Ég er EFTIRLÝST...

tja, eða amk eftirsótt. Eða, ég var það alla vega eitt augnablik í morgun. Bankinn á Barónsstígnum hringdi nefnilega í mig og bað mig að koma og leggja inn. Ég varð við þeirri ósk og fór í hádeginu, beint eftir tíma.

Það er alltaf svolítil stemning yfir þessu og allir eru svo þakklátir. Svo fær maður fullt af veitingum; rúsínur og saltkex áður en blóðþrýstingurinn er mældur og hlaðborð þegar búið er að stinga mann og láta blóðið renna.

Í dag voru mér svo gefnar járntöflur og sagt að ég mætti ekki koma aftur fyrr en eftir fimm mánuði. Já, og ég fékk líka litla nælu sem er blóðdropi sem á stendur talan 5. Það stendur fyrir 5 blóðgjafir. Svaka huggulegt. Reyndar er ég búin að gefa blóð sex sinnum því ég gaf fyrst blóð í Danmörku, á Frederiksberg Hospital árið 1998. Þar var engin kaffistofa til að setjast inn á eftir blóðgjöfina, heldur var manni bara boðið uppá gosdrykk eða bjór eftirá. Danirnir alltaf samir við sig.

Athugasemdirnar komnar í lag. Án þess að ég hefði aðhafst nokkuð. Kannski voru þær bara ekki vaknaðar í morgun...?