16. okt. 2002

framhaldsnám


já, ég var á kynningarfundi um framhaldsnám sem er í boði við íslenskuskorina í HÍ og nú langar mig bara að vera í skóla næstu 10 árin! það er svo allt öðruvísi að vera í háskólanámi en í framhaldsskóla, það eru svo margar ákvarðanir sem maður þarf að taka sjálfur og margt sem maður þarf að hugsa um og gera ráð fyrir. Og helst allt mjög tímanlega. Ég er komin í HÍ aftur eftir smá hlé og hafði einhvern veginn hugsað mér að láta þetta bara líða áreynslulaust áfram og vera svo útskrifuð með BA-gráðu eftir 2 vetur og síðan ekki söguna meir... en nú eru farnar að vakna upp í mér alls kyns hugmyndir og langanir sem gera það að verkum að ég þarf að fara að hugsa, spá og skipuleggja fyrir framtíðina!
Ég er ekki ennþá búin að ákveða hvort ég eigi að taka aukagrein eða ekki. Augljóslega þyrfti ég að gera það sem fyrst þar sem að ég á ekki eftir nema 40 ein. eftir þetta misseri.
Mig dauðlangar að fara út sem skiptinemi en ég veit ekki hvert eða hvort ég ætti að gera það núna eða þegar ég er komin í MA-nám.
Ég veit ekki hvort ég ætti að útskrifast úr íslenskri málfræði, íslenskum bókmenntum eða íslenskum fræðum. Mig langar eiginlega í allt!
En eitt veit ég þó og það er að ég ætla ekki í framhaldsnám í kennslu-og uppeldisfræði. Ég ætla ekki að kenna! Þá má ekki misskilja mig og halda að mér finnist ekki nógu fínt að vera kennari, alls ekki. Mér finnst frábært að það er til fólk sem virkilega vill leggja þetta á sig og gera þetta að lífsstarfi sínu að kenna börnum og unglingum og hefur gaman af því. Ég er bara ekki þannig og væri eflaust ekki góður kennari og amk alls ekki vinsæll kennari!
Reyndar sagði einn af kennurum mínum í framhaldsskóla við mig einu sinni: ,,Ég held að þú verðir annað hvort kennslukona, viðskiptakona eða blaðakona!'' Kennslukona er ég ekki og verð aldrei, viðskiptakona er ég ekki heldur og verð seint og þá er bara eitt eftir... Sjáum hvað setur.
Annars veit ég minnst sjálf hvað ég vil verða.
Annað veit ég þó og það er að ég er yfir mig ánægð yfir að hafa drifið mig í að hætta í vinnunni og drífa mig aftur í HÍ. Alveg örugglega réttasta ákvörðunin sem ég hef tekið á ævi minni og langt síðan ég hef verið svona sátt við það sem ég er að gera. Húrra fyrir því!!!