já, maður er svona smám saman að skríða útúr 'próf/jólastressinu' og lífið að komast í eðlilegt horf aftur, skólinn byrjar svo á morgun þannig að það er ekki seinna vænna að ná áttum aftur.
Bloggið í dag verður stutt, bara til að láta vita að ég var að bæta við fleiri barnahlekkjum, ég þekki svo mikið af barnafólki. Maður er víst kominn á þann aldurinn... ;o)
Jú, og eitt enn: ANDRI, TIL HAMINGJU MEÐ ÞRJÁTÍUÁRAAFMÆLIÐ!
Já, ÚFF!!!
Ég hef aldrei upplifað önnur eins stress og þreytujól! Síðasta prófið mitt var 20. des og þá átti ég mestallan jólasnúninginn eftir og fullt af vinnu en þetta hafðist. Svona að mestu leyti að minnsta kosti. Reyndar náði ég ekki að senda öll jólakortin sem ég ætlaði mér að skrifa og senda og vona að fólkið, sem ekki fékk kort en átti von á því eða vonaðist eftir því, fyrirgefi mér náðarsamlegast... En ég hafði það nú mjög gott fyrir jólin, þær stundir sem ég hafði fyrir sjálfa mig og mína, samt er ég einhvern veginn enn að bíða eftir jólafríinu mínu, finnst eins og það hafi ekki komið. Sem er náttúrulega nokkurn veginn satt því eftir að prófum var lokið þá tók bara vinnutörn við.
Anyway, ég er enn á lífi og skólinn byrjar von bráðar aftur og þá fer maður nú að vera reglulega í tölvusambandi og fer að blogga af krafti. Alla vega að blogga...
Jess! Ég er búin í prófum og prófstressi þetta árið en við tekur ekki minna stress, nefnilega jólastressið! Ég á eftir að skrifa öll jólakort, kaupa allar jólagjafir (og ákveða flestar), baka, klára að flytja, skreyta (efast um að það verði gert) og vinna fullt! Og ég á ekki frí fyrr en 26. desember...
GLEÐILEG JÓL TIL YKKAR ALLRA OG HEYRUMST SÍÐAR!
jamm, er komin upp til að anda eftir einangrun og innilokun síðustu daga vegna ritgerðarskrifa og próflesturs. Reyndar bíður mín annað eins næstu daga þar sem að það er bæði próf og ritgerð á föstudaginn... En ég get alla vega leyft mér að anda aðeins í dag og skoða mannlífið utan fjögurra veggja heimilis míns!
I'M ALIVE!
Stundum er ég svo hissa hvað er til mikið af góðu fólki á Íslandi! Það er kannski ljótt að segja þetta en fólk á Íslandi er stundum soldið mikið upptekið af sjálfu sér. Nennir ekki að hleypa manni í bílaröðum ef maður á ekki réttinn og svoleiðis... En svo er til svona fólk eins og ókunna konan í Mosó sem sendi mér myndirnar um daginn.
Fyrir nokkrum vikum þá hitti ég aðra góða konu og mig langar að segja frá því líka. Þá var ég að versla fyrir vinnuna mína eins og svo oft áður, með algjörlega yfirhlaðna innkaupakerru. Þið, mínir dyggu og trúföstu lesendur, munið eftir konunni sem ég sagði frá um daginn, sem ranghvolfdi í sér augunum og varð bara þreytt á að horfa á mig en konan sem ég hitti á kassanum í þetta skiptið var ekki svoleiðis, ónei! Þessi var næst á eftir mér í röðinni með 'eðlilegt' magn af vörum og þegar búið var að skanna allar mínar vörur, þá var barasta heilt fjall á hinum endanum á 'afgreiðslukassaborðinu' (eða hvað maður kallar nú þessi færibandaborð) og ég stóð sveitt og pakkaði í kassa og poka eins og óð manneskja, til að vera sem minnst fyrir og í sem stystan tíma líka. Ókunna konan tók sig barasta til og hjálpaði mér að raða í pokana! Þetta hef ég aldrei upplifað áður. En svona á fólk að vera!
Takk fyrir það!
og eitt enn... ég stóðst ekki mátið og setti inn hlekk hérna til hliðar, inná síðu sem ég hef verið nokkuð dugleg að skoða í haust og hefur hjálpað mér mikið í heimaverkefnunum mínum. Kannski set ég inn fleiri hlekki síðar ef ég finn meira nammigott á veraldarvefnum...
Jamm, ég er flutt. Ekki besta tímasetningin hjá mér en ég er víst ekki þekkt fyrir góðar tímasetningar á flutningum... Það er ágætt að vera komin á stað þar sem að maður hefur allt plássið útaf fyrir sig og getur verið eins súr á morgnana eins og maður vill án þess að eiga á hættu að sýra umhverfið í kringum sig...
Hitt er verra að það er enn ansi mikið af kassadóti hjá mér. Kassar sem þarf að henda, kassar sem þarf að taka uppúr, kassar með dóti sem þarf að fara í gegnum og henda eða setja niðrí geymslu. Ég hef þá allavega eitthvað að gera á milli jóla og nýárs!
Það sem böggar mig hins vegar mest er að ég er ekki enn búin að læra á nýja heimilið mitt eða að finna staði fyrir litlu hlutina mína eins og veskið, lyklana og budduna. Ég er nefnilega frekar (lesist: mjööög) vanaföst manneskja að eðlisfari þannig að litlu hlutirnir mínir eiga alltaf sinn stað hvert heima hjá mér. Eða kannski 2-3 staði hvert. Staði sem ég legg þessa hluti frá mér þegar ég kem heim og svo finn ég þá þar þegar ég fer út næst og þarf þá ekkert að hugsa um hvar hlutirnir séu. Nema svo ólíklega vildi til að ég hefði lagt hlutina frá mér á ókunnugan stað. Anyway, af því að buddan mín hefur ekki öðlast sinn fastastað ennþá, þá fór ég út án hennar í dag og sit núna peningalaus og svöng uppí skóla og er að læra (og blogga). Það besta við þetta er að ég veit sko alveg nákvæmlega hvar buddan er, í þessum skrifuðu orðum, en ég gleymdi bara að taka hana með mér í dag...
Og ég sem ætlaði að vera svo dugleg í pásunni minni og drífa mig í sund!
Þegar ég kom heim seint í gærkvöldi eftir mjög langan dag beið mín eftirfarandi bréf:
Blessuð Elísabet
Mér er sagt að þú hafir verið landvörður við Álftavatn í sumar. Ég tók þessar myndir í brjálaðri rigningu og þrumuveðri, foreldrar barnsins voru greinilega vinafólk þitt.
Getur þú komið þessu áleiðis, svona að gamni bara?
Kveðja,
Helga
Meðfylgjandi voru 2 myndir af Árna Gunnari “vinasyni” mínum í pollagalla að hoppa í pollum.
Mér finnst þetta alveg frábært framtak hjá ókunnugri konu og þakka henni kærlega fyrir, hvar sem hún er! Svona á fólk að vera!
Ása Lára, ég er á leiðinni til þín með myndirnar...
Eins og sumir vita en aðrir ekki, þá er ég að fara að flytja! Tími til kominn að maður stingi endanlega af úr foreldrahúsum, langt komin á þrítugsaldurinn!!! Ég hef nú gert þetta nokkrum sinnum áður og á ýmislegt en alls ekki allt, hence the smáauglýsingar...
Ég auglýsi hér með eftir eftirfarandi hlutum, gefins eða fyrir slikk:
- eldhússtólar (2-4)
- skrifborðsstól
- sófaborð
- rúm
- þvottavél
Ef þið, kæru lesendur, eigið eitthvað af þessum hlutum en hafið samt ekki þörf fyrir þá, endilega hafið samband við mig... Netfangið er ellamaja@hotmail.com
Mig dreymdi draum í fyrrinótt um það að ég hefði keypt mér Landrover, skipt Rauðkunni minni út fyrir stóran, dökkan Landrover/Námu og var ægilega ánægð með það. Amk til að byrja með. Svo þegar ég vaknaði daginn eftir (í draumnum) þá fékk ég nú hálfgert sjokk yfir þessum bílaviðskiptum mínum og var með þvílíkar áhyggjur af greiðslubyrðinni og þess háttar og var eitthvað að vandræðast með það hvernig ég ætti að láta þessi viðskipti ganga tilbaka og fá Rauðkuna mína aftur.
Það besta var samt þegar ég vaknaði (í alvörunni) í gærmorgun, þá var ég ekkert viss hvort ég væri búin að kaupa mér Landrover/Námu eða ekki...
Reyndar fór ég í leiðinda-/letikasti á bílasölurúnt með bróður mínum um daginn. Ekki til að skoða 'Námur' heldur til að skoða súkkur. Það flottasta sem ég sá á þessum rúnti var samt silfurlitaður Twingo. Rosalega flottur! En ég er víst ekkert að fara að skipta um bíl...
PS. Best ég útskýri þetta með 'Námuna'. Þegar ég var lítil og átti heima í Þorlákshöfn, þá var pabbi minn að vinna í námu og keyrði um á Landrover. Hann kom stundum heim á daginn og sagði við mig:
"Viltu koma með útí námu?"
Ég vildi það auðvitað og fór með honum útí bíl og svo rúntuðum við útí námu og heim aftur. En fyrir mér var náman bíllinn en ekki náman. Nokkrum árum seinna, þegar ég var 6 eða 7 ára lenti ég í hörkurifrildi við besta vin minn um það hvort Landrover gæti líka heitað Náma eða ekki... Það er óþarft að taka það fram að mér fannst hann mjööög vitlaus að vita ekki að Landrover héti líka Náma!
hæ, ég er að læra í bókhlöðunni og vantar svo afsökun til að stinga aðeins af og gera eitthvað annað. Er ekki einhver sem á leið hjá sem langar að fá sér kaffisopa með mér...?
Ég gerði vikuinnkaup fyrir vinnuna mína í gær í Bónus í Smáranum. Þetta fellur af og til í minn hlut, ágætt að fá tækifæri til að breyta um umhverfi í vinnunni. Þessar innkaupaferðir minna mig alltaf svolítið á það þegar ég var að versla inn í ISO fyrir Sørensen-fjölskylduna á Exnersvej 36 um miðjan síðasta áratug. (Erna hefur rétt fyrir sér, það er bara nokkuð gaman að skrifa svona!)
Ég hef hitt ótrúlegasta fólk í þessum verslunarleiðangrum; gamla vinnufélaga, skólasystur úr gaggó og fleiri. Í gær hitti ég móðurbróður minn sem sagði mér að fara nú að kíkja í heimsókn og svo hitti ég gamla íslenskukennarann minn úr menntó. Hann kom mér algjörlega á óvart með því að þekkja mig með nafni því það eru liðin rúm 8 ár frá því að ég útskrifaðist sem stúdent! Ég flýtti mér náttúrulega að segja að ég væri svona nokkurn veginn að feta í fótspor hans, með íslenskunáminu. Hann bauð mér þá bara að koma og taka við kennslunni af sér þegar hann hættir. Ég afþakkaði pent og sagðist ekki hafa þolinmæði í kennslu...
Annars er gaman að hitta fólk sem maður hefur ekki séð lengi í þessum innkaupaleiðangrum. Sér í lagi rétt áður en maður fer á kassann því þá er maður búinn að yfirhlaða innkaupakerruna og er kannski með hátt í 20l af mjólk, 10l af súrmjólk/jógúrt, 4 stór brauð, 6-8 kg af kartöflum og grænmeti, kjöt, og álegg eftir því. Þá hef ég upplifað svona 'senaríó':
Það er litið á mig og heilsað, svo er litið á innkaupakerruna mína og á mig aftur, brosað vandræðalega og sagt:
“Komin með stóra fjölskyldu, ha?”
Best fannst mér nú konan (alveg ókunnug) sem var á undan mér á kassanum um daginn. Hún leit á mig vorkunnaraugum og sagði með uppgjafartón í röddinni:
“Þetta er nú ekki fyrir eina manneskju að gera öll þessi innkaup.”
Og hún hefur eflaust hugsað með sér að ég ætti nú ansi leiðinlegan mann og/eða fjölskyldu að nenna ekki með mér í búðina. Ég brosti bara og sagði að þetta væri fyrir vinnuna. Hún dæsti bara og sagði:
“Því síður fyrir eina manneskju.”
Ég held að hún hafi bara orðið þreytt á að fylgjast með mér.
Það var í dag hjá mér. Í vinnunni. Það er nefnilega venjan að bjóða fjölskyldum íbúanna okkar til smá jólaveislu og fólk hefur yfirleitt nóg að gera í desember þannig að við færðum þetta bara fram í nóvember. Þannig að ég var sem sagt að koma úr jólaboði þar sem á borðum var hangikjöt með öllu tilheyrandi og að sjálfsögðu maltesín. Smá forskot á jólastemmninguna.
Bara svo það sé á hreinu, þá mætti Todmó/Sinfó ekkert í veisluna heldur ætlaði ég bara að bæta örlitlu við tónleikaumfjöllunina mína hérna. Ég las nefnilega í Mogganum í gærkvöldi að tónleikarnir voru teknir upp og þessi sjónvarpsstöð ætlar að sýna þá á nýársdag. Þannig að þið sem misstuð af þessu læf eða í rúbartinu á föstudag, þið hafið sjens að ná þessu á nýársdag. Bara að fylgjast með sjónvarpsdagskránni...
...voru alveg FRÁBÆRIR! Vei ykkur sem ekki höfðuð áhuga á að koma eða voruð í útlöndum/á leið til útlanda/úti á landi! Þið misstuð sko af miklu. Nema að þið hafið hlustað á beina útsendingu á Rás 2. Sem ég vissi reyndar ekki af fyrr en eftir tónleikana því annars hefði ég auglýst hana hérna.
Í dag er laugardagur og ég er að fara að læra. Gangi mér vel!
Jæja, þá er ég búin með vinnutörnina í bili. Þeas í gær var ég að vinna 9. vaktina á 11 dögum og það er soldið mikið þegar maður er bara með 60% starfshlutfall. Svo var mér boðið að taka aukavakt í dag en ég afþakkaði það. Ég hefði bara endað með því að standa á garginu því þolinmæði mín gagnvart skjólstæðingum mínum í vinnunni er komin í þrot. Ég þarf virkilega á þessum 4 frídögum að halda til að hlaða batteríin að nýju. Og læra. Og læra. Og læra.
Jamm, það er nebblega ný vinnutörn hafin á hinum vinnustaðnum mínum sem er eiginlega aðalvinnustaðurinn minn, hvort sem fólk trúir því eða ekki... Fram til 9. desember þarf ég nefnilega að skrifa 2 ritgerðir og læra fyrir 1 munnlegt próf og 1 skriflegt próf, þannig að ég hef nóg að gera. Núna er ég einmitt á leiðinni út í Hlöðu að læra.
Í kvöld ætla ég samt að skemmta mér, er að fara á þessa tónleika!
tja, eða amk eftirsótt. Eða, ég var það alla vega eitt augnablik í morgun. Bankinn á Barónsstígnum hringdi nefnilega í mig og bað mig að koma og leggja inn. Ég varð við þeirri ósk og fór í hádeginu, beint eftir tíma.
Það er alltaf svolítil stemning yfir þessu og allir eru svo þakklátir. Svo fær maður fullt af veitingum; rúsínur og saltkex áður en blóðþrýstingurinn er mældur og hlaðborð þegar búið er að stinga mann og láta blóðið renna.
Í dag voru mér svo gefnar járntöflur og sagt að ég mætti ekki koma aftur fyrr en eftir fimm mánuði. Já, og ég fékk líka litla nælu sem er blóðdropi sem á stendur talan 5. Það stendur fyrir 5 blóðgjafir. Svaka huggulegt. Reyndar er ég búin að gefa blóð sex sinnum því ég gaf fyrst blóð í Danmörku, á Frederiksberg Hospital árið 1998. Þar var engin kaffistofa til að setjast inn á eftir blóðgjöfina, heldur var manni bara boðið uppá gosdrykk eða bjór eftirá. Danirnir alltaf samir við sig.
Athugasemdirnar komnar í lag. Án þess að ég hefði aðhafst nokkuð. Kannski voru þær bara ekki vaknaðar í morgun...?
Mig langaði bara að láta ykkur vita að ég veit hvað Bumbólfur heitir en þar sem að ég veit ekki hversu opinbert það er orðið þá ætla ég ekkert að auglýsa það neitt nánar hér. Kannski að koma því á framfæri að ég notaði frekar kvikindislegt trikk til að fá nafnið. Það var einhvern veginn svona:
"Aron, hvað á litla barnið að heita?"
Og hann sagði mér það. HÚRRA fyrir eldri bræðrum!!!
Ég vil samt taka það fram að það var móðir bræðranna sem laumaði þessari hugmynd að mér...
og nú er ég fúl því kommentin mín eru horfin en ég hef ekki tíma til að rannsaka það nánar því ég er uppí hlöðu að læra. Á að flytja nokkur orð um Ólaf Þórðarson hvítaskáld á eftir. Fyrir þá sem ekki vita það, þá skrifaði hann Þriðju málfræðiritgerðina.
Þetta var fróðleiksmoli dagsins. Ef þið viljið fleiri fróðleiksmola, þá mæli ég með þessum fyrirlestri á morgun!
Helgin var fín. Föstudagurinn var rólegur enda ekki vanþörf á eftir mikla vinnutörn og verkefnaskil. Reyndar er vinnutörnin enn í gangi, 9 vaktir á 11 dögum... og ég sem þykist bara vera í 60% vinnu!
Á laugardaginn flæddi bjór og annað áfengi útum allt og yfir alla á Geysi og ég kom heim með tvær fjólubláar tær eftir góð tilþrif á dansgólfinu. Ég ætla aldrei aftur að dansa við Laugalandvörðinn því hann er með mjög harða fætur! Ég er ennþá ánægð með sjálfa mig fyrir að hafa sleppt því að fá mér gin&tónik... Bjórinn, kampavínið, whiskeyið, rauðvínið og koníakið var alveg nóg!
Það var gaman á laugardaginn en ekki eins gaman í gær. Vaknaði eins og mín er von og vísa eftir 5 klst svefn og var svona sæmilega hress en tókst þó að sofa aðeins lengur. Vaknaði aftur sæmilega hress en langaði sko ekki í neitt að borða. Þegar komið var í bæinn var heilsunni eitthvað farið að hraka enda sterk þörf á því að leggja sig aftur en það var ekki í boði því mín átti að mæta í vinnu kl. 15.
Það var ekki gaman.
Talaði aðeins við Bestaskinnið í gær. Hún var hress og var að tala um hvað það yrði nú gaman að fara að djamma og djúsa þegar leidíin lætur sjá sig á Fróni. Ég sagði bara:
“Nei, aldrei aftur fyllerí!”
En það er aldrei að vita nema maður skipti um skoðun á þessum vikum sem eru til jóla...
Akkúrat núna er ég að bíða eftir því að risinn úr Hvanngili komi og sæki mig (á eðaljeppanum en ekki Fjallabakstuðrunni) því við, ásamt fleirum, erum á leiðinni í Fjallabaksteiti á Geysi!
Ég hlakka svo til!!! Það verður svo gaman!!! Hitta allt þetta hálfruglaða og kolruglaða lið aftur. Það verður spennandi að sjá hver fær heiðurinn af því að setjast í nuddsætið hjá Hvanngilsrisanum... Hann vildi amk aldrei nudda mig í sumar því ég var samstarfskona...
En að öðru, ég fór í vax á fimmtudaginn því mig langaði að vera dömuleg og fín með engin hár á leggjunum. Ég var nefnilega orðin alveg svakalega loðin (búin að safna samviskusamlega í 6 vikur!). Alveg sama hvað María vinkona segir, þá var ég orðin kafloðin og ódömuleg! Nema hvað, þegar vaxmeðferðinni er lokið segir skvísan:
"Heyrðu, ég get ekki verið að rukka þig fullt gjald því þetta er svo lítið. Ég gef þér smá afslátt!"
Ég var svo aldeilis hissa! Hef aldrei heyrt að maður fái afslátt af vaxi af því að maður er með svo lítið af hárum! Og ég sem hélt að ég væri svo svakalega loðin... María vinkona hefur þá kannski rétt fyrir sér þrátt fyrir allt!
Ég þakkaði bara pent fyrir mig og fór...
Á sama tíma og það er frekar mikið að gera hjá mér, bæði vinna og skóli, get ég ekki hætt að spekúlera og velta mér upp úr alls konar ótímabærum hlutum, eins og t.d. hvað ég eigi að gera næsta vetur.
Ekki að það sé neitt vitlaust að velta framtíðinni fyrir sér en þar sem ég þarf m.a. að skrifa og skila BA-ritgerð í vor, sem er mun nær í tíma og rúmi, þá væri kannski gáfulegra að fara að negla niður um hvað ég ætla að skrifa og fara að eltast við heimildir... En ónei, mín er sko ekki mikið að huxa um það eins og stendur, heldur um hugsanlegt framhaldsnám og m.a.s. farin að bögga kennara og nemendur útum allan bæ með e-maili útaf því!
Ég ætti frekar að geyma þessar orkufreku pælingar þangað til í jólafríinu (lesist jóla"fríinu"), sér í lagi þar sem umsóknarfresturinn er til 15. febrúar.
já, nú er ég sko alveg að fara yfirum eftir eigið bloggfærsluleysi undanfarinna daga og get engan veginn hamið mig! Er samt að spá í að skokka niður á steríliseruðu kaffistofuna í Árnagarði og næra mig aðeins áður en ég fer að gera það sem ég kom til þess að gera. Nebblega LÆRA!
Hmmm... þetta er farið að líkjas aumingjabloggi. Hér hefur ekkert verið skrifað í rúma viku og fólk farið að tuða í mér. Ég óskaði ekki einu sinni afmælisbörnum síðustu viku til hamingju með daginn, ja fussumsvei! Hér kemur kveðjan þótt seint sé:
TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ, JÓHANNES, ÁSTA OG JÓEL!
Ætli það sé ekki best að bæta Lauren við þennan lista en mér var einmitt boðið í afmæli til hennar síðasta laugardag. 22ja ára. Hún er vinkona Davids og er frá Kanada eins og hann. Það rann upp fyrir mér þarna um kvöldið að ég var elst af öllum á staðnum, ekki það að ég fyndi fyrir því, mér fannst bara fyndið að átta mig á því. Ég upplifi mig alltaf sem rúmlega tvítuga en svo bregður mér þegar ég hitti fólk sem er rúmlega tvítugt því þá átta ég mig á því að ég er frekar tæplega þrítug en hitt...
Alla vega, hjá mér hefur lítið gerst undanfarið. Nema að það hefur verið einhver danskur andi yfir vötnum hjá mér. Talaði dönsku tvær helgar í röð! Ikke så slemt, hva?
Það kom soldið á óvart fyrri helgina því þá var ég í Thanksgiving-hittíngi með Kanadabúum á Íslandi (sat m.a.s. til borðs með sendiherranum) og þar var dönsk stelpa sem ég talaði aðeins við. Sú er að vinna fyrir danska gæjann með grænlensku sleðahundana fyrir austan.
Síðastliðinn laugardag fór ég svo á rúntinn austur á Þingvöll með Klöru vinkonu minni og Anne-Marie, danskri vinkonu hennar og sagði þeim með innlifun frá 'lovsigemanden', flekakenningunni og fleiru. Svo köstuðum við dönskum krónum með gati í Nikulásargjá.
Ekki nóg með að hafa hitt þessar dönsku skvísur heldur var ég eitthvað að gramsa í gömlum segulböndum (frábært orð!) í síðustu viku og dró fram eitthvað sem ég mundi ekki alveg hvað var. Stakk þessari snældu (annað frábært orð!) svo í fínu græjurnar í henni Rauðku minni og viti menn!
Fyrsta lagið sem ég heyrði var Han får for lidt með Østkysthøstlers. Hver kemst ekki í stuð með þessu?
Han spejler sig i spejlet for hans spejl er hans ven
Han kender hud og kinder ud og ind og ud igen
Han holder ormegården nede, sætter bumser under pres
med pincet er det nemt at holde brynene på plads
Skægget står totalt som var det målt med lineal
Han gør hvad han kan gøre for at ligne Georg Mikael
.
.
.
Han fatter ikke folk de ikke synes han er fed!
Han får for lidt,
det er derfor han er sådan
Alt for lidt kissemisse, alt for meget hånd
Mas. David sem skilur ekki orð í dönsku, sagði að þetta væri ekki svo slæmt!
Og eitt enn, kannski er það bara ég en ég hef tvisvar átt leið í nýju 10-11 búðina í Stóragarði og sú búð minnir mig bara á 7Eleven búðirnar í kóngsins Køben...
