ÍSLENSKUKENNARI Í BÓNUS

Ég gerði vikuinnkaup fyrir vinnuna mína í gær í Bónus í Smáranum. Þetta fellur af og til í minn hlut, ágætt að fá tækifæri til að breyta um umhverfi í vinnunni. Þessar innkaupaferðir minna mig alltaf svolítið á það þegar ég var að versla inn í ISO fyrir Sørensen-fjölskylduna á Exnersvej 36 um miðjan síðasta áratug. (Erna hefur rétt fyrir sér, það er bara nokkuð gaman að skrifa svona!)

Ég hef hitt ótrúlegasta fólk í þessum verslunarleiðangrum; gamla vinnufélaga, skólasystur úr gaggó og fleiri. Í gær hitti ég móðurbróður minn sem sagði mér að fara nú að kíkja í heimsókn og svo hitti ég gamla íslenskukennarann minn úr menntó. Hann kom mér algjörlega á óvart með því að þekkja mig með nafni því það eru liðin rúm 8 ár frá því að ég útskrifaðist sem stúdent! Ég flýtti mér náttúrulega að segja að ég væri svona nokkurn veginn að feta í fótspor hans, með íslenskunáminu. Hann bauð mér þá bara að koma og taka við kennslunni af sér þegar hann hættir. Ég afþakkaði pent og sagðist ekki hafa þolinmæði í kennslu...

Annars er gaman að hitta fólk sem maður hefur ekki séð lengi í þessum innkaupaleiðangrum. Sér í lagi rétt áður en maður fer á kassann því þá er maður búinn að yfirhlaða innkaupakerruna og er kannski með hátt í 20l af mjólk, 10l af súrmjólk/jógúrt, 4 stór brauð, 6-8 kg af kartöflum og grænmeti, kjöt, og álegg eftir því. Þá hef ég upplifað svona 'senaríó':

Það er litið á mig og heilsað, svo er litið á innkaupakerruna mína og á mig aftur, brosað vandræðalega og sagt:
“Komin með stóra fjölskyldu, ha?”

Best fannst mér nú konan (alveg ókunnug) sem var á undan mér á kassanum um daginn. Hún leit á mig vorkunnaraugum og sagði með uppgjafartón í röddinni:
“Þetta er nú ekki fyrir eina manneskju að gera öll þessi innkaup.”

Og hún hefur eflaust hugsað með sér að ég ætti nú ansi leiðinlegan mann og/eða fjölskyldu að nenna ekki með mér í búðina. Ég brosti bara og sagði að þetta væri fyrir vinnuna. Hún dæsti bara og sagði:
“Því síður fyrir eina manneskju.”

Ég held að hún hafi bara orðið þreytt á að fylgjast með mér.