið á allt annan hátt en maður er vanur frá öðrum kennurum og það vekur mann til umhugsunar. Það brennur svolítið við hérna í Árnagarði að maður sé talsvert mataður á efni. En ekki hjá Helga. Reyndar veit maður ekki alltaf hvað hann er að fara eða hvað maður á að vera að læra hjá honum í íslenskri málsögu því tímarnir snúast mikið um sögur sem hann segir okkur af hinum og þessum stóru köllum innan norrænnar fílólógíu. Og einhvern veginn tengir hann þessar frásagnir saman þannig að smám saman kemur einhver heildarmynd. Hann fær mann til að hugsa um hlutina og fyllir mann metnaði um að gera einhverjar flottar uppgötvanir. Amk mig.
Eins og ég sagði um daginn, þá ætlaði ég bara að byrja námið aftur í rólegheitum og láta þetta bara rúlla fram að BA-prófinu og hafði í sjálfu sér engan stórkostlegan metnað um að lesa íslensku næstu 10 eða 20 árin. Hugsunin var aðallega að klára prófið til að geta haldið áfram að mennta mig og/eða lifa lífinu. Það er bara svo gaman að vera kominn aftur hingað og á fullu í að læra nýja hluti og það skemmtilegasta við þetta allt saman er að íslenskan kveikir virkilega í mér.
Ég var eiginlega búin að gleyma því hvað mér finnst þetta gaman!
Skemmtilegast er þó líklega að ég finn að ég hef áhuga á að halda áfram innan íslenskunnar en þegar ég byrjaði hér í haust þá hafði ég enga hugmynd um hvar ég myndi enda eða hvaða leið ég myndi velja. Reyndar veit ég það ekki alveg ennþá en íslenskan er í efsta sæti. Reyndar dauðlangar mig að taka einhverja aukagrein en tími því eiginlega ekki. Að taka aukagrein og missa af 30 einingum í íslensku!
En ég á alveg ótrúlega mikið eftir ólært.

tilgangur lífsins...?

vááá... maður er viðstaddur eina giftingur og fyrr en varir er maður farin að hugsa um framtíðina, tengsl vinanna, tilgang lífsins og allt það! Er þetta eitthvað sem gerist með aldrinum eða hvað?

Alla vega, um daginn fékk ég sent á netinu svona spurningalista sem maður að sjálfsögðu átti að senda áfram á alla sem maður þekkti. Venjulega hef ég ekki gaman af svona hlutum og þetta endar beint í ruslinu hjá mér án þess að ég líti tvisvar á það en þetta snérist sem sagt um að ég átti að svara spurningum um vini mína en ekki sjálfa mig og senda svo til þeirra mín svör um þá. Þetta fannst mér svolítið sniðugt og iðaði í skinninu af forvitni því ég gat varla beðið eftir því að sjá hverju vinir mínir svöruðu um mig, spurningum eins og 'hver er mesti ótti minn?' 'hvað var það fyrsta sem ég sagði við þig?' '´Trúi ég á guð?' og þar fram eftir götunum.
Skemmtilegast fannst mér þó að fá svar við spurningunni 'Er ég fyndin?' því allar (3 vinkonur sem svöruðu) sögðu að ég væri fyndin. Ég hef aldrei upplifað sjálfa mig sem fyndna manneskju og var alveg ægilega upp með mér! Ég er fyndin! Þetta var sko alveg frábært fyrir mitt litla egó.
Ég er fyndin!

Svo minntist ég eitthvað á þetta við Maríu vinkonu mína (ein af þeim sem svaraði) og sagði henni að ég hefði aldrei upplifað sjálfa mig sem fyndna.
Þá svaraði hún: ,,Þú ert ekki svona brandarakerling-fyndin"
,,Nú?" (ég soldið sár)
,,Nei, heldur er svo gaman að hlæja að þér. Það er svo auðvelt. Þú ert þannig fyndin."
,,Óóó..."

Þannig að þar hvarf nýfengin fyndni mín eins og dögg fyrir sólu.
Og málið er að ég veit alveg hvað hún er að tala um. Ég sé bara fyrir mér ferðina okkar Ernu til London fyrir nokkrum árum. Þegar við lentum á flugvellinum fékk ég afhenta lyklana (plastkort) að hótelherberginu okkar. Í rúllustiganum á leiðinni niður þá sveiflaði ég höndunum eitthvað með þeim árangri að annar lykillinn sveif í gegnum loftið og lenti á milli rúllustiganna tveggja og lá þar fastur, svona um það bil mitt á milli þessara tveggja hæða. Ég þurfti nú að reyna að bjarga málunum og ég held að ég hafi sjaldan séð nokkra manneskju hlæja eins mikið og hana Ernu þar sem hún stóð á neðri hæðinni og fylgdist með mér. Ég fór aftur upp með 'upp-rúllustiganum' og í 'niðurrúllustigann' og þegar ég var komin á móts við þann stað sem lykillinn okkar var fastur á milli stiganna þá snéri ég mér við og labbaði (hljóp) á móti stiganum og reyndi um leið að teygja mig yfir handriðið og ná bölv... lyklinum. Þetta gekk ekki alveg upp þannig að ég fór niður og upp aftur í aðra umferð af 'Björgum lyklinum'. Erna skemmti sér alveg konunglega og að lokum þá varð ég að gefast upp því ég var hreinlega ekki með nógu langa handleggi til þess að geta teygt mig yfir handriðið og ná lyklinum.
Ég held að Erna geti hlegið að þessu enn í dag.
Ég eiginlega líka en ég hefði nú frekar viljað vera áhorfandi...

with this ring, I thee wed

nei, ég er nú ekkert að fara að gifta mig en ég var að koma úr brúðkaupi. Ótrúlega falleg athöfn í Kristskirkju og brúðurin að sjálfsögðu alveg stórglæsileg.
Til hamingju með daginn Íris og Sæþór.

Eiginlega má segja að ég hafi farið í tvö brúðkaup í dag. Eða svona næstum því. Hádegishittingurinn með genginu í dag, var ekki bara til að heilsa upp á LadyMary heldur líka til að heiðra fólkið sem snuðaði okkur í sumar... þeas Önnu Lilju og Benna, þau giftu sig nefnilega án þess að láta okkur, eða nokkurn annan, vita. Laumuðu sér bara til borgardómara og komu svo öllum á óvart og við, Gengið, fengum sem sagt ekki að vera með og syngja lag um þau (eins og við gerðum þegar Gunnar og Helma giftu sig). Við gátum nú samt ekki litið framhjá þessari giftingu og keyptum gjöf handa þeim sem við létum þau fá í dag. Og komum þeim sko algjörlega á óvart.
Til hamingju Anna Lilja og Benni.

Annars er brúðkaup/gifting eitthvað sem er ótrúlega fjarri mér. Kannski ekkert skrítið þar sem maður er ekki í föstu sambandi og ekki á leiðinni í eitt slíkt. Annars veit maður aldrei, þetta getur breyst á augnabliki. Við hittumst sem sagt 11 í hádeginu og borðuðum saman - og öll börnin (þau eru orðin 4 í hópnum) líka. Þetta er alveg frábær hópur og hefur haldið saman í 11 ár og hefur lítið breyst á þeim tíma. Og ég vona að hann breytist lítið á næstu 11, 22 eða 33 árum.
Á meðan við vorum að borða sat ég og hugsaði um framtíðina, þeas hvernig þessi hópur á eftir að stækka og breytast. Við erum enn 4 einhleypar þannig að einhverjir makar eiga eftir að bætast í hópinn og svo fleiri börn. Það er svo skrítið til þess að hugsa því það er einhvern veginn svo gott jafnvægi eins og er. Það er líka gaman að sjá hvernig þetta fólk sem maður er búinn að þekkja í allt að 18 ár hefur vaxið og þroskast og heldur enn saman. Við höfum líka verið ótrúlega dugleg að gera alls konar hluti saman og vorum einmitt í dag að rifja ýmislegt upp, ma. Náttfatapartýið sem hún Bestaskinn hélt, einmitt í sama húsi og við hittumst í í dag, fyrir 11 árum. Þar sem ég var á kvöldvakt í sjoppunni sem ég var að vinna í og komst ekki fyrr en um miðnættið til þeirra, þá komu þau öll til mín. Í náttfötum. Á föstudagskvöldi. Í sjoppuna beint á móti Bíóborginni.
Það væri gaman að sjá þau endurtaka þetta, þeas halda náttfatapartý þegar ég er að vinna og sjá þau koma á náttfötunum í búðina til mín í Kringluna... he he he
Bestaskinn, hvenær ætlarðu að halda náttfatapartý aftur?

framhaldsnám

já, ég var á kynningarfundi um framhaldsnám sem er í boði við íslenskuskorina í HÍ og nú langar mig bara að vera í skóla næstu 10 árin! það er svo allt öðruvísi að vera í háskólanámi en í framhaldsskóla, það eru svo margar ákvarðanir sem maður þarf að taka sjálfur og margt sem maður þarf að hugsa um og gera ráð fyrir. Og helst allt mjög tímanlega. Ég er komin í HÍ aftur eftir smá hlé og hafði einhvern veginn hugsað mér að láta þetta bara líða áreynslulaust áfram og vera svo útskrifuð með BA-gráðu eftir 2 vetur og síðan ekki söguna meir... en nú eru farnar að vakna upp í mér alls kyns hugmyndir og langanir sem gera það að verkum að ég þarf að fara að hugsa, spá og skipuleggja fyrir framtíðina!
Ég er ekki ennþá búin að ákveða hvort ég eigi að taka aukagrein eða ekki. Augljóslega þyrfti ég að gera það sem fyrst þar sem að ég á ekki eftir nema 40 ein. eftir þetta misseri.
Mig dauðlangar að fara út sem skiptinemi en ég veit ekki hvert eða hvort ég ætti að gera það núna eða þegar ég er komin í MA-nám.
Ég veit ekki hvort ég ætti að útskrifast úr íslenskri málfræði, íslenskum bókmenntum eða íslenskum fræðum. Mig langar eiginlega í allt!
En eitt veit ég þó og það er að ég ætla ekki í framhaldsnám í kennslu-og uppeldisfræði. Ég ætla ekki að kenna! Þá má ekki misskilja mig og halda að mér finnist ekki nógu fínt að vera kennari, alls ekki. Mér finnst frábært að það er til fólk sem virkilega vill leggja þetta á sig og gera þetta að lífsstarfi sínu að kenna börnum og unglingum og hefur gaman af því. Ég er bara ekki þannig og væri eflaust ekki góður kennari og amk alls ekki vinsæll kennari!
Reyndar sagði einn af kennurum mínum í framhaldsskóla við mig einu sinni: ,,Ég held að þú verðir annað hvort kennslukona, viðskiptakona eða blaðakona!'' Kennslukona er ég ekki og verð aldrei, viðskiptakona er ég ekki heldur og verð seint og þá er bara eitt eftir... Sjáum hvað setur.
Annars veit ég minnst sjálf hvað ég vil verða.
Annað veit ég þó og það er að ég er yfir mig ánægð yfir að hafa drifið mig í að hætta í vinnunni og drífa mig aftur í HÍ. Alveg örugglega réttasta ákvörðunin sem ég hef tekið á ævi minni og langt síðan ég hef verið svona sátt við það sem ég er að gera. Húrra fyrir því!!!

Jómfrúin og stöðumælirinn...

ég var að koma af ,,hádegisfundi'' með bekkjarfélögum mínum frá því í fyrra úr Leiðsöguskólanum, þetta var örugglega metmæting á hádegishitting hjá okkur en við vorum 15 úr 35 manna bekk. Reyndar í fyrsta skipti sem ég kemst í hádeginu. Þetta var alla vega mjög gaman að hitta alla aftur yfir ekta dönsku 'smørrebrød' á Jómfrúnni. Ekki var nú leiðinlegt að fá loksins að sjá bekkjarbarnið - hann er algjör dúlla, ekki nema 6 vikna. Hins vegar var ekki eins skemmtilegt að horfa á stöðuvörðinn ganga í burtu frá bílnum mínum þegar ég kom út. Ég var nefnilega svo lengi að kveðja fólkið að það kostaði mig kr. 1.500,- í stöðumælasekt. Aldrei aftur að vera kærulaus með að borga í stöðumælinn!!! Ekki það að ég hafi ekki borgað, heldur var ég bara aðeins of lengi að koma mér út.

geeeiiiisssp!!!

jæja, BK & frú komin heim, með þvílíka happdrættisvinninga af árshátíðinni að annað eins hefur ekki sést langalengi, þannig að ég er farin heim til mín að lúlla - Góða nótt!

I did it!!!

LadyMary, kerfisfræðingur of ..., eat this!
Mér tókst það, mér tókst það - ég er algjör hetja, liggaliggalái!!! og það mas um hánótt, ég á eftir að sofa svo vel!

og ykkur, kæru lesendur, er velkomið að skilja eftir athugasemdir við skrifum mínum ever after!

ps. LadyMary, þetta getur maður gert ef maður kann að lesa smá útlensku og getur bjargað sér sjálfur!!!