Saumaklúbbur... eða ódýr sálfræði?

Saumaklúbburinn hjá mér að klárast. Þegar síðasta manneskjan mætti þá vildu allar hinar fara. Kannski af því að hún mætti með karlmann með sér. Viðtökurnar við því voru misgóðar og heyrðist meðal annars þetta:

“Karlmaður í saumaklúbb! Hmmpff! Þetta er bara eins og það sé ráðist inná mann í sturtu!”

Ekki veit ég þó hversu mikil alvara bjó að baki þessum orðum...

Einu komst ég að í dag og það er að ég líkist móður minni að því leyti að mér finnst ekkert gaman að baka. Mér fannst tilhugsunin um að þurfa að galdra fram einhverjar veitingar fyrir kvöldið ekki spennandi. Ég var eitthvað að barma mér við eina vinkonuna (því það var ofurhúsmóðir sem sá um síðasta saumaklúbb og var með svakalegt hlaðborð sem hún made from scratch! Allar þrjár terturnar og heita réttinn líka!). Svarið sem ég fékk var:

“Iss! Þú þarft bara að vera með einn heitan rétt og eina köku.”

Sem mér fannst engin hughreysting. Ég sökka feitt þegar kemur að því að gera heita rétti og mér finnst eiginlega ekkert gaman að baka... Það er kannski vert að taka það fram að vinkonan sem veitti ráðið er tveggja barna húsmóðir úr Vesturbænum!

Svo fékk ég hugljómun! Ég fór bara út í búð og keypti nokkrar tegundir af ostum, kex, brauð, pestó, ólífur og fleira í þeim dúr. Og til þess að geta boðið upp á eitthvað sætt líka þá keypti ég bara 2l af ís, súkkulaðisósu, jarðaber og Nóakropp...

Ég sló í gegn! Og þurfti mas lítið að hafa fyrir hlutunum, bara að leggja þetta fallega á borðið.

Það sem ég lærði í dag var að mér finnst skemmtilegra að elda en að baka!