SMÁ ÓMAK OG STÓR GLEÐI

Þegar ég kom heim seint í gærkvöldi eftir mjög langan dag beið mín eftirfarandi bréf:

Blessuð Elísabet
Mér er sagt að þú hafir verið landvörður við Álftavatn í sumar. Ég tók þessar myndir í brjálaðri rigningu og þrumuveðri, foreldrar barnsins voru greinilega vinafólk þitt.
Getur þú komið þessu áleiðis, svona að gamni bara?
Kveðja,
Helga

Meðfylgjandi voru 2 myndir af Árna Gunnari “vinasyni” mínum í pollagalla að hoppa í pollum.

Mér finnst þetta alveg frábært framtak hjá ókunnugri konu og þakka henni kærlega fyrir, hvar sem hún er! Svona á fólk að vera!

Ása Lára, ég er á leiðinni til þín með myndirnar...

SMÁAUGLÝSINGAR DROTTNINGARINNAR...

Eins og sumir vita en aðrir ekki, þá er ég að fara að flytja! Tími til kominn að maður stingi endanlega af úr foreldrahúsum, langt komin á þrítugsaldurinn!!! Ég hef nú gert þetta nokkrum sinnum áður og á ýmislegt en alls ekki allt, hence the smáauglýsingar...

Ég auglýsi hér með eftir eftirfarandi hlutum, gefins eða fyrir slikk:
- eldhússtólar (2-4)
- skrifborðsstól
- sófaborð
- rúm
- þvottavél

Ef þið, kæru lesendur, eigið eitthvað af þessum hlutum en hafið samt ekki þörf fyrir þá, endilega hafið samband við mig... Netfangið er ellamaja@hotmail.com

DRAUMUR UM LANDROVER/NÁMU

Mig dreymdi draum í fyrrinótt um það að ég hefði keypt mér Landrover, skipt Rauðkunni minni út fyrir stóran, dökkan Landrover/Námu og var ægilega ánægð með það. Amk til að byrja með. Svo þegar ég vaknaði daginn eftir (í draumnum) þá fékk ég nú hálfgert sjokk yfir þessum bílaviðskiptum mínum og var með þvílíkar áhyggjur af greiðslubyrðinni og þess háttar og var eitthvað að vandræðast með það hvernig ég ætti að láta þessi viðskipti ganga tilbaka og fá Rauðkuna mína aftur.

Það besta var samt þegar ég vaknaði (í alvörunni) í gærmorgun, þá var ég ekkert viss hvort ég væri búin að kaupa mér Landrover/Námu eða ekki...

Reyndar fór ég í leiðinda-/letikasti á bílasölurúnt með bróður mínum um daginn. Ekki til að skoða 'Námur' heldur til að skoða súkkur. Það flottasta sem ég sá á þessum rúnti var samt silfurlitaður Twingo. Rosalega flottur! En ég er víst ekkert að fara að skipta um bíl...

PS. Best ég útskýri þetta með 'Námuna'. Þegar ég var lítil og átti heima í Þorlákshöfn, þá var pabbi minn að vinna í námu og keyrði um á Landrover. Hann kom stundum heim á daginn og sagði við mig:
"Viltu koma með útí námu?"
Ég vildi það auðvitað og fór með honum útí bíl og svo rúntuðum við útí námu og heim aftur. En fyrir mér var náman bíllinn en ekki náman. Nokkrum árum seinna, þegar ég var 6 eða 7 ára lenti ég í hörkurifrildi við besta vin minn um það hvort Landrover gæti líka heitað Náma eða ekki... Það er óþarft að taka það fram að mér fannst hann mjööög vitlaus að vita ekki að Landrover héti líka Náma!

AUGLÝST EFTIR FÉLAGSSKAP!

hæ, ég er að læra í bókhlöðunni og vantar svo afsökun til að stinga aðeins af og gera eitthvað annað. Er ekki einhver sem á leið hjá sem langar að fá sér kaffisopa með mér...?

ÍSLENSKUKENNARI Í BÓNUS

Ég gerði vikuinnkaup fyrir vinnuna mína í gær í Bónus í Smáranum. Þetta fellur af og til í minn hlut, ágætt að fá tækifæri til að breyta um umhverfi í vinnunni. Þessar innkaupaferðir minna mig alltaf svolítið á það þegar ég var að versla inn í ISO fyrir Sørensen-fjölskylduna á Exnersvej 36 um miðjan síðasta áratug. (Erna hefur rétt fyrir sér, það er bara nokkuð gaman að skrifa svona!)

Ég hef hitt ótrúlegasta fólk í þessum verslunarleiðangrum; gamla vinnufélaga, skólasystur úr gaggó og fleiri. Í gær hitti ég móðurbróður minn sem sagði mér að fara nú að kíkja í heimsókn og svo hitti ég gamla íslenskukennarann minn úr menntó. Hann kom mér algjörlega á óvart með því að þekkja mig með nafni því það eru liðin rúm 8 ár frá því að ég útskrifaðist sem stúdent! Ég flýtti mér náttúrulega að segja að ég væri svona nokkurn veginn að feta í fótspor hans, með íslenskunáminu. Hann bauð mér þá bara að koma og taka við kennslunni af sér þegar hann hættir. Ég afþakkaði pent og sagðist ekki hafa þolinmæði í kennslu...

Annars er gaman að hitta fólk sem maður hefur ekki séð lengi í þessum innkaupaleiðangrum. Sér í lagi rétt áður en maður fer á kassann því þá er maður búinn að yfirhlaða innkaupakerruna og er kannski með hátt í 20l af mjólk, 10l af súrmjólk/jógúrt, 4 stór brauð, 6-8 kg af kartöflum og grænmeti, kjöt, og álegg eftir því. Þá hef ég upplifað svona 'senaríó':

Það er litið á mig og heilsað, svo er litið á innkaupakerruna mína og á mig aftur, brosað vandræðalega og sagt:
“Komin með stóra fjölskyldu, ha?”

Best fannst mér nú konan (alveg ókunnug) sem var á undan mér á kassanum um daginn. Hún leit á mig vorkunnaraugum og sagði með uppgjafartón í röddinni:
“Þetta er nú ekki fyrir eina manneskju að gera öll þessi innkaup.”

Og hún hefur eflaust hugsað með sér að ég ætti nú ansi leiðinlegan mann og/eða fjölskyldu að nenna ekki með mér í búðina. Ég brosti bara og sagði að þetta væri fyrir vinnuna. Hún dæsti bara og sagði:
“Því síður fyrir eina manneskju.”

Ég held að hún hafi bara orðið þreytt á að fylgjast með mér.

TODMÓ/SINFÓ OG FYRSTA JÓLABOÐ ÁRSINS

Það var í dag hjá mér. Í vinnunni. Það er nefnilega venjan að bjóða fjölskyldum íbúanna okkar til smá jólaveislu og fólk hefur yfirleitt nóg að gera í desember þannig að við færðum þetta bara fram í nóvember. Þannig að ég var sem sagt að koma úr jólaboði þar sem á borðum var hangikjöt með öllu tilheyrandi og að sjálfsögðu maltesín. Smá forskot á jólastemmninguna.

Bara svo það sé á hreinu, þá mætti Todmó/Sinfó ekkert í veisluna heldur ætlaði ég bara að bæta örlitlu við tónleikaumfjöllunina mína hérna. Ég las nefnilega í Mogganum í gærkvöldi að tónleikarnir voru teknir upp og þessi sjónvarpsstöð ætlar að sýna þá á nýársdag. Þannig að þið sem misstuð af þessu læf eða í rúbartinu á föstudag, þið hafið sjens að ná þessu á nýársdag. Bara að fylgjast með sjónvarpsdagskránni...

TÓNLEIKARNIR

...voru alveg FRÁBÆRIR! Vei ykkur sem ekki höfðuð áhuga á að koma eða voruð í útlöndum/á leið til útlanda/úti á landi! Þið misstuð sko af miklu. Nema að þið hafið hlustað á beina útsendingu á Rás 2. Sem ég vissi reyndar ekki af fyrr en eftir tónleikana því annars hefði ég auglýst hana hérna.

Í dag er laugardagur og ég er að fara að læra. Gangi mér vel!

VINNUTÖRN LOKIÐ... Í BILI...

Jæja, þá er ég búin með vinnutörnina í bili. Þeas í gær var ég að vinna 9. vaktina á 11 dögum og það er soldið mikið þegar maður er bara með 60% starfshlutfall. Svo var mér boðið að taka aukavakt í dag en ég afþakkaði það. Ég hefði bara endað með því að standa á garginu því þolinmæði mín gagnvart skjólstæðingum mínum í vinnunni er komin í þrot. Ég þarf virkilega á þessum 4 frídögum að halda til að hlaða batteríin að nýju. Og læra. Og læra. Og læra.

Jamm, það er nebblega ný vinnutörn hafin á hinum vinnustaðnum mínum sem er eiginlega aðalvinnustaðurinn minn, hvort sem fólk trúir því eða ekki... Fram til 9. desember þarf ég nefnilega að skrifa 2 ritgerðir og læra fyrir 1 munnlegt próf og 1 skriflegt próf, þannig að ég hef nóg að gera. Núna er ég einmitt á leiðinni út í Hlöðu að læra.

Í kvöld ætla ég samt að skemmta mér, er að fara á þessa tónleika!

Ég er EFTIRLÝST...

tja, eða amk eftirsótt. Eða, ég var það alla vega eitt augnablik í morgun. Bankinn á Barónsstígnum hringdi nefnilega í mig og bað mig að koma og leggja inn. Ég varð við þeirri ósk og fór í hádeginu, beint eftir tíma.

Það er alltaf svolítil stemning yfir þessu og allir eru svo þakklátir. Svo fær maður fullt af veitingum; rúsínur og saltkex áður en blóðþrýstingurinn er mældur og hlaðborð þegar búið er að stinga mann og láta blóðið renna.

Í dag voru mér svo gefnar járntöflur og sagt að ég mætti ekki koma aftur fyrr en eftir fimm mánuði. Já, og ég fékk líka litla nælu sem er blóðdropi sem á stendur talan 5. Það stendur fyrir 5 blóðgjafir. Svaka huggulegt. Reyndar er ég búin að gefa blóð sex sinnum því ég gaf fyrst blóð í Danmörku, á Frederiksberg Hospital árið 1998. Þar var engin kaffistofa til að setjast inn á eftir blóðgjöfina, heldur var manni bara boðið uppá gosdrykk eða bjór eftirá. Danirnir alltaf samir við sig.

Athugasemdirnar komnar í lag. Án þess að ég hefði aðhafst nokkuð. Kannski voru þær bara ekki vaknaðar í morgun...?

Bumbólfur, MjúkiPúki eða... eða...

Mig langaði bara að láta ykkur vita að ég veit hvað Bumbólfur heitir en þar sem að ég veit ekki hversu opinbert það er orðið þá ætla ég ekkert að auglýsa það neitt nánar hér. Kannski að koma því á framfæri að ég notaði frekar kvikindislegt trikk til að fá nafnið. Það var einhvern veginn svona:

"Aron, hvað á litla barnið að heita?"

Og hann sagði mér það. HÚRRA fyrir eldri bræðrum!!!

Ég vil samt taka það fram að það var móðir bræðranna sem laumaði þessari hugmynd að mér...

og nú er ég fúl því kommentin mín eru horfin en ég hef ekki tíma til að rannsaka það nánar því ég er uppí hlöðu að læra. Á að flytja nokkur orð um Ólaf Þórðarson hvítaskáld á eftir. Fyrir þá sem ekki vita það, þá skrifaði hann Þriðju málfræðiritgerðina.

Þetta var fróðleiksmoli dagsins. Ef þið viljið fleiri fróðleiksmola, þá mæli ég með þessum fyrirlestri á morgun!

HELGIN

Helgin var fín. Föstudagurinn var rólegur enda ekki vanþörf á eftir mikla vinnutörn og verkefnaskil. Reyndar er vinnutörnin enn í gangi, 9 vaktir á 11 dögum... og ég sem þykist bara vera í 60% vinnu!

Á laugardaginn flæddi bjór og annað áfengi útum allt og yfir alla á Geysi og ég kom heim með tvær fjólubláar tær eftir góð tilþrif á dansgólfinu. Ég ætla aldrei aftur að dansa við Laugalandvörðinn því hann er með mjög harða fætur! Ég er ennþá ánægð með sjálfa mig fyrir að hafa sleppt því að fá mér gin&tónik... Bjórinn, kampavínið, whiskeyið, rauðvínið og koníakið var alveg nóg!

Það var gaman á laugardaginn en ekki eins gaman í gær. Vaknaði eins og mín er von og vísa eftir 5 klst svefn og var svona sæmilega hress en tókst þó að sofa aðeins lengur. Vaknaði aftur sæmilega hress en langaði sko ekki í neitt að borða. Þegar komið var í bæinn var heilsunni eitthvað farið að hraka enda sterk þörf á því að leggja sig aftur en það var ekki í boði því mín átti að mæta í vinnu kl. 15.
Það var ekki gaman.

Talaði aðeins við Bestaskinnið í gær. Hún var hress og var að tala um hvað það yrði nú gaman að fara að djamma og djúsa þegar leidíin lætur sjá sig á Fróni. Ég sagði bara:

“Nei, aldrei aftur fyllerí!”

En það er aldrei að vita nema maður skipti um skoðun á þessum vikum sem eru til jóla...

AFSLÁTTARKJÖR

Akkúrat núna er ég að bíða eftir því að risinn úr Hvanngili komi og sæki mig (á eðaljeppanum en ekki Fjallabakstuðrunni) því við, ásamt fleirum, erum á leiðinni í Fjallabaksteiti á Geysi!
Ég hlakka svo til!!! Það verður svo gaman!!! Hitta allt þetta hálfruglaða og kolruglaða lið aftur. Það verður spennandi að sjá hver fær heiðurinn af því að setjast í nuddsætið hjá Hvanngilsrisanum... Hann vildi amk aldrei nudda mig í sumar því ég var samstarfskona...

En að öðru, ég fór í vax á fimmtudaginn því mig langaði að vera dömuleg og fín með engin hár á leggjunum. Ég var nefnilega orðin alveg svakalega loðin (búin að safna samviskusamlega í 6 vikur!). Alveg sama hvað María vinkona segir, þá var ég orðin kafloðin og ódömuleg! Nema hvað, þegar vaxmeðferðinni er lokið segir skvísan:

"Heyrðu, ég get ekki verið að rukka þig fullt gjald því þetta er svo lítið. Ég gef þér smá afslátt!"

Ég var svo aldeilis hissa! Hef aldrei heyrt að maður fái afslátt af vaxi af því að maður er með svo lítið af hárum! Og ég sem hélt að ég væri svo svakalega loðin... María vinkona hefur þá kannski rétt fyrir sér þrátt fyrir allt!

Ég þakkaði bara pent fyrir mig og fór...

nútíð, FRAMTÍÐ og nánasta framtíð

Á sama tíma og það er frekar mikið að gera hjá mér, bæði vinna og skóli, get ég ekki hætt að spekúlera og velta mér upp úr alls konar ótímabærum hlutum, eins og t.d. hvað ég eigi að gera næsta vetur.

Ekki að það sé neitt vitlaust að velta framtíðinni fyrir sér en þar sem ég þarf m.a. að skrifa og skila BA-ritgerð í vor, sem er mun nær í tíma og rúmi, þá væri kannski gáfulegra að fara að negla niður um hvað ég ætla að skrifa og fara að eltast við heimildir... En ónei, mín er sko ekki mikið að huxa um það eins og stendur, heldur um hugsanlegt framhaldsnám og m.a.s. farin að bögga kennara og nemendur útum allan bæ með e-maili útaf því!

Ég ætti frekar að geyma þessar orkufreku pælingar þangað til í jólafríinu (lesist jóla"fríinu"), sér í lagi þar sem umsóknarfresturinn er til 15. febrúar.

já, nú er ég sko alveg að fara yfirum eftir eigið bloggfærsluleysi undanfarinna daga og get engan veginn hamið mig! Er samt að spá í að skokka niður á steríliseruðu kaffistofuna í Árnagarði og næra mig aðeins áður en ég fer að gera það sem ég kom til þess að gera. Nebblega LÆRA!

Danskir dagar

Hmmm... þetta er farið að líkjas aumingjabloggi. Hér hefur ekkert verið skrifað í rúma viku og fólk farið að tuða í mér. Ég óskaði ekki einu sinni afmælisbörnum síðustu viku til hamingju með daginn, ja fussumsvei! Hér kemur kveðjan þótt seint sé:

TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ, JÓHANNES, ÁSTA OG JÓEL!

Ætli það sé ekki best að bæta Lauren við þennan lista en mér var einmitt boðið í afmæli til hennar síðasta laugardag. 22ja ára. Hún er vinkona Davids og er frá Kanada eins og hann. Það rann upp fyrir mér þarna um kvöldið að ég var elst af öllum á staðnum, ekki það að ég fyndi fyrir því, mér fannst bara fyndið að átta mig á því. Ég upplifi mig alltaf sem rúmlega tvítuga en svo bregður mér þegar ég hitti fólk sem er rúmlega tvítugt því þá átta ég mig á því að ég er frekar tæplega þrítug en hitt...

Alla vega, hjá mér hefur lítið gerst undanfarið. Nema að það hefur verið einhver danskur andi yfir vötnum hjá mér. Talaði dönsku tvær helgar í röð! Ikke så slemt, hva?

Það kom soldið á óvart fyrri helgina því þá var ég í Thanksgiving-hittíngi með Kanadabúum á Íslandi (sat m.a.s. til borðs með sendiherranum) og þar var dönsk stelpa sem ég talaði aðeins við. Sú er að vinna fyrir danska gæjann með grænlensku sleðahundana fyrir austan.

Síðastliðinn laugardag fór ég svo á rúntinn austur á Þingvöll með Klöru vinkonu minni og Anne-Marie, danskri vinkonu hennar og sagði þeim með innlifun frá 'lovsigemanden', flekakenningunni og fleiru. Svo köstuðum við dönskum krónum með gati í Nikulásargjá.

Ekki nóg með að hafa hitt þessar dönsku skvísur heldur var ég eitthvað að gramsa í gömlum segulböndum (frábært orð!) í síðustu viku og dró fram eitthvað sem ég mundi ekki alveg hvað var. Stakk þessari snældu (annað frábært orð!) svo í fínu græjurnar í henni Rauðku minni og viti menn!

Fyrsta lagið sem ég heyrði var Han får for lidt með Østkysthøstlers. Hver kemst ekki í stuð með þessu?

Han spejler sig i spejlet for hans spejl er hans ven
Han kender hud og kinder ud og ind og ud igen
Han holder ormegården nede, sætter bumser under pres
med pincet er det nemt at holde brynene på plads
Skægget står totalt som var det målt med lineal
Han gør hvad han kan gøre for at ligne Georg Mikael
.
.
.
Han fatter ikke folk de ikke synes han er fed!

Han får for lidt,
det er derfor han er sådan
Alt for lidt kissemisse, alt for meget hånd

Mas. David sem skilur ekki orð í dönsku, sagði að þetta væri ekki svo slæmt!

Og eitt enn, kannski er það bara ég en ég hef tvisvar átt leið í nýju 10-11 búðina í Stóragarði og sú búð minnir mig bara á 7Eleven búðirnar í kóngsins Køben...

RauðvínsStelpuKvöld?

Ekki furða þótt maður setji spurningarmerki við þetta því Davíð, maðurinn hennar Jamie (a.k.a. Ms. USA í þarsíðustu færslu...), hann tók þátt í gleðinni með okkur. Það var alls ekkert verra. Minn Davíð var líka velkominn en bar við feimni enda hringdi ég í hann á síðustu stundu og hann var líka búinn að plana annað...

Rauðvínsstundin var góð en hjá mér hófst hún þó á litlum bjór... Ég er stundum soldið öfugsnúin. Við sátum og kjöftuðum um heima og geima og hlógum líka mikið. Við vorum þó sammála um það að þetta var soldið bad tæmíng þar sem þetta var okkar vinnuhelgi og við áttum allar að mæta í vinnu daginn eftir. Næst ætlum við að hafa svona hittíng þegar það er EKKI okkar vinnuhelgi og þá getur maður vakað lengur, talað meira, hlegið meira og umfram allt drukkið meira!

Best ég bæti því við að óskað er eftir Davíð, David, Dabba eða Dave sem er á lausu fyrir hana Hörpu vinkonu. Hana langar svo að fitta inní hópinn með mér og Jamie...

TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ, EMIL ÞEYR!

Hann er sko stór strákur og er orðinn tveggja ára! Geri aðrir betur!

Höhömm... ekki það gáfulegasta sem ég hef sagt... En til hamingju með daginn, Emil Þeyr!

LEYNIGESTIR

eru farnir að dreifa sér... upphaflegi leynigesturinn (sem þó hefur alltaf komið fram undir nafni) hennar Brynku er farinn að dreifa vísum til mín.

Ég þakka heiðurinn!

En núna er ég á leiðinni í stelputeiti með nuddaranum mínum - jamm, ég er búin að eigna mér hana - og Ms. USA (hún er líka að vinna með mér). Það ku víst vera rauðvín og ostar í boði og ég vona svo innilega að þetta rauðvínsstelpukvöld endi ekki eins og hið síðasta... sem þó var mjög skemmtilegt!

HAVE A NICE WEEKEND!

NUDD ER...

Ég vaknaði á miðvikudagsmorguninn og fann það að ef ég gerði ekki eitthvað í mínum málum þá yrði ég komin með hálsríg á næstu dögum. Ég var svo stíf í hálsinum, sérstaklega hægra megin. En ég er nú það heppin að það er lærður nuddari að vinna með mér á sambýlinu og ég var einmitt á leiðinni á starfsmannafund þar sem ég myndi hitta hana.

Þar sem ég var þar að auki bullandi kvefuð, frekar sljó og hægvirk í öllu (varð t.d. alveg kúguppgefin að labba uppá 4. hæð í Bókhlöðunni síðar um daginn... og notabene það er bara af annarri hæð uppá þá fjórðu (fyrir þá sem ekki þekkja til þar...)) þá mætti ég eilítið of seint á fundinn. Strax í kaffipásunni snéri ég mér að henni og spurði hvort hún gæti ekki komið í veg fyrir yfirvofandi hálsríg. Hún hélt það nú og fór eitthvað að þreifa á hálsinum á mér.

“Já, vá! Þú ert með svaka hnút hérna. Hvað hefurðu verið að gera?”

“Ekkert.”

Svo stóð hún þarna og ýtti punktinn. Það var ekki gott. Það var VONT. Ekki svo vont að ég fengi tár í augun. Ónei, verra en það, heldur fann ég til svona sársaukaógleði. Svo ákváðum við að það væri best að ég kæmi í almennilegan nuddtíma til hennar daginn eftir.

Ég var nú aðeins lausari í hálsinum eftir þetta pot hennar og dreif mig til hennar í gær. Það var líka vont. OG GOTT. Þetta var ferlega notalegt; að liggja á nuddbekknum, með Nick Cave í græjunum (ekkert svona róandi panpipe-væl) og láta hana “laga” mig. Svo fann hún barasta fullt af aumum punktum á stöðum þar sem ég hreinlega vissi ekki að ég væri eitthvað aum á... Hún skammaði mig líka fyrir að vera ekki nógu dugleg að teygja á vöðvunum eftir æfingar... Eitthvað sem ég vissi svosem alveg að ég mætti vanda mig betur við en það er alltaf erfiðara að heyra einhvern annan skamma mann... En samt alveg ótrúlegt hvað hún gat sagt mér eftir að hafa “káfað” aðeins á mér... Ég er alveg sammála því sem einn kúnninn sagði víst við hana:

“Það mætti halda að þú værir með GPS-tæki í fingrunum. Þú finnur alla aumu punktana ‘med det samme’!”

Svo fór ég í ræktina í dag og lyfti aðeins og vandaði mig við að teygja vel á eftir æfinguna. Sem var mjög gott. En mér fannst þó furðulegt að finna hvað ég fann öðruvísi fyrir vöðvunum við æfingarnar í dag en vanalega og þá sérstaklega vöðvunum sem hún fann að væru eitthvað stífir en ég hafði eiginlega ekki hugmynd um. Hún hefur greinilega losað um eitthvað...

Takk fyrir þetta, Harpa!

ps. ég ætla aftur til hennar í næstu viku... :o)

VERKEFNI DAGSINS

Skjöldungr, fórt of óþjóð eldi.
Auðit vas þá flotnum dauða.
Hæstan kynduð, hlenna þrýstir,
hyrjar ljóma suðr at Jómi.
Hvergi þorði hallir varða
heiðit folk í virki breiðu.
Buðlungr, unnuð borgar-mönnum
björtum eldi stalldræp hjörtu.

Þetta er 13. vísa Magnúsardrápu hrynhentrar eftir Arnór jarlaskáld Þórðarson frá miðri 11. öld. Verkefni mitt er að greina þessa vísu, finna varðveislu hennar, útskýra notkun, finna tilvísanir í goðsögur og/eða kristið myndmál ef þær finnast, útskýra myndmál og kenningarnar og svo framvegis...

Datt í hug að skella þessu inn til að leyfa ykkur að fylgjast með því hvað ég er að bralla, bullandi kvefuð, þessa stundina...

Ef þið hafið eitthvað um vísuna að segja; endilega látið ljós ykkar skína!

!RULLUF

Mér var boðið í mat á laugardagskvöldið sem var í sjálfu sér mjög sakleysislegt og gott. Byrjaði mjög vel og maturinn var mjög góður. Kjúklingur í appelsínugúmmelaði, namminamm! SKÁL FYRIR KOKKINUM!

Kvöldið endaði líka mjög vel. Morguninn eftir. Þrátt fyrir að hafa uppgötvað það einhvern tímann um fjögurleytið í miðju Austurstrætinu, þegar ég ætlaði að fara að finna mér leigara heim, að ég var algjörlega auralaus! Ekki með krónu á mér og ekki heldur eitt einasta plastkort!!! Nú máttu góðu ráðin alls ekki vera of dýr...

Mín fyrsta hugmynd var að labba til Monopolizten og fá að sofa á sófanum hjá honum en það kallaði á þessi viðbrögð hjá Bestaskinninu:

"NEI! Þú gerir það sko alls ekki!!!" (með 'ég ræð!'-augnaráðinu...)

"Ha? Akkuru ekki?" (mín þreytt, vildi bara fara að sooofa...)

"Hvað heldurðu að David segi?!?!!? Ég borga bara leigubíl fyrir þig heim!"

Og þannig varð það. Reyndar gaf hún mér fyrst að borða; djúsí, grísí Hlöllabát og kók. Takk fyrir matinn!

Kvöldið/nóttin var sem sagt mjög gott þrátt fyrir að hafa misst sjónar af Brynkunni í myrkviðum miðbæjarins og að hafa ekki fundið hana aftur. Fram að því vorum við samt búnar að drekka rauðvín í lítratali, bjútífúlla okkur fyrir framan stóra spegilinn á baðinu hennar Brynku, borða góðan mat, skrifa bréf til LadyMary í UK og nú er það á mína ábyrgð að koma því í póst... Já, og svo sendi ég örugglega skrilljón SMS og spjallaði á netinu við einn af Einar-unum sem ég kynntist í sumar (þeir voru nákvæmlega 3!). Netspjallið var nú ekki af því að stelpurnar væru ekki nógu skemmtilegar fyrir mig, heldur voru þær bara í einhverri öfga bjútífúlliseríngu sem ég nennti ekki að taka þátt í... Enda voru þær miklu fallegri en ég!

Niðurstaðan: 1,33 rauðvínsflaska á mann er fullmikið af því góða! ...en samt ekki alveg nóg til að drekkja (ó)blessuðum kvefbakteríunum sem hafa tekið sér bólfestu í mér...