kisufréttir

já, við erum flutt eins og ekki hefur farið framhjá neinum sem les þetta sjaldanuppfærðablogg og okkur líður betur á Bárunni með hverjum deginum og alltaf að koma okkur aðeins betur fyrir en enn eru heilmargir kassar sem á eftir að gramsa í ...

Allavega, við heilsuðum uppá nágrannana á efri hæðinni um daginn, bara svona til að kynna okkur og sýna andlitin. Þetta er alveg yndislegt eldra fólk. Ég hafði smá áhyggjur af því að þau yrðu ekki glöð að vita af tveimur kisum í húsinu en svo var nú aldeilis ekki. Kötturinn þeirra, sem varð 18 ára, er grafinn í garðinum og þeim leist bara vel á að vera komin með 2 ketti í húsið.

Þau (þeas. kisurnar ekki nágrannarnir) fóru til dýralæknis í fyrsta skipti í gær, ýmislegt sem þurfti að græja þar... Þau eru greinilega komin á unglingsaldurinn og fullt af hormónum í gangi en Ljómi hafði nú voðalega lítið vit á því sem hann var að reyna að gera við systur sína (sem betur fer!) og hún ekkert alltof ánægð með tilburðina. Nú er búið að kippa því í liðinn og þau orðin öllu rólegri. Þau eru orðin eins og litlu börnin manns og það var voða vont að horfa á þau í gær eftir að við sóttum þau, gangandi um eins og þau væru með kúkinn í buxunum og missandi jafnvægið ef þau horfðu ekki beint fram. Sem betur fer virðast þau vera búin að jafna sig núna.

Ég varð einsog voða stolt mamma þegar dýralæknirinn sagði:

"Hann er voðalega fallegur."

um leið og hún tók Ljóma úr kassanum.

Ég elska kisurnar okkar!

flu-hu-hu-hutt!!!

jamm, við erum flutt og búin að skila gömlu íbúðinni af okkur þannig að núna getur maður farið að hugsa um fleiri hluti en bara að fá kassa, pakka ofaní kassa, flytja kassa, taka uppúr kössum... Tja, reyndar erum við enn að taka uppúr kössum en það er komin heildarmynd á íbúðina OKKAR!

ég lofa að næsta færsla mun fjalla um eitthvað annað en flutninga...

Fertugsafmæli, flutningar og f... f... f...

Ég var í fertugsafmæli á laugardaginn og var það með betri afmælum sem ég hef farið í. Fullt af skemmtilegu fólki og þar af leiðandi fullt af skemmtilegum sögum og mikið hlegið. Ég segi bara aftur: Til hamingju með afmælið, Berglist!

Flutningarnir ganga. Það er allavega farið að vera jafnmikið bergmál á báðum stöðum og foreldrar mínir hafa lagt blessun sína yfir slotið. Ég hlakka bara svo til þegar við verðum endanlega búin að losa okkur af Ásvöllunum...

F... f... f... var bara til að láta fyrirsögnina stuðla þrefalt en það er bara ekkert meira F í gangi hjá mér núna þannig að f... f... f...

heimsendingarlúxusþjónusta

Jæja, þá erum við byrjuð að hamstra kassa og að pakka. Við fáum lyklana afhenta á morgun og þá byrjar ballið fyrir alvöru. Nú þegar Litli Rauður er seldur og enginn bíll á heimilinu þá hefur kassahamstrið gengið soldið treglega þar sem ég fer ógjarnan í strætó með fangið fullt af tómum kössum. Allavega, við komum við hérna hjá bræðrunum á horninu í gær og báðum þá um að geyma kassa fyrir okkur og auðvitað var það nú minnsta málið og okkur bent á að best væri að koma rétt fyrir lokun á hverjum degi því þá væri búið að tæma alla kassa og svoleiðis en fengum samt nokkra kassa með okkur heim um miðjan dag í gær.

Um 8-leytið í gærkvöldi var dyrabjöllunni svo hringt og við vorum soldið hissa því við áttum ekki von á neinum en þá var þetta annar bróðirinn að koma með kassaveiði dagsins til okkar!!!

LENGI LIFI KAUPMAÐURINN Á HORNINU!

Í kvöld skal svo haldið í graskersútskurð með vinum okkar og kemur þá danska graskerið að góðum notum.

Flutningarnir...

eru ekki byrjaðir. Við barasta komum okkur ekki að verki þrátt fyrir að gæfan virðist vaka yfir okkur þessar vikurnar. Leigusalinn hringdi nefnilega í gær og tjáði okkur breytingu á þeirra högum, þeas. hætt við sölu á íbúðinni í bili en þess í stað ákveðið að leigja hana út. Sem þýðir að öllum líkindum að hún verði leigð frá og með 15/11 og við þurfum þá ekki að borga leigu næstu 3 mánuði eins og var útlit fyrir á tímabili.
Húrra fyrir því!

Búin að vera í Köben. Ég hef aldrei áður farið í svona ferð með svona stórum hópi af Íslendingum. Á tímabili var mér hálfillt inní sjálfri mér fyrir að vera með þessum hópi en svo mundi ég það að drukknum Íslendingum í útlöndum er ekki viðbjargandi... Þið megið nú samt ekki misskilja mig, ferðin var mjög góð og skemmtileg.
Nostalgían alveg í fyrirrúmi og rosalega skrítið að koma til Köben í fyrsta skipti sem pjúra blæðinga-gæðingur*. En rosalega gaman. Ótrúlega falleg borg, finnst mér og ég sá það eiginlega bara í fyrsta skipti þessa helgi.

Og ég dröslaði 2ja kílóa graskeri með mér í handfarangri til landsins, allt til að gleðja unnustann en svo komst ég að því að þau fást svona stór í Hagkaupum! Í fyrra þegar ég fór á stúfana voru bara svona lítil pínu-grasker til...

*ferðamaður/túristi/túrhestur...
(svona orð lærir maður á fjöllum)

sunnudagsmorgunn í eldhúsinu

akkúrat núna sit ég við tölvuna, búin að vera lesa blogg og skoða myndir en elskan mín stendur við eldavélina og mallar heitan brönsj fyrir okkur. Framundan smá tiltekt, göngutúr og týpísk sunnudagsafslöppun.

Við erum enn ekkert farin að pakka. Ekki einusinni farin að safna kössum!
En hlökkum alveg svakalega til að vera flutt, ég hefði aldrei trúað því að tilhugsunin um EIGIN húsnæði gæti verið svona spennandi og um leið svo afslappandi!

Skírnarveisla, Kaupmannahöfn og flutningar

hér hefur ekkert verið bloggað í langan tíma þrátt fyrir að ýmislegt hafi verið á seyði í litla kollinum mínum. Allavega, íbúðakaupin eru svo gott sem frágengin, vorum að skrifa undir kaupsamninginn í gær en samt trúi ég þessu varla enn... og sést það berlega á því að við erum ekkert farin að pakka en samt eru bara um 2 vikur þar til við fáum afhent!
Ég hreinlega bara nenni ekki að fara að flytja! Er einhver sem vill taka það að sér fyrir mig? Anyone? Bueller? Bueller?

Svo átti elsku David minn afmæli í fyrradag og við héldum bara uppá það heima í rólegheitum; góður matur, rauðvín (1 flaska af þessum 10 sem ég vann um daginn) og afslappelsi.

Já, og ég er að fara til Köben með vinnunni um aðra helgi, á árshátíð og ég hlakka mikið til. Hef ekki komið til "min Köbenhavn" síðan 2001 þannig að þetta verður sjálfsagt smá nostalgía þótt ég verði kannski ekki með rétta fólkinu til að deila henni með mér.

Á morgun skal brunað útúr bænum (veit ekki alveg hvernig, þar sem Litli Rauður seldist í gær) í sumarbústað á Flúðum, á þriðjudaginn er skírnarveisla þar sem David tekur 'formlega' við hlutverki sínu sem guðfaðir hennar Freyju Sólar. Svo Köben og eftir það flutningar...

Alltaf nóg að gera á þessum bæ!

óbój!

Það er stórhættulegt að vinna svona 'stuttan' vinnutíma eins og ég geri núna aðra hvora viku. Maður hefur alltof mikinn tíma til að hugsa og gera allskonar hluti einsog að láta sig dreyma um íbúðakaup, skoða íbúðir, gera tilboð og samþykkja gagntilboð...

ÚPS!

Já, það er einmitt það sem er að gerast hjá mér þessa dagana. Reyndar er greiðslumat og svoleiðis pakki eftir en, óbój hvað ég er búin að vera með hjartað (og öll innyflin) í buxunum undanfarna 2 sólarhringa yfir þessu.

öööhhh, er einhver þarna úti sem getur reddað mér aukavinnu? ...helst svartri...

Fimmtudagsmorgunn

Sit í eldhúsinu og sötra kaffi kryddað með kanil og vakna í rólegheitum. Ljómi og Rökkva slást frammi eins og hundur og köttur (haha) en bráðum fellur allt í ljúfa löð og þau fara að kúra saman á sófanum.

Núna ætla ég að standa upp, dansa aðeins við Feel Good Inc. með Gorillaz, klæða mig og koma mér í vinnuna.

Have a nice day.

klukki-klukk

Ég var klukkuð í gær og í framhaldinu klukkaði ég fimm í viðbót og núna bíð ég spennt eftir að fólk bregðist við klukkinu en ekkert gerist. Kannski er ég bara óþolinmóð!

Helgin var annars róleg og góð. Ég hef verið í smá rómantískum hugleiðingum um helgina, verið að velta kirkjum, kjólum og hringjum fyrir mér og þetta er allt voða spennandi á meðan þetta er enn svona hálffjarlægt en ég finn að það stressar mig samt pínu að fara taka einhverjar endanlegar ákvarðanir, þá verður þetta meira raunverulegt.
Það er ágætt að hafa þetta svona fjarskaspennandi í bili.

Farið nú að klukka!

ég var klukkuð...

af henni Ernu og núna þarf ég að deila fimm handahófskenndum staðreyndum um sjálfa mig, óboj.

1. Ég hef alls átt 6 gæludýr; köttinn Gulla, skjaldbökuna Din-din, apann Lady Jane, köttinn Táslu og núna á ég kettlingana Ljóma og Rökkvu.

2. Mér finnst oft afslappandi að vaska upp og strauja. Ég komst uppá lagið með að slappa af við strauningu þegar ég var au pair í Köben hér í den. Þá straujaði ég alltaf á fimmtudögum og það var vikuskammtur af skyrtum fyrir húsbóndann og svo slatti í viðbót af frúnni og börnunum.

3. Ég fer frekar í kalda sturtu en mjög heita.

4. Ég var búin að búa í löndum eins og Danmörku, Yemen, Sómalíu og Thailandi áður en ég gerðist svo fræg að fara hringinn á Íslandi...

5. Fyrsta stóra ákvörðunin í lífi mínu var þegar ég var látin ákveða sjálf að hætta með snuð þegar ég var þriggja ára. Ég man eftir þessu enn í dag, við mamma vorum í apótekinu á Sauðárkróki og ég þurfti að velja milli þess að kaupa nýjan tannbursta eða nýtt snuð því ekki var hægt að kaupa hvort tveggja.

Jæja, þetta tókst. Núna ætla ég að klukka Berglindi, Ásu Láru, Láru, Synetu og Marý.

hæ!

akkúrat núna er ég bara að blogga til að blogga, bara svona til að halda lesendunum við efnið. Annars get ég sagt það að ég er með auma og bólgna stórutá en ég veit ekki af hverju. Það er svona það sem er nýjasta nýtt hjá mér þessa dagana, svaka spennó eða hittó.
Jú, svo fóru litlu kisulórurnar mínar út áðan, í fyrsta skipti. Og þær létu einsog ég veit ekki hvað þegar þær komu inn aftur.

Bæ!

bloggedíblogg!

ég er komin aftur! Ekki það að ég hafi farið langt en ég er allavega kominn í gírinn til að blogga aftur. Líka komin með nettengingu heima. LOKSINS! En það var nú bara sjálfri mér að kenna hvað það tók langan tíma.

Eníveis, síðan síðast hefur heilmargt gerst. Búin að fara í þó nokkur atvinnuviðtöl og mér bauðst annað starf en niðurstaðan úr þeim var eiginlega að ég verð áfram á núverandi vinnustað en hafði samt 20% launahækkkun + breytingar á vinnutíma & verkefnum uppúr krafsinu! Sko mig!
Ég er líka búin að fara til Kanada og er orðin nokkuð sannfærð um að það sé fyrirheitna landið og þar fór D á skeljarnar í rómantísku tungsljósi og gaf mér demantshring. Þannig að núna er ég hamingjusamlega trúlofuð. Sko David!
Svo erum við orðnir hamingjusamir kettlingaforeldrar, læðan er grá og heitir Rökkva og högninn er ljósgulur (eiginlega meira drapplitaður) og heitir Ljómi. Hann hefur nú reyndar hlotið viðurnefni (einsog sönnum víkingi sæmir) og er nú oftast nefndur Ljómi Skítnefur. Nebbinn á honum er nebblega svo oft skítugur...

Jæja, læt þetta duga í bili enda eru þetta líka helstu fréttirnar af mér þessa stundina.

Jú og eitt enn: Til hamingju með afmælið í dag, Lilja Guðrún.

bleh!

ég er í mjög óbloggvænni vinnu (nebblega ekkert net heima) og núna er ég búin að vera að reyna að blogga um helgina mína í nokkra daga en ekkert gengur og ég á einhvern hálfkláraðan pistil um síðustu helgi en núna nenni ég ekki að klára hann og skella honum á netið því mér finnst það eiginlega of seint núna. En helgin var góð.

Aðalhasarinn núna er þessi 19 ára í vinnunni sem er í stríði við mig...

skömm í hattinn!

jamm, ég fékk skömm í hattinn í gær fyrir að blogga ekki nógu oft þannig að ég ákvað að skrifa nokkrar línur í dag.

Fór á Iron Maiden tónleikana í gær og skemmti mér alveg rosalega vel þótt ég þekki ekki mjög vel til þeirra en hins vegar skemmti David sér konunglega x7 (ef það er hægt) og söng með hverju einasta lagi og hreinlega sveif í gleðivímu heim. Ég hitti allskonar fólk sem ég hef ekki séð lengi einsog t.d. fyrrverandi yfirmann minn frá Terra nova!

Vinnan hefur verið frekar leiðinleg undanfarið vegna veikinda og mikils álag en það lagast vonandi.

jæja, svona er það þegar maður bloggar í andleysi, ekkert skemmtilegt að segja og engar krassandi sögur... Vonandi verður það betra næst.

óboðinn næturgestur

Við vorum með óboðinn en velkominn næturgest í síðustu viku. Þannig var að þegar við komum heim eftir bíóferð eitt kvöldið, var kettlingur að leika sér í garðinum hjá okkur og við lékum okkur aðeins við hann og klöppuðum áður en við fórum inn. Við vorum líka aðeins að fylgjast með viðbrögðunum hjá Busa en hann er svarti labradorhundurinn á efri hæðinni. Alveg yndislegur hundur, 8 ára en alveg jafn forvitinn, glaður og ákafur og hvolpur. Alla vega, við fórum svo inn og settumst fyrir framan sjónvarpið og stuttu seinna var kettlingurinn, Sólon, kominn inn til okkar og farinn að hvíla sig á sófanum, rétt eins og hann væri bara kominn heim til sín. Við höfðum bara gaman af því og leyfðum honum að sofa þar á meðan við horfðum á imbann en fórum með hann yfir í næstu götu þar sem hann á heima áður en við fórum að sofa.

En svo þegar við vöknuðum morguninn eftir þá kúrði hann alsæll á sófanum okkar í stofunni, við létum hann vera þangað til við fórum út og lokuðum þá gluggum og settum hann út fyrir og við höfum ekki séð hann síðan.

En við stóðum okkur að því þegar við vorum í labbitúr um helgina að svipast um eftir honum þegar við gengum eftir Sólvallagötunni...

er ég heimsk eða hrokafull eða... eða hvað?

ég get stundum orðið svo pirruð á því hvað markaðsstjórar og annað 'marketing' pakk heldur að hinn almenni neitandi er vitlaus og æstur í slúður og drama og eina leiðin til að selja eitthvað sé einmitt með því að auglýsa viðtöl einsog:
SELMA: dýrlegir menn og drama lífsins

svona fyrirsagnir virka ekki hvetjandi á mig til að kaupa eða lesa viðkomandi blöð en hins vegar sat ég á kaffihúsi í gær og las ofangreint viðtal, kannski meira af því að ég var í bekk með Selmu meira og minna allan grunnskólann og þykist þekkja hana aðeins þótt við séum ekki í neinu sambandi í dag. Ég er ánægð fyrir hennar hönd með Júróvisjón og er fullviss um að hún komi til með að standa sig vel í Kænugarði.

Allavega, þetta var útúrsnúningur. Það er viðtalið sjálft eða öllu heldur fyrirsögn viðtalsins sem er að angra mig. Eins og áður sagði las ég viðtalið sem var tekið í tilefni af þátttöku hennar í Júróvisjón í ár og fór spjallið vítt og breitt. Hins vegar veit ég ekki alveg hverjir þessir dýrlegu menn eru sem fyrirsögnin vísar í, eini maðurinn sem hún talar um er maðurinn hennar og svo minnist hún aðeins á föður sinn. Varðandi dramað þá geri ég ráð fyrir að það hafi verið fæðing sonar þeirra því hún var Selmu erfið eins og hún talar aðeins um í viðtalinu en þó án allrar dramatíseringar. Miðað við efni viðtalsins væri fyrirsögn í ætt við:
Selma um lífið og tilveruna
Ekki mjög frumlegt og alls ekki nógu spennandi eða krassandi. En þetta er mín skoðun.

Kannski er ég hrokafull af því að þessar fyrirsagnir og svona dramtísk annarra-manna-mál höfða ekki til mín og mér finnst pínulítið fyrir neðan mína virðingu að eltast við svona fyrirsagnir...
Kannski er ég heimsk af því að mér finnst ég vera of klár fyrir svona hluti...
Kannski er ég bara algjörlega ódramatísk, já, eða jafnvel skrítin eins og einhver spekingur sagði mér ekki fyrir svo löngu...

I don't know.

atvinna-platvinna

(titill færslunnar hefur enga sérstaka merkingu, mig langaði bara að ríma...)

já, atvinnumálin mín eru komin á hreint og þau fóru ekki eins og ég óskaði. Sem þýðir að ég fékk ekki vinnuna í Ráðhúsinu heldur er ég núna að vinna hér og það leggst bara ágætlega í mig að flestu leyti.

annar er mest lítið að frétta, hvað með ykkur?

ekki skrítin, bara lasin

tja, það er allavega mín skoðun. Hef verið með einhverja kvefpest undanfarna daga og þurfti mas að afboða saumaklúbbinn þess vegna en ég er ekki eins sljó í hausnum í dag eins og undanfarna daga þótt ég hljómi enn eins og Marlon Brando/Robert de Niro (að sögn Davids) þannig að ég er að hressast.

einnoghálfur dagur eftir í leiðinlegu vinnunni en svo veit ég ekki alveg hvað tekur við þrátt fyrir að vera búin að skrifa undir ráðningarsamning A því ég er að fara í þriðja viðtal á stað B.
óbojóbojóboj, hvar endar þetta...

þannig að í dag er ég með hjartað í buxunum og ógurlega spennt yfir næsta viðtali (á þriðjudaginn) en brátt mun stressið taka við og þá verður ekki eins gaman...

LBSið er að loka og ég verð að fara.

Ég er skrítin!

Jamm, ég fékk að heyra það í gær. Og ég bý ekki í venjulegu húsi. Þar hef ég það. Alltaf gott að hitta fólk sem hefur skoðanir á hlutunum og er ekki feimið við að segja manni þær. Einsog í gær, hún horfði beint í augun á mér og sagði:

"Þú ert skrítin. David er líka skrítinn. Þú býrð ekki í venjulegu húsi en ég bý í venjulegu húsi."

Þegar ég reyndi að fiska eftir því af hverju ég væri skrítin og húsið mitt væri ekki venjulegt var fátt um svör.

Ég held að það sé ekki margt sem jafnast á við að umgangast smáfólkið því það hefur venjulega sterkar skoðanir þótt þær séu ekki endilega vel rökstuddar en lætur þær samt í ljós. Hressandi.

Já, ég er að passa þriggja ára bróðurdóttur mína um helgina.