BUMBÓLFUR

Ég bankaði uppá hjá Bumbólfi í gær. Eða réttara sagt ég strauk bumbunni og var að vona að Bumbólfur yrði þá alveg jafnóþreyjufullur eftir að fá að hitta mig og ég er óþreyjufull eftir að hitta hann og myndi barasta drífa sig í heiminn til að heilsa mér. En ekkert gerðist. Hann er greinilega ekki eins spenntur fyrir mér og verðandi stóri bróðir sem settist í fangið á mér með sængina sína eftir miðdegislúrinn... Bumbólfi líður greinilega bara vel í maganum á mömmu sinni en held að hún vilji nú fara að sjá framan í hann enda er kúlan orðin mjög myndarleg...

Kannski í kvöld eða á morgun...