jamm, væntingar um einkunn uppá 9,5-10,5 reyndust vera óraunhæfar eins og ég hélt. Ég fékk nákvæmlega það sem ég bjóst við eða 7,0 - maður getur víst lítið kvartað yfir því.
annars var ég að koma úr vinnunni og er bara dauðþreytt! Ætla heim í bað og svo beint uppí rúm, zzz...
Ég var að klára að lesa bók sem ég les alltaf reglulega og hef gert það síðan ég las hana fyrst þegar ég var átta eða níu ára. Ég er örugglega búin að lesa hana tíu sinnum! Þetta er bókin Kæri herra Guð, þetta er hún Anna. Bókin verður bara betri við hvern lestur og ég fæ einhvern veginn aldrei nóg af henni. Ég hlæ alltaf á sömu stöðum og græt alltaf á sömu stöðum og mér finnst ég einhvern veginn verða pínulítið betri manneskja eftir að hafa lesið bókina. Ef það væru bara fleiri eins og hún Anna.
Annars hef ég verið að díla aðeins við Útlendingastofnun undanfarið, fyrir hann David og ég er ekki frá því að mér finnst eins og gæði þjónustunnar fari eftir því hvaðan fólk er. Auðvitað á það ekki að vera svoleiðis, þetta á að vera fordómalaus stofnun en ég hef þetta bara svo sterklega á tilfinningunni...
Jæja, þá er maður aftur farinn að stunda Hlöðuna en það er hálfskrítið því það er svo fámennt og opnunartíminn svo stuttur. Það er víst að koma sumar. En vegna of mikillar vinnu í vor þá er maður búinn að fresta skilum á lokaritgerðinni til hausts þannig að maður verður víst að vera duglegur þangað til maður fer á fjöll.
Annars er ég búin að fá eina einkunn, úr seinna prófinu sem mér gekk verr í en í fyrra prófinu en einkunnin sem ég fékk var alls ekki slæm: 8,5. Og ég sem var búin að telja sjálfa mig á að skella mér í sumarpróf til að laga einkunnina. Held að það gerist ekki þörf á því úr þessu.
Það er spurning hvort ég geti þá líka bætt 2,5 við einkunnina sem ég ímynda mér að ég fái úr fyrra prófinu mínu. Það myndi þýða 9,5-10,5 en ætli það sé ekki nokkuð óraunhæft. Kemur í ljós.
Best að fara að snúa sér að Ólafi karlinum.
Var tími fyrir mig og David að gera eitthvað saman eina kvöldstund og LOKSINS gátum við fagnað saman próflokum og afmælinu mínu í algjörri afslöppun. Sem við gerðum síðasta miðvikudagskvöld.
Það var hreint út sagt dásamlegt. Ég sótti hann í vinnuna klukkan fimm og þá fórum við heim til hans og slökuðum aðeins á, náðum vinnuþreytunni úr okkur og græjuðum okkur fyrir kvöldið því nú var sko komið að því sem ég hafði ákveðið að gefa sjálfri mér í ammlisgjöf. Að fara út að borða.
Við fórum á Hereford og fengum góðan mat, gott vín og gott whiskey á eftir.
Þetta var svo frábært kvöld að ég svíf ennþá um á rósrauðu skýi...
Ég er svona soldið eftirá þessa dagana, með bloggið það er að segja. Kannski af því að maður er háður opnunartímum ákveðinna stofnanna... C’est la vie.
Mig langaði aðeins að blogga um lau-kvöldið. Ég ‘slapp’ við öll júrópúró-partý þar sem ég var að þjóna til borðs á kvöldfagnaði kóramóts eldri borgara. Mjög spennandi það. Nema hvað, að þegar vinnunni lauk rétt fyrir tvö þá vorum við þrjár skvísur í stuði, tja eða allavega hálfstuði og ákváðum að hittast heima hjá mér eftir fataskipti og koma okkur í bæinn. Þannig að þegar klukkan var að verða þrjú vorum við loksins tilbúnar og drifum okkur af stað. Ég hef aldrei byrjað að djamma jafnseint og ég vil taka það fram að það var farið að birta aftur þegar við fórum á kreik.
Það var ekki nokkur séns að ná í bíl á þessum tíma þannig að við stukkum bara á næsta bíl sem stöðvaði á rauðu ljósi við Lönguhlíðina og fengum far með elskulegri stúlkukind í bæinn. Takk fyrir það, rauði Yaris.
Þegar við komum hingað biðu stelpur eftir okkur í röðinni með töfra sms-skilaboð sem komu okkur inn á nótæm. Svona virkar þetta víst í dag. Ég er þokkalega glötuð í djamminu og þekki ekkert inn á svona fídusa og því síður rétta fólkið...
Innandyra drukkum við smá bjór, dönsuðum, töluðum við alls konar fólk og svo labbaði ég heim uppúr fimm. Og meira að segja þá var einhver njólinn að reyna að pikka mig upp. “Má ekki bjóða þér inn í kaffi? ...eða rauðvín?” Well, I don’t think so.
Þetta seina djamm mitt var barasta alveg ágætt og gaman að fara út með einhverjum sem maður þekkir ekki vel og sjá nýtt fólk!
Eins og hverri góðri konu á fertugsaldri sæmir þá horfði ég andaktug á beina útsendingu RÚV frá konunglega brúðkaupinu í Köben á föstudag. Skálaði meira að segja í dönskum bjór og borðaði amrískt 'smörrebröd' með!
Þetta var alveg ægilega hyggeligt hjá mér og ekkert sem sló á gleði mína nema þessi Elísabet Brekkan sem var að lýsa viðburðunum með honum Boga Ágústssyni. Hún vissi ekki neitt í sinn haus og greip endalaust framí fyrir Boga og var alltaf að biðja hann að rétta sér kaffið og kökuna og blablabla. Þetta er ekki einu sinni það versta! Það kannast örugglega allir við það að hafa talað við fólk í síma sem andar beint í tólið þannig að allt samtalið verður litað af svona hálfgerðu "ffffffhhhh"-hljóði. Well, kerlingardruslan gerði það í beinni útsendingu í sjónvarpinu. Mjög sjarmerandi, eða hittó!
Svo fannst henni prinsinn svo viðkvæmur af því að hann táraðist þegar hann sá prinsessuna sína ganga inn kirkjuna. Já, eða að hann væri með ofnæmi fyrir blómunum á staðnum. Hún var alveg greinilega ekki að sinna sínu hlutverki þarna sem þulur með Boga því hann var að reyna að beina henni inn á réttar brautir þegar hann byrjaði sjálfur að tala um fínu kjólana sem konurnar voru í...
Já og mér finnst hún bara alls ekki eiga það skilið að bera nafnið Elísabet. Og hananú!
Í dag fer David í síðasta prófið sitt og það væri þá kjörið tækifæri fyrir okkur að fagna því saman í kvöld en ónei. Hann þarf að fara beint heim að sofa til að vera klár fyrir næturvaktina í nótt!
Gamla rútínan er byrjuð aftur, þeas. fríhelgi hjá mér og næturvaktir hjá honum. Næsta helgi er svo fríhelgi hjá honum en vinnuhelgi hjá mér. Það er svo gaman að vera að vinna vaktavinnu og eiga alltaf frí á sitt hvorum tímanum eða þannig! Frekar pirrandi. Ég er búin að lofa sjálfri mér því að þetta verður ekki svona næsta vetur.
Í dag er eiginlega fyrsti frídagurinn minn síðan einhvern tímann fyrir langalöngu. Ég tel ‘sumarfríið’ mitt í byrjun maí ekki með því það var tekið til próflesturs. Mig langar að gera eitthvað skemmtilegt í dag og í kvöld but I don’t have any ideas... En allir aðrir eru innstilltir á það að gera eitthvað skemmtilegt á morgun (Júróvisíón-fyllerí með Jónsa) en þá er mín að vinna. Story of my life.
Jæja, ég er farin til að njóta dagsins. Góða helgi!
Þar sem ég hef verið undarlega meðvituð um vinstra hné mitt undanfarnar vikur/mánuði þá ákvað ég að drífa mig til læknis, bara til þess að fá það staðfest að ég væri ekki búin að eyðileggja neitt. Verð nebblega alltaf soldið paranojd ef ég finn að líkami minn fúnkerar eitthvað öðruvísi en vanalega því ég er ekki með nein ofnæmi, óþol, ónýta liði, gömul beinbrot eða þess háttar sem getur angrað mig.
Ég verð eiginlega að byrja alveg á byrjuninni sem var þegar ég hringdi og pantaði tíma á heilsugæslunni, á mánudagsmorguninn ca kl. 9.
É: Góðan dag, mig vantar tíma hjá heimilislækni.
H: Hver er læknirinn þinn?
É: Ég er nýflutt í hverfið þannig að ég er ekki á skrá hjá neinum.
H: Jájá, það er laust hjá Á. Viltu koma kl. 10:40?
É: (frekar hissa á 'snöggheitunum') Öhh, ég kemst ekki í dag. Væri möguleiki að koma á morgun, fyrir hádegi?
H: Já, það er laust frá 8:40 til 11:20, allir tímar.
Ég hef aldrei fengið tíma hjá heilsugæslulækni með jafnskömmum fyrirvara! Ég hugsaði með mér að læknirinn hlyti að vera nýbyrjaður en María vinkona mín sagði að hann gæti líka verið algjör trunta þannig að enginn vildi vera hjá honum. Ég mætti allavega spennt á heilsugæsluna daginn eftir og fékk þá að vita það að læknirinn væri veikur en mér var troðið inn á annan lækni strax.
Ég talaði við hann og sagði honum að ég væri ekki með neina verki nema ég væri í beinu átaki á hnéð, þ.e.a.s. þegar ég væri að lyfta, en annars væri ég alltaf meðvituð um hnéð. Vissi einhvern veginn alltaf af því en það háði mér samt sem áður á engan hátt. Sem sagt ENGIR VERKIR.
Eftir að hafa togað mig og teygt þá sagði hann mér að sleppa fótaæfingunum um tíma, hjóla frekar en að hlaupa, kaupa mér hitahlíf á hnéð og almennt bara að fara varlega. Já, og hann mælti með sundi.
Og svo í lokin eftir ENGIR VERKIR-útlistingu mína þá sagði hann mér að taka bólgueyðandi ef þetta angraði mig eitthvað og skrifaði svo uppá lyfseðil fyrir mig fyrir einhver súperdúper bólgueyðandi lyf! Hann hálfpartinn þröngvaði þessu uppá mig og sagði mér svo að ég réði hvort ég leysti þetta út eða ekki.
Ég var bara svo hissa. Engir verkir en samt lyfseðill uppá bólgueyðandi og verkjastillandi.
Svona fær maður læknadóp.
jæja, ég var aðeins að fikta í listunum mínum hér til hægri. Bæta inn nýrri bók og á eftir að bæta annarri við. Ég fór á Borgarbóksafnið um daginn til að fá mér einhverja afþreyingu að lesa til að losa hausinn augnablik frá lærdómnum fyrir svefninn í próflestrinum og ég valdi þessa bók. Hálfírónískt val þar sem ég ætlaði að leiða hugann frá íslenskupælingum með þessum lestri... Bókin er góð og ég gat kúplað mig útúr pælingum um íslenskt mál að fornu.
Reyndar var hugmyndin að blogga aðeins um afmælisdaginn minn en ég hef ekki tíma - á að vera mætt í vinnu eftir 15 mín. FARIN!
í prófunum!!! jibbíjeij, jibbíjibbíjibbíjeij!!!!!
vildi bara deila þessu með ykkur.
Ennfremur er það óumflýjanleg staðreynd að á morgun verð ég ekki lengur tuttuguogeitthvað heldur eitthvað allt annað og ég er svo sniðug að í staðinn fyrir að bjóða sjálf í partí og læti þá hef ég látið bjóða mér í partí og læti, dinner und alles!!!
En fyrir þá sem verða á ferðinni á morgun, þá verða kaffi og HEIMABAKAÐAR kökur og gos heima hjá mér. Verið velkomin!!!
En núna ætla ég að fara heim að hvíla mig áður en ég fer að bjúttífúlla mig fyrir kvöldið! Ciao.
er búið.
Það var allt í lagi en kennaranum tókst samt að lauma inn spurningu sem maður átti ekki von á útfrá námsefninu en spurningin var samt ekkert útúr kú eða þannig en samt. Bullaði eitthvað.
Nú bíð ég bara eftir einkunninni sem verður vonandi nær 9.0 en 7.0. Það kemur í ljós.
Núna ætla ég að fara að hlusta á Dido.
já, hún er nú orðin þrjátíu ára og ég verð það bráðum líka. Nema ég verði bara twentynine forever... ;o)
jæja, farin heim að læra og hætt að leika mér á netinu. Bleh!
var góð. Ég tók því mjög rólega um helgina enda ekki vanþörf á eftir maraþon-vinnu og einangrun undanfarinna daga.
Á föstudaginn buðum við David Karine í mat, til að stytta henni stundir þar til kærastinn hennar kæmi (á lau morgun). Ég eldaði karríkássu - hvað getur maður eldað annað þegar maður hefur bara 2 hellur og engan ofn? Karrí klikkar aldrei og kássan var góð. Ég er líka svoddan kássukelling. Það verður eiginlega nonstop-kássa hjá mér í 10 vikur í sumar. Nema þá daga sem ég fæ kjötsúpu hjá hópunum.
Alla vega, á laugardaginn var frænkudagur. Það er eitthvað sem ég geri alls ekki nógu oft en ég býð stundum frænku minni (9 ára) að gista hjá mér og þá borðum við pizzu og nammi, förum stundum í bíó og ALLTAF í hárgreiðsluleik. Enda fór ég að sofa með 6 fléttur í hárinu... Svaka stuð!
Sunnudeginum eyddum við svo í Kringluráp og um kvöldið fór ég í bíó með David. Sá Kill Bill Vol. 2 og ég verð að segja það að mér finnst Quentin Tarantino góður!
Það var soldið fyndið um helgina að ég hitti Berglindi vinkonu þrisvar. Alveg óvart. Fyrst þegar ég var að bíða eftir pizzunni, svo í Kringlunni og loks í bíó. Annað hvort algjör tilviljun eða þá að hún er farin að sitja um mig...
Best að fara að læra, próf á fim! Wish me luck!
vaknaði í morgun og fattaði það að ég beilaði á saumólaumó í gær. Sorry girls!
Ég var bara svo ótrúlega útkeyrð í gær - m.a.s. áður en ég fór í vinnuna! - og ég var með geðveikan hausverk allan daginn þannig að ég fór beint heim eftir vinnu og lét renna í bað. Svo lá ég í freyðibaði í 1,5 klst., við kertaljós með góða bók og tónlist. Ótrúlega ljúft og ég þurfti hreinlega á smá "me-time" að halda.
Núna eru batteríin endurhlaðin og síðasti vinnudagurinn í bili. Á morgun er ég komin í langþráð frí eftir 10 daga vinnutörn en þá er David að byrja á næturvaktasyrpu. Alltaf gaman að vinna vaktavinnu og geta varla hitt kærastann nema rétt yfir blánóttina. Ef það er svo gott.
Jæja, ég er farin í vinnuna og svo hefst próflesturinn af fullum krafti á laugardag!
fór fyrir lítið. Var kölluð á aukavakt og gat ekki neitað. Reyndar var þetta bara stubbur, frá 13-16:30 en samt. Ég varð ótrúlega þreytt eftir þessa stuttu vakt og nennti engu í gærkvöldi. Núna bíð ég bara með óþreyju eftir frídeginum mínum á föstudag...
Annars hitti ég Önnu vinkonu mína frá Bolungarvík á mánudaginn. Ég hef ekki séð hana síðan hún kom með fjölskylduna sína í heimsókn til mín síðasta sumar. Við kíktum á kaffihús og í Kringluna. Það er langt síðan ég hef gert eitthvað svona, verið að slæpast í bænum með vinkonu. Þetta var mjög endurnærandi. Ætti að gera eitthvað svona oftar!
Ég er eitthvað svo andlaus núna að ég ætla ekki að hafa pistilinn lengri í dag - er bara að telja niður dagana þangað til ég fæ smá frí.
Frí frá vinnu til að hefja próflestur.
Í dag er sjöundi dagurinn í röð sem ég er að vinna. Bara átta tímar í dag en hafa verið allt að 16 tímar á dag undanfarna daga þannig að ég er pínuþreytt.
Og á morgun er frí.
Og á morgun verður líka dekur/afslöppunardagur með mínum útvalda.
Enginn lærdómur, ekkert leiðinlegt.
Bara afslöppun og rólegheit og allt rennandi gott og skemmtilegt!
Svo byrjar upplestrarfríið mitt á fimmtudaginn þannig að maður verður byrjaður að læra á þriðjudaginn í næstu viku, eða eitthvað svoleiðis...
já, ég ákvað að setja blóðbankann inn sem fastan hlekk á síðuna mína, bara svona til að hvetja þá sem aldrei hafa hugsað um að gefa blóð til að gera það og líka til að hvetja hina af stað sem eru búnir að vera á leiðinni égveitekkihvaðlengi...
Drífið ykkur nú af stað!
Dagurinn í dag hefur verið góður. Var byrjuð að læra snemma og var bara nokkuð dugleg. Fór svo og talaði við leiðbeinandann minn um lokaritgerðina mína og fékk fleiri punkta til að hugsa um. Þegar ég kíkti svo á póstinn minn seinni partinn, þá var komin staðfesting frá Flugleiðum um að flugið fyrir David, sem ég hélt að ég hefði verið að klúðra á laugardaginn, væri í góðu lagi! :o)
Skrapp svo í blóðbankann áðan og lét dæla úr mér. Á eftir sötraði ég kaffi og borðaði brauð á fínu kaffistofunni þeirra. Er nú mætt aftur uppí Hlöðu, endurnærð, til að halda áfram að læra. Eftir 2-3 klst hérna er planið að fara heim og horfa aðeins á video og fara svo að sofa.
Það er langt síðan ég hef átt svona pródúktívan dag og um leið frekar afslappandi.
