ein soldið eftirá...

Ég er svona soldið eftirá þessa dagana, með bloggið það er að segja. Kannski af því að maður er háður opnunartímum ákveðinna stofnanna... C’est la vie.

Mig langaði aðeins að blogga um lau-kvöldið. Ég ‘slapp’ við öll júrópúró-partý þar sem ég var að þjóna til borðs á kvöldfagnaði kóramóts eldri borgara. Mjög spennandi það. Nema hvað, að þegar vinnunni lauk rétt fyrir tvö þá vorum við þrjár skvísur í stuði, tja eða allavega hálfstuði og ákváðum að hittast heima hjá mér eftir fataskipti og koma okkur í bæinn. Þannig að þegar klukkan var að verða þrjú vorum við loksins tilbúnar og drifum okkur af stað. Ég hef aldrei byrjað að djamma jafnseint og ég vil taka það fram að það var farið að birta aftur þegar við fórum á kreik.

Það var ekki nokkur séns að ná í bíl á þessum tíma þannig að við stukkum bara á næsta bíl sem stöðvaði á rauðu ljósi við Lönguhlíðina og fengum far með elskulegri stúlkukind í bæinn. Takk fyrir það, rauði Yaris.

Þegar við komum hingað biðu stelpur eftir okkur í röðinni með töfra sms-skilaboð sem komu okkur inn á nótæm. Svona virkar þetta víst í dag. Ég er þokkalega glötuð í djamminu og þekki ekkert inn á svona fídusa og því síður rétta fólkið...

Innandyra drukkum við smá bjór, dönsuðum, töluðum við alls konar fólk og svo labbaði ég heim uppúr fimm. Og meira að segja þá var einhver njólinn að reyna að pikka mig upp. “Má ekki bjóða þér inn í kaffi? ...eða rauðvín?” Well, I don’t think so.

Þetta seina djamm mitt var barasta alveg ágætt og gaman að fara út með einhverjum sem maður þekkir ekki vel og sjá nýtt fólk!