Draumfarir, NYC og Morgunblaðið

Mig hefur dreymt svo mikið undanfarið. Í fyrrinótt dreymdi mig t.d. að vinkona mín (32) og strákur sem er að vinna með mér (23) væru eitthvað að skjóta sig hvort í öðru en ég sé það ekki gerast í alvörunni. Hann tekur í vörina.
Í nótt dreymdi mig svo að ég væri í New York og væri heima hjá Ernu vinkonu að bíða eftir að hún kæmi heim úr vinnunni. Mér leiddist eitthvað að bíða þannig að ég fór eitthvað út og sá þá Baltasar Kormák leikstjóra og byrjaði eitthvað að tala við hann. Ég þurfti nefnilega að segja honum eitthvað en ég man ekkert hvað það var. Það endaði með því að ég labbaði með honum heim til hans þar sem var fullt af fólki og ég lenti þar í hrókasamræðum um plötur Halla og Ladda...
Ég skil ekkert hvaðan þetta kemur allt.

Í morgun vaknaði ég svo við það að David rétti mér Moggann sem hafði komið til okkar óvænt. Ég hélt að við værum þvílíkt að græða á því að nýr blaðberi væri byrjaður en svo kom í ljós að Icelandair hafði keypt allar auglýsingarnar í blaðinu í dag og því dreift í stærra upplagi.

Andleg líðan, brúðkaup+orðapressa og helgin

Ég hef verið hálf domm undanfarna daga, eftir að ég skilaði síðasta þýðingaverkefninu mínu og eftir að það komst á hreint að ég væri að fara að skipta um vinnu. Held að þetta sé bara uppsöfnuð þreyta og í gær langaði mig hreinlega ekki að tala við fólk. Var í engu skapi fyrir félagsskap en ég er öll að koma til.

Við erum búin að búa til blogg fyrir brúðkaupið okkar, sem er eiginlega meira ætlað sem upplýsingaveita til vina og ættingja í Kanada og annars staðar sem ekki þekkja til á Íslandi. En að sjálfsögðu er öllum velkomið að líta við þar, sú síða er hýst af Wordpress og ég er jafnvel að spá í að færa þessa síðu þangað, sjáum til. Þessi síða þarfnast alla vega upplyftingar.

Helgin framundan er róleg, ekkert planað annað en tiltekt og heimilisleg verkefni. En ég ætla að njóta þess á meðan ég er bara í einu starfi.

Á mánudagskvöldið er svo þetta á dagskránni.

BraBra

ég fékk að heyra það í morgun að ég væri ósanngjörn og frek (það síðara reyndar ekki sagt beint við mig) en ég fékk mínu framgengt þannig að frá og með 1. apríl verð ég í 150% vinnu um óákveðin tíma. Þó aldrei lengur en til 31. maí.

"Brabra" segir þýðÖndin

Að eiga eða að ná?

Ég var að tala við Garún vinkonu mína, hún hringdi í mig til að athuga hvað andlegri heilsu liði. Hún varð nebblega fyrir þeirri (ó)skemmtilegu reynslu að keyra mig heim eftir vísindaferðina í gær og ég jós yfir hana öllum þeim miður skemmtilegu hugsunum sem ásóttu mig eftir að hafa áttað mig á því að ég hefði misst af tækifærinu hjá Skjali.

Alla vega ég byrjaði á því að þakka henni fyrir afnot af ótrúlega stórum eyrum í gær, stórum í merkingunni rausnarlegum en það hljómaði því miður ekki þannig þegar ég sagði það heldur eins og ég væri að segja að hún væri með stór eyru. Svo hélt samtalið áfram og ég sagði eitthvað um að eiga ekki upp í nefið á mér yfir einhverju og hún sagði þá:

G: "Átt?"

E: "Já, ég á ekki upp í nefið á mér yfir þessu." voðalega er hún vitlaus að hafa ekki heyrt þetta orðatiltæki áður en hvaðan ætli það sé komið? hmmm, kannski eitthvað tengt því að eiga ekki til neftóbak í nefið á sér, hmm....

G, hlæjandi: "Meinarðu ekki að þú nærð ekki upp í nefið á þér?" núna skellihlæjandi

E: "Jú, auðvitað! Og mér sem fannst þú treg að hafa ekki heyrt þetta orðatiltæki áður."

Svo hlógum við alveg eins og bavíanar í smátíma. Held samt að ég sé búin að fá overdose af orðum í dag eftir að hafa setið við skriftir meira og minna í allan dag. Fyrst að semja bréf sem ekki verður misskilið og svo að þýða. Held að það sé komin háttatími á mig núna.

God nat og sov godt.

blikur á lofti

jamm, það eru blikur á lofti varðandi nýju vinnuna af því að gamla vinnan er farin að draga í land með hvenær ég get losnað frá þeim. Ég geri mér alveg fulla grein fyrir því að brotthvarf mitt skilur eftir sig ákveðið skarð sem tíma tekur að fylla* en mér finnst að það væri alveg hægt að leysa þetta ef viljinn virkilega er fyrir hendi.
Það er bara mjög súrt að þurfa að sjá á eftir tækifæri að starfi sem maður er að mennta sig fyrir af því að maður getur ekki losnað úr fúlu þjónustustarfi!!!
Alla vega, þetta ætti allt að skýrast á morgun.

Hluti af mér langar bara til ganga út 31. marz og mæta ekki aftur...
en ég hef ekki samvisku í það.

aaaaaarrrrrrggggggggggghhhhhhhhhh

*ekki að ég sé ómissandi, það tekur bara tíma að komast inní það sem ég geri.

nokkrir venjulegir dagar, loksins...

Já, það hefur verið ansi mikið að gera hjá mér undanfarið en ég átti nokkra venjulega daga núna í lok vikunnar en svo er hasarinn að byrja aftur núna.

Alla vega, við komumst norður á Hofsós um daginn og áttum alveg frábæra helgi í frábærum félagsskap og komum í bæinn nokkrum rekaviðardrumbum og fjörugrjóti ríkari. Síðan þá hef ég svo verið upptekin við að þýða þegar ég hef ekki verið í vinnunni.
Já, ég sagði þýða. Mér bauðst nefnilega smá aukaverkefni við að þýða innréttingabækling sem var mjög gaman og gekk bara nokkuð vel. Tja, eiginlega svo vel að mér bauðst fullt starf við þýðingar! Ég gat ekki annað en gripið tækifærið og kem því til með að skipta um starf eftir nokkrar vikur.
Svona er lífið nú óútreiknanlegt.

Núna áðan var ég að eyða úreltri bloggfærslu sem ég var ekki búin að klára og þar af leiðandi ekki búin að birta en þar sá ég þessa setningu:
"vinnan mín hefur ekki orðið neitt skemmtilegri en hver veit hvað gerist í framhaldinu af þessum þýðingum..."
Heilmikið gerðist í framhaldi af þessum þýðingum og í raun miklu meira en ég átti von á eða bjóst við. Ójá og þetta átti að vera viðburðalítið ár...

bleh...

Ætlunin var að vera núna stödd í vellystingum hjá vinafólki okkar á Hofsósi.
Í staðinn sit ég hér á Bárunni og skoða tilboð í tryggingar frá tryggingafélaginu mínu.

Ákall mitt til veðurguðanna virðist hafa virkað.

til hamingju með afmælið, þið öll janúarbörn!

Svona í lok mánaðarins finnst mér rétt að óska öllum þeim janúarafmælisbörnum sem ég þekki til hamingju með afmælið. Ég hef verið jafnleiðinleg við ykkur öll og hvort sem þið trúið mér eða ekki, þá mundi ég eftir ykkur öllum og hugsaði:

"Æ, ég hringi/smessa/meila á eftir!"

En einsog þið janúarbörn vitið, þá gerðist það ekki, þannig að ég hef ákveðið að 'á eftir' er núna og ég blogg'etta til ykkar!

Innilegar hamingjuóskir með daginn og gangi ykkur vel á nýja árinu:
Andri ellefta
Anna Lilja sautjánda
Erna sautjánda
Bryndís tuttugasta
Marý tuttugastaogfimmta
Einar Snorri þrítugastaogfyrsta

Er ég nokkuð að gleyma einhverjum...?

"Mér finnst rigningin góð..."

en ég vil frekar hafa snjó og frost á veturna (nóg er af rigningunni á öðrum árstímum).

Heyrið þið það, Veðurguðir?!?!?

nýtt ár

já, það er víst komið nýtt ár og lífið heldur áfram sinn vanagang. Satt að segja er ég pínulítið fegin því þetta voru ein af meira stressandi jólum í mínu lífi. Líklegast vegna þess að ég var að bíða eftir jólafríinu mínu allt fram til 21.12. þegar ég áttaði mig á því að það sem ég ætlaði mér að gera, þyrfti ég að gera EFTIR vinnu eða um helgar. Einsog áður sagði, ætla ég að taka þetta með í reikninginn á þessu ári svo ég geti jólast á aðventunni og haldið fjölskylduaðventukaffið sem ég hef ætlað mér að halda á fyrsta í aðventu undanfarin 2 ár.
Nóg um það.

Nýtt ár, já. Og fullt af fallegum fyrirheitum. Efst á blaði er minnkun líkamsmassa heimilisfólks (kettir ekki meðtaldir) því árið 2005 fór að mestu leyti í (óþarfa)forðasöfnun... Eins og ársins 2005 verður minnst sem viðburðaríka ársins (2 flutningar, íbúðakaup, nýhafið kattauppeldi, atvinnuskipti, bílasala og síðast en ekki síst trúlofun) þá mun ársins 2006 verða minnst sem sparnaðarársins. Já, það þarf að herða sultarólarnar í ár til að eiga nóg fyrir veislunni/svallinu/djamminu/fjörinu sem stefnt er að 31.03.2007 ... jú og sömuleiðis til að líta sem best út þá.
Massaminnkunin er þegar hafin með salati á matseðlinum fjórum sinnum þessa vikuna og amk. þrisvar sinnum í viku á næstunni...

Gleðilegt ár!

ég var að fatta...

...af hverju ég er svona eftirá með allt jólastússið. Ég er alltaf að bíða eftir að komast í jólafrí, svona alvörufrí einsog eftir jólaprófin í menntó. Ég bara gleymdi að bæta einu inní jöfnuna:
ÉG ER FARIN AÐ VINNA FULLORÐINSVINNU - NÍU TIL FIMM = EKKERT JÓLAFRÍ

Verð að muna eftir þessu á næsta ári.

hvað þekkjumst við vel...?

ég var að slúbbertast í vinnunni á fös og sá þennan lista á blogginu hennar Ernu og hreinlega stóðst ekki mátið að sjá hvað hún segði um mig... þannig að núna verð ég að setja þetta upp hjá mér og svo er bara að sjá hverjir eru forvitnir. Þetta virkar semsagt þannig að þú setur nafnið þitt í kommentakerfið og ...

1. Ég segi þér eitthvað handahófskennt um þig
2. Ég segi þér hvaða lag/mynd minnir mig á þig
3. Ég segi þér hvaða bragð minnir mig á þig
4. Ég segi þér eitthvað sem meikar bara sens fyrir mig og þig
5. Ég segi þér fyrstu ljósu minninguna mína af þér
6. Ég segi þér á hvaða dýr þú minnir mig á
7. Ég spyr þig að einhverju sem ég hef velt lengi fyrir mér um þig
8. Ef þú setur nafn þitt inn þá verðuru að setja þetta á bloggið þitt...

Annars er mest lítið að frétta, David er búinn að vera meira og minna lasinn í rúma viku núna og ég er búin að vera með nokkurra daga kvef sem fer svona upp og niður. Ég held að ég sé samt að lagast aftur.

Jólastressið er að rúlla yfir mig hægt og bítandi. Og ég er líka farin að verða meira vör við það hjá öðrum. Við fórum aðeins á rúntinn í gær (voða heppin, með bíl í láni) og ég var alveg agndofa yfir umferðinni alls staðar og skildi eiginlega ekkert hvað var í gangi en svo áttaði ég mig á því: allir úti að kaupa jólagjafir og jólajóla-eitthvað. Ég þarf sjálf að fara að huga að slíkum verkefnum...

Best ég fari að baka.

jólahlaðborð...

með vinnunni minni í kvöld eftir langa og stranga viku.

alltaf að læra eitthvað nýtt

Við fengum skyndilega áhyggjur af Rökkvu í gærkvöldi þegar D fann tönn úr henni á rúminu okkar. Við gátum varla beðið eftir því að klukkan yrði 9 í morgun til að geta hringt í dr. Doolittle og spurt hana út í þetta. Samtalið var einhvern veginn svona:

E: "Kisan mín missti tönn í gær."
D: "Hvað er hún gömul?"
E: "Rétt um 6 mánaða."
D: "Var þetta jaxl?"
E: "Já."
D: "Hún er bara að missa síðustu barnatennurnar, þetta er akkúrat aldurinn."

Og ég hugsaði: "HJÚÚÚÚKKETH!!!"

Þetta var eitthvað sem ég vissi ekki, þeas. að kettir (og flest önnur spendýr) missa tennurnar rétt einsog mannskepnan. En þegar maður hugsar um það er það mjög rökrétt því dýrin vaxa og stækka rétt eins og mannfólkið.

Ein ógissla klár!!!! (...eða þannig sko)

Ég var aðeins að renna yfir bloggið mitt og mundi þá alltíeinu eftir því að ég ætlaði alltaf að setja inn myndir af graskersútskurðinum sem var fyrir mánuði síðan (ein svakalega up to date eða þannig...) Þannig að hér er mín fyrst tilraun til að setja myndir á bloggið mitt - upplausnin í þeim er ekkert sérlega góð enda bara teknar á myndavélina í símanum mínum...


Þetta er mitt grasker (þetta danska...)


Þetta er Davids.


Og þetta er hópmynd með afrakstur kvöldsins.



öhömm... þegar ég fór í prívjúið þá kom þetta allt kolruglað fram miðað við hvernig þetta lítur út hér í kompósinu en ég treysti því að þið áttið ykkur á því hvernig þetta hangir saman ef þetta pöbblisjast svona. Ég nenni nebblega ekki að reyna að átta mig á vandanum núna...

kisufréttir

já, við erum flutt eins og ekki hefur farið framhjá neinum sem les þetta sjaldanuppfærðablogg og okkur líður betur á Bárunni með hverjum deginum og alltaf að koma okkur aðeins betur fyrir en enn eru heilmargir kassar sem á eftir að gramsa í ...

Allavega, við heilsuðum uppá nágrannana á efri hæðinni um daginn, bara svona til að kynna okkur og sýna andlitin. Þetta er alveg yndislegt eldra fólk. Ég hafði smá áhyggjur af því að þau yrðu ekki glöð að vita af tveimur kisum í húsinu en svo var nú aldeilis ekki. Kötturinn þeirra, sem varð 18 ára, er grafinn í garðinum og þeim leist bara vel á að vera komin með 2 ketti í húsið.

Þau (þeas. kisurnar ekki nágrannarnir) fóru til dýralæknis í fyrsta skipti í gær, ýmislegt sem þurfti að græja þar... Þau eru greinilega komin á unglingsaldurinn og fullt af hormónum í gangi en Ljómi hafði nú voðalega lítið vit á því sem hann var að reyna að gera við systur sína (sem betur fer!) og hún ekkert alltof ánægð með tilburðina. Nú er búið að kippa því í liðinn og þau orðin öllu rólegri. Þau eru orðin eins og litlu börnin manns og það var voða vont að horfa á þau í gær eftir að við sóttum þau, gangandi um eins og þau væru með kúkinn í buxunum og missandi jafnvægið ef þau horfðu ekki beint fram. Sem betur fer virðast þau vera búin að jafna sig núna.

Ég varð einsog voða stolt mamma þegar dýralæknirinn sagði:

"Hann er voðalega fallegur."

um leið og hún tók Ljóma úr kassanum.

Ég elska kisurnar okkar!

flu-hu-hu-hutt!!!

jamm, við erum flutt og búin að skila gömlu íbúðinni af okkur þannig að núna getur maður farið að hugsa um fleiri hluti en bara að fá kassa, pakka ofaní kassa, flytja kassa, taka uppúr kössum... Tja, reyndar erum við enn að taka uppúr kössum en það er komin heildarmynd á íbúðina OKKAR!

ég lofa að næsta færsla mun fjalla um eitthvað annað en flutninga...

Fertugsafmæli, flutningar og f... f... f...

Ég var í fertugsafmæli á laugardaginn og var það með betri afmælum sem ég hef farið í. Fullt af skemmtilegu fólki og þar af leiðandi fullt af skemmtilegum sögum og mikið hlegið. Ég segi bara aftur: Til hamingju með afmælið, Berglist!

Flutningarnir ganga. Það er allavega farið að vera jafnmikið bergmál á báðum stöðum og foreldrar mínir hafa lagt blessun sína yfir slotið. Ég hlakka bara svo til þegar við verðum endanlega búin að losa okkur af Ásvöllunum...

F... f... f... var bara til að láta fyrirsögnina stuðla þrefalt en það er bara ekkert meira F í gangi hjá mér núna þannig að f... f... f...

heimsendingarlúxusþjónusta

Jæja, þá erum við byrjuð að hamstra kassa og að pakka. Við fáum lyklana afhenta á morgun og þá byrjar ballið fyrir alvöru. Nú þegar Litli Rauður er seldur og enginn bíll á heimilinu þá hefur kassahamstrið gengið soldið treglega þar sem ég fer ógjarnan í strætó með fangið fullt af tómum kössum. Allavega, við komum við hérna hjá bræðrunum á horninu í gær og báðum þá um að geyma kassa fyrir okkur og auðvitað var það nú minnsta málið og okkur bent á að best væri að koma rétt fyrir lokun á hverjum degi því þá væri búið að tæma alla kassa og svoleiðis en fengum samt nokkra kassa með okkur heim um miðjan dag í gær.

Um 8-leytið í gærkvöldi var dyrabjöllunni svo hringt og við vorum soldið hissa því við áttum ekki von á neinum en þá var þetta annar bróðirinn að koma með kassaveiði dagsins til okkar!!!

LENGI LIFI KAUPMAÐURINN Á HORNINU!

Í kvöld skal svo haldið í graskersútskurð með vinum okkar og kemur þá danska graskerið að góðum notum.

Flutningarnir...

eru ekki byrjaðir. Við barasta komum okkur ekki að verki þrátt fyrir að gæfan virðist vaka yfir okkur þessar vikurnar. Leigusalinn hringdi nefnilega í gær og tjáði okkur breytingu á þeirra högum, þeas. hætt við sölu á íbúðinni í bili en þess í stað ákveðið að leigja hana út. Sem þýðir að öllum líkindum að hún verði leigð frá og með 15/11 og við þurfum þá ekki að borga leigu næstu 3 mánuði eins og var útlit fyrir á tímabili.
Húrra fyrir því!

Búin að vera í Köben. Ég hef aldrei áður farið í svona ferð með svona stórum hópi af Íslendingum. Á tímabili var mér hálfillt inní sjálfri mér fyrir að vera með þessum hópi en svo mundi ég það að drukknum Íslendingum í útlöndum er ekki viðbjargandi... Þið megið nú samt ekki misskilja mig, ferðin var mjög góð og skemmtileg.
Nostalgían alveg í fyrirrúmi og rosalega skrítið að koma til Köben í fyrsta skipti sem pjúra blæðinga-gæðingur*. En rosalega gaman. Ótrúlega falleg borg, finnst mér og ég sá það eiginlega bara í fyrsta skipti þessa helgi.

Og ég dröslaði 2ja kílóa graskeri með mér í handfarangri til landsins, allt til að gleðja unnustann en svo komst ég að því að þau fást svona stór í Hagkaupum! Í fyrra þegar ég fór á stúfana voru bara svona lítil pínu-grasker til...

*ferðamaður/túristi/túrhestur...
(svona orð lærir maður á fjöllum)