jólalús

Við skruppum skottúr í Kringluna í gær því við áttum þangað nokkur erindi, meðal þeirra var að koma við í apótekinu. Nú er búið að breyta því og það er orðið risastórt með svaka ilmvatns-/snyrtivöru-eitthvað fremst. Við komum inn og ætluðum að ganga í gegnum þessa fínerísdeild og beint inn í apóteksdeildina því við vorum bæði þreytt og langaði bara heim.
Við erum varla komin 5 skref inn í parfumeríið og sýnum umhverfinu engan sérstakan áhuga þegar aðvífandi kemur ung, vellyktandi kona sem segir brosandi:
"Get ég aðstoðað ykkur?" og hugsaði væntanlega með sér að hún gæti nú aldeilis látið David kaupa eitthvað vellyktandi handa mér...
"Já" svaraði ég, "hvar finnum við lúsakamb?"
Greyið konan, hún fölnaði undir farðanum og tók eitt skref frá okkur og stamaði:
"Öhh, þa-a-að er þa-a-arna innar" og benti inn í apótekið.

Já, svona er að eiga kærasta sem vinnur á leikskóla.

riiing-riiing! riiing-riiing!

símamálin komin í lag! fannst það blóðugt en það endaði með því að ég keypti nýjan síma og get nú farið að blaðra og smessa á fullu aftur.
Þið sem þekkið mig megið endilega senda mér smákveðju með sms því símaskráin mín hvarf auðvitað um leið og síminn og maður er alveg hættur að geta munað símanúmer eftir að þessir b...aðir símar fóru að muna þau fyrir mann...

já og ekki gleyma að setja nafnið ykkar undir kveðjuna svo ég viti nú hver á hvaða númer :o)

vetur...

er þegar maður vaknar á morgnana og fer í vinnuna í myrkri. Líka þegar maður mætir ekki fyrr en kl. 10:30...

EKKI HRINGJA EÐA SENDA MÉR SMS!!!

ég er nú ekki frá því að þetta hafi verið eitt af leiðinlegri haustum sem ég hef upplifað á mínum 30 árum... fyrst þetta langa stress og depurðarvesen á mér í haust og svo þegar það hafði runnið sitt skeið á enda þá lagðist ég í leiðindaflensu og þurfti að fresta stelpu/dömu/skvísu/norna/gellu/gyðju/o.s.frv.-partíinu sem ég er búin að ganga með í maganum í næstum TVÖ ÁR!!! Vegna sömu flensu datt ég alveg úr æfingataktinum mínum og er bara eins og belja á svelli. Ekki má gleyma tímareiminni í bílnum mínum og þeim viðgerðarkostnaði sem þar fylgdi. Ég hélt að þetta væri nóg, að nú væri ég búin að fá allan þann leiðindaskammt sem mér væri ætlaður í ár en ÓNEI!

Ég týndi símanum mínum á föstudaginn og einhver annar fann hann en lét mig ekki vita, búhúhúhúúú!!! :o(

Ég læt ykkur vita þegar símamálin komast í lag aftur og það verður vonandi sem fyrst því maður er orðinn svo háður þessum ...skota ;o)

er enginn annar pirraður...

á nýju blikkedíblikk-stefnunni á mbl-vefnum en ég? Bara spurði. Ég er eiginlega alveg hætt að nenna að skoða þennan vef útaf blikkinu.
Ég er semsagt ekki diskódrottning í hjarta mínu...

öhömm...

já, mér finnst ég þurfa að ræskja mig áður en ég byrja því ég hef ekkert bloggað af viti í haust og kemur þar margt til. En kannski fyrst og fremst af því að þetta haust hefur verið mér frekar erfitt andlega (ég hélt á tímabili að ég væri alveg að tapa mér) og stundum hafði ég varla orku til að halda mér vakandi og því síður eitthvað 'overskud' til að blogga og vera hress. Núna held ég að ég sé komin 'on top of things' aftur, ég vona það alla vega, og ætti að geta farið að halda reglulegu bloggeríi.
Annað sem reyndar hefur böggað mig líka er að þótt ég sé komin með tölvu heim þá gengur ekkert að koma henni í netsamband og það er fúlt. En úr því að ég er farin að geta unnið alla mína tölvuvinnu heima, þá nenni ég ekki að hanga í tölvuverunum og þar af leiðandi bloggast lítið hjá mér.

Nóg af afsökunum í bili. Af mér er allt gott að frétta; í dásamlega ömurlegri vinnu, ástfangnari en allt sem ástfangið er, skuldug uppfyrir haus, skemmti mér í skólanum, byrjuð í ræktinni á fullu og staðráðin í að standa mig í blogginu á næstunni...

þetta er allt að koma

já, ég veit að ég sagði það líka fyrir einhverjum dögum síðan en ég fer alveg að blogga aftur. Alveg satt.
En núna var ég að bæta inn nýjum hlekk. Hún er svakalega fyndin, alla vega þegar maður hittir hana.

Ég á að vera að læra en ekki að blogga í hlöðunni núna þannig að ég ætla að hætta þessu bulli. Get líka farið að blogga heima þar sem að nettengingin á fartölvunni okkar er LOKSINS komin í gagnið!!!

bloggumst!

já, já, já

alveg að fara að blogga - ekki gefast upp á mér!

þjóðarblómið

hvaða blóm ætti að verða þjóðarblómið okkar?

brummbrumm!

jamm, Kölski var að hringja og segja mér að Rauðka mín er komin í gang aftur, þannig að núna er ég að fara að sækja hana JIBBÍÍÍÍ!!! ...ooog að borga reikinginn uppá rúm 70þ BÚHÚHÚHÚÚÚ!!!

annars er ég bara á fullu að leita mér að vinnu, er einhver þarna úti sem getur bent á eitthvað?!?!?!?
- hmmm... maður ætti kannski að fara í bílabransann?

bíllinn minn

Kölski var að hringja í mig áðan og sagði mér það að hann væri búinn að skipta um tímareimina en það virkaði ekki þannig að það þarf að fara að vesenast í ventlum og öðru dóti. Æðislegt! þar sem maður er nú svo ríkur þessa dagana, eða þannig...

Svo er ég búin að sitja í marga klukkutíma að semja nokkrar atvinnuumsóknir og fullgera starfsferilsskrána mína. Af hverju var enginn búinn að segja mér hvað þetta er leiðinlegt?!!!??

bleh!

það sem manni dettur í hug!

Ég var rétt áðan í Bókabúð máls og menningar og sá þessa bók í hillunni.
Og það sem ég hugsaði var: "Ég vona að Krakauer hafi ekki skrifað þessa bók líka af því að hann sjá sjálfan sig í öðrum bræðranna..." (Svona rétt eins og hann skrifaði bók um Chris McCandless, líklegast af því að hann sá sjálfan sig í honum)

bækur

jæja, þá er ég búin að uppfæra bókalistann minn og bæta inn þeim bókum sem ég las í sumar. Þær voru nú misgóðar og misáhugaverðar en ég get alla vega sagt að Life of Pi var laaangbest, að hinum ólöstuðum og Bare Bones var langverst. Og leiðinlegust.

Life of Pi byrjaði frekar rólega og ég var alltaf að bíða eftir því að blessaður Pí kæmist um borð í bátinn og hvernig hann höndlaði tígrisdýrið og mér fannst fyrsti hlutinn of langur og óþarfur þegar ég var að lesa hann en um leið og seinni hlutinn (í bátnum) byrjaði þá sá ég hvernig þetta tengdist allt. Ég mæli eindregið með þessari bók!

Into the Wild var áhugaverð en mér fannst maður alltaf vera að kafa ofaní líf manns sem ekki vildi láta skrifa um sig eða vera miðpunktur athyglinnar á þennan hátt. Enda held ég að bókin hafi meira verið skrifuð í þágu foreldranna en stráksins, þeirra leið að sætta sig við hvarf hans. Of mikil forvitni um náungann sem var áhugaverður en ég hefði mikið frekar vilja heyra söguna beint frá honum en ekki bara um hann. En þar sem hann er látinn er það ekki hægt.

Þessa dagana er lítið um skemmtilestur eða afþreyingarlestur hjá mér því þegar ég hvíli mig á fræðiritum um dróttkvæðum kveðskap og Snorra Eddu þá glugga ég í þessa bók sem er skólabók en mjög fljótlesin. Það er langt síðan ég hef haft svona einfalda skólabók og ég verð stundum hálfpirruð þegar ég er að lesa hana því mér finnst hún alltof einföld og einhvern veginn alltaf verið að tyggja sömu tugguna ofaní mann. Stundum verð ég að gapa eins og ég get, svo bókin geti gleypt fyrir mig líka.

Nóg um bækur, ætla að fara að snúa mér að Ólafi mínum og Hrynhendunni hans.

bilaður bíll og dramatískt partí

Þótt helgin hafi ekki byrjað mjög glæsilega með biluðum bíl á föstudag þá var hún samt mjög góð. Ekki síst vegna þess að við erum búin að koma okkur fyrir að mestu leyti í nýju íbúðinni og svo vorum við að fagna því að það er eitt ár síðan ég nældi í D.

Bíltúrar helgarinnar urðu ekki eins margir og ætlunin var en það var allt í lagi því það viðraði vel til göngutúra. Eins eyddum við dágóðum tíma hér á sunnudaginn. Mér líst bara nokkuð vel á safnið, svona við fyrstu sýn og hvet alla til að kíkja þangað.

Það var partí í húsinu á laugardaginn sem er svo sem ekki í frásögur færandi nema hvað að mér fannst lagavalið ansi dramatískt. Ég hélt reyndar á tímabili að það væri einhver í bullandi ástarsorg að reyna að drekkja sorgum og ástum sínum en það passaði ekki alveg við lagavalið og svo var eitthvað fleira fólk á staðnum en bara húsráðandi. En lögin sem voru hæst spiluð voru m.a. Cat Stevens Father and Son / Vilhjálmur Vilhjálmsson Þú átt mig ein / Guns'n'Roses Don't you cry / Simon & Garfunkel Sound of Silence og þar fram eftir götunum. Og þetta eru lögin sem voru hæst spiluð.

fleiri börn

já, ég var að bæta einni barnasíðu við, sá stutti er alveg glænýr eða tæplega 2ja vikna í dag og hann á stóra systur sem heitir María Nína og er alveg að verða fjögurra ára. Kíkið endilega á þau!

bleh búið!

núna virkar þetta fínt, þeas. að 'publisha' en hins vegar er soldið erfitt að komast inná síðuna sjálfa og engar athugasemdir.
Maður getur víst ekki fengið allt...

bleh!

þetta virkar ekki! :(

hringleikahús lífsins

Ég áttaði mig á því í gær að það er ekki bara tískan sem fer í hringi heldur lífið líka.

Ég sat í fyrsta tímanum í þýðingafræði í gær og þá áttaði ég mig á því að fyrir X mörgum árum í kóngsins Köbenhavn sat ég einmitt á skólabekk og hugðist leggja stund á 'ervhvervssprog' í Copenhagen Business School með það að markmiði að verða túlkur. En einhvern veginn var ég ekki alveg nógu sátt við skólann; alltíeinu komin inn í bekkjarkerfi eftir 5 ár í áfangakerfi; eða lífið í Köben og var skyndilega komin með heimþrá og dreif mig heim.
Til að læra íslensku í HÍ en það var nákvæmlega það sem ég hafði 'flúið' frá 3 árum áður. Og núna er íslenskunni svona um það bil lokið og ég búin að loka öðrum hring með því að skella mér í þýðingafræði.

Já, lífið getur svo sannarlega verið dálítið írónískt á stundum.

yoga

Eitt það fyrsta sem ég gerði þegar ég kom í bæinn var að skrá mig á yoga-námskeið og fyrsti tíminn var í gær. Þetta leggst voðalega vel í mig og ég hlakka til að halda áfram og ég veit að þetta leggst líka voðavel í D því honum finnst að ég þurfi að læra að slaka aðeins á. Ég hélt reyndar að hann væri einn um þá skoðun en annað kom í ljós áðan.

Ég fór í heimsókn til vinkonu minnar og sagði henni að ég væri byrjuð í yoga og hún svaraði með einu orði en mikilli áherslu: "Gott!"

Ég gat ekki annað en brosað.

helgin

jæja, þessi helgi hefur eiginlega farið fyrir lítið og ég sem ætlaði að vera svo dugleg en planið mitt rústaðist einhvern veginn allt af því að D var veikur í gær og mætti ekki í vinnuna og ég var að mestu leyti bara heima að kúra með honum og svoleiðis. Og svo voru líka smá björgunaraðgerðir í gangi fyrir amrísku stelpuna sem kom með mér í bæinn á þriðjudaginn var. Henni tókst nefnilega að velta bíl sem bróðir hennar (læknir á vellinum) var með í láni og út af því talar mágkona hennar ekki við hana eins og er... án þess að spá í það að hún má vera þakklát fyrir að Suzy greyið hafi ekki slasað sig í veltunni.
Enívei, ég sótti Suzy til KEF í gær og við kíktum aðeins í bæinn, það var voða voða gaman og við komum ekki heim fyrr en um 4 þannig að það var ekki farið á fætur fyrr en um hádegisbil í dag.
Svo þegar ég ætlaði að fara að gera eitthvað af viti í dag eins og að klára að pakka og/eða að vinna í einhverjum atvinnuumsóknum þá hringdi mamma og sagði mér að 9 ára frænka mín hefði viðbeinsbrotnað þannig að auðvitað fór ég í sjúkraheimsókn til hennar og hún var nú barasta vel spræk með höndina í fatla. Snillinn ég fór með litabók og liti til hennar en auðvitað brotnaði viðbeinið hægra megin þannig að hún getur lítið skrifað og litað eins og er en það kemur.