jólapróf og kaffistofan í Árnagarði

Próftaflan var birt á föstudaginn. Eins og vanalega er maður annað hvort með fáránlega langt á milli prófa eða alltof stutt! Í mínu tilfelli er alltof langt á milli þessara tveggja prófa sem ég fer í... Fyrra prófið er 9. desember, sem er fínt en seinna prófið er ekki fyrr en á síðasta prófdeginum, nebblega 20. desember!
Alltaf jafngaman að vera til!

Einu sinni var kaffistofan í Árnagarði besta kaffistofan á háskólasvæðinu með sín þungu og ljótu en samt æðislegu seventís-húsgögn en því var því miður breytt í sumar. Núna er bara stál og grátt og plast og kalt og allt, alltof bjart. Enda brá mér svo mikið þegar ég fór á kaffistofuna í fyrsta sinn í haust að ég eiginlega bara bakkaði út og langaði skyndilega ekkert í kaffi eða nokkuð annað! Maður hefur nú látið sig hafa það í haust að fá sér einn og einn kaffibolla og tekið með sér í tíma en nú er svo komið að manni er líka bannað að taka góðu fs-fantana með sér í tíma. Ef maður ætlar með kaffið fram af kaffistofunni þá skal maður gjöra svo vel að nota pappamál! Aaarrrggghhh!!! Ég þoli ekki að drekka kaffi úr plast-eða pappamáli. Vill bara hafa minn leir!
Þessi kaffistofa er að verða komin á alvarlegt unfriendly-stig!

TIL HAMINGJU MEÐ DAGINN, STRÁKAR!

David og Elvar eiga báðir afmæli í dag, báðir orðnir 29 ára. En eru þó ekki tvíburar... Til hamingju með það strákar!

TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ, MARÍA NÍNA!

Hún á þriggja ára afmæli í dag. Stór stelpa!

41 VIKA

Vinkona mín er barnshafandi. Hún var dagsett 2. október og síðast þegar ég vissi þá var hún ekki búin að eiga. Maður er nú orðinn soldið óþreyjufullur... Þannig að ég hringdi í hana áðan, heim til hennar. Hún svaraði ekki.

"Úúps!" hugsaði ég og hélt að hún lægi kannski sveitt á Lansanum að fæða og þorði varla að hringja í gsm-ann hennar. Ég gerði það samt. Hún svaraði.

"Hæ!" sagði ég "þú ert greinilega ekki á fæðingardeildinni að eiga..."

"Nei," svaraði hún "en ég er á leiðinni þangað..."

"Ha??!?! Í alvöru?!?! Vá, frábært!!! Héddna, þetta er meiriháttar!" Það kom soldið fát á mig...

Hún hló bara og sagðist vera á leiðinni í skoðun... Svona er hún nú alltaf dugleg að hrekkja mig. En ég bíð samt enn spennt eftir litla bumbubúanum...

3. kafli BANKINN

Ég fór í bankann í dag, dró djúpt andann og byrjaði að útskýra. Þegar ég hafði lokið máli mínu þá brosti þjónustufulltrúinn sínu blíðasta og sagði:

"Komdu bara með greiðsluseðilinn til okkar og við borgum kostnaðinn."

Ég brosti líka og þakkaði pent fyrir mig.

RÍKI OG LÁNADROTTNAR

Já, mikið er nú indælt að eiga viðskipti við ríki og lánadrottnara, ekki satt? Hér koma 2 kaflar um mín viðskipti við þessi bákn.

1. kafli GJALDHEIMTAN
Litla, sæta Rauðkan mín er víst ekki alfarið mín því ég er enn að borga af henni og fékk til þess lán hjá Lýsingu. Um síðastliðin mánaðarmót fékk ég svo 2 greiðsluseðla frá þeim; annar var hin týpíska, mánaðarlega rukkun fyrir láninu og greiddi ég hana med det samme en hinn var fyrir bifreiðagjöldunum með tilheyrandi dráttarvöxtum og kostnaði þar sem þau voru á gjalddaga 1. ágúst.

Hmmm, mér fannst það nú ekki alveg passa þar sem ég þóttist vera viss um að þau hefðu verið greidd fyrir mína hönd ásamt öðrum reikningum í mínu nafni sem ég afhenti þjónustufulltrúa í bankanum mínum áður en ég fór á fjöll í sumar. Og mikið rétt, þegar ég fór í gegnum kvittanabunkann minn var þar kvittun fyrir greiðslu á bifreiðagjöldunum.
“Fínt!” hugsaði ég og hélt að þetta kostaði bara eitt símtal til Lýsingar og væri svo afgreitt.

Ég talaði við Lýsingu og fékk þær upplýsingar að bifreiðagjöldin af Rauðku minni væri einungis búið að greiða einu sinni, þeas af Lýsingu þannig að mín greiðsla virtist hafa lent einhvers staðar annars staðar og ég þyrfti bara að tala við bankann minn til að finna út úr því.
“Fínt!” hugsaði ég aftur og hélt að það væri nóg að fara í bankann minn og láta rekja greiðsluna þar.

Ég fór í bankann með kvittunina og talaði við þjónustufulltrúa og vildi vita hvað væri að, af hverju þessi greiðsla væri ekki komin til skila hjá gjaldheimtunni og/eða Lýsingu. Hún var nú ansi skörp og sá að greiðslan hafði farið inn á minni kennitölu til gjaldheimtunnar en ekki í nafni Lýsingar eða á bílnúmeri Rauðku. Það væri þar sem hnífurinn stæði í kúnni.
“Fínt!” hugsaði ég aftur og hélt að smá spjall við gjaldheimtuna myndi kippa þessu í liðinn.

Ég fór og talaði við gjaldkera hjá gjaldheimtunni sem sagði mér það að þessi sexþúsundkall, eyrnamerktur mér, hefði verið lagður inn á opinber gjöld í staðinn fyrir bifreiðagjöld. En ég skulda engin opinber gjöld!
Hvernig stendur á því að þegar maður skuldar ríkinu eitthvað þá draga þeir það beint af launum manns án þess að spyrja hvort það henti manni eður ei en um leið og maður á inni hjá þeim þá sitja þeir á peningunum og borga manni út 1. ágúst ári síðar? Aldrei fær maður tilkynningu um að það hafi borið óútskýranleg greiðsla í nafni manns og að peningurinn verði endurgreiddur med det samme þar sem maður skuldi ekki neitt...
Alla vega, sexþúsundkallinn, eyrnamerktur mér, var fluttur af opinberum gjöldum yfir á bílnúmer Rauðku þannig að þar var kominn inneign vegna þess að bifreiðagjöldin voru þá tvígreidd. Einu sinni af mér og einu sinni af Lýsingu.
“Fínt!” hugsaði ég enn eina ferðina og hélt að eitt símtal í viðbót til Lýsingar myndi afgreiða málið. EN...

2. kafli LÝSING
Ég hringdi í Lýsingu aftur, mjög ánægð með að vera búin að finna hvar greiðslan mín hefði lent og koma henni á réttan stað. Viðmælandi minn þar pikkaði eitthvað í tölvunni og staðfesti það að bifreiðagjöldin væru tvígreidd. Svo pikkaði hún eitthvað meira og sagði:

“Það er kostnaður sem fellur ekki niður og hringdu bara í mig þegar þú færð greiðsluseðilinn og millifærðu beint. Þá losnarðu við að borga dráttarvextina. Þetta eru 1940 krónur.”

“Ha!? 1940 krónur fyrir hvað?”

“Þetta er kostnaður sem Lýsing verður fyrir við að þurfa að innheimta bifreiðagjöldin.”

“Ertu að segja mér að ég þurfi að borga kostnað fyrir að hafa borgað bifreiðagjöldin á réttum tíma?!?!!”

“Já.”

Ég gat nú ekki orða bundist og sagðist hreinlega ekki skilja þetta og gæti engan veginn sætt mig við að borga þetta. Hún vísaði mér að tala við bankann minn þar sem þetta væru þeirra mistök að eyrnamerkja greiðsluna vitlaust. Það verður gaman að sjá hvernig það fer.

Hins vegar er ég nokkuð viss um að minn kostnaður í þessum eltingarleik við sexþúsundkallinn sé farinn að nálgast 1940-krónurnar:
2 símtöl við Lýsingu – símakostnaður, tími
1 ferð upp í banka – bensín, tími
1 ferð niðrí miðbæ – bensín, stöðumælir, tími
+ 1 fyrirhuguð ferð í bankann
+ 1 fyrirhugað símtal við Lýsingu

... to be continued...

FYRSTA SKAF VETRARINS

... var í morgun! Brrrr...

SPONSORED BY...

Ég fór á stúfana í gær og skoðaði gsm-síma. Mér var nefnilega “hótað” um daginn. Hótað því að ef ég fengi mér ekki nýjan síma hið snarasta þá yrði ég (fátæki námsmaðurinn) styrkt til kaupa á nýjum síma! Þessi hótun kom frá Einari vini mínum sem er víst orðinn eitthvað þreyttur á að síminn minn skellir alltaf á þegar við tölum saman. Alveg sama hversu vel eða illa hlaðinn síminn er. Mín tilgáta er sú að símanum mínum sé ekki sama við hvern ég tala frekar en að þetta sé vandamál með rafhlöðuna...

Hins vegar var síminn sem ég ætlaði að kaupa uppseldur og er ekki væntanlegur fyrr en í næstu viku. Kannski er þetta hint frá æðri máttarvöldum um það að ég eigi að halda áfram að hringja í Einar og láta símann minn skella á hann alveg þangað til að hann gefst upp og kaupir nýjan síma fyrir mig. Þá gæti ég haft eftirfarandi skilaboð á talhólfinu mínu:

“Þetta símtal er í boði Monopolizten.”

Saumaklúbbur... eða ódýr sálfræði?

Saumaklúbburinn hjá mér að klárast. Þegar síðasta manneskjan mætti þá vildu allar hinar fara. Kannski af því að hún mætti með karlmann með sér. Viðtökurnar við því voru misgóðar og heyrðist meðal annars þetta:

“Karlmaður í saumaklúbb! Hmmpff! Þetta er bara eins og það sé ráðist inná mann í sturtu!”

Ekki veit ég þó hversu mikil alvara bjó að baki þessum orðum...

Einu komst ég að í dag og það er að ég líkist móður minni að því leyti að mér finnst ekkert gaman að baka. Mér fannst tilhugsunin um að þurfa að galdra fram einhverjar veitingar fyrir kvöldið ekki spennandi. Ég var eitthvað að barma mér við eina vinkonuna (því það var ofurhúsmóðir sem sá um síðasta saumaklúbb og var með svakalegt hlaðborð sem hún made from scratch! Allar þrjár terturnar og heita réttinn líka!). Svarið sem ég fékk var:

“Iss! Þú þarft bara að vera með einn heitan rétt og eina köku.”

Sem mér fannst engin hughreysting. Ég sökka feitt þegar kemur að því að gera heita rétti og mér finnst eiginlega ekkert gaman að baka... Það er kannski vert að taka það fram að vinkonan sem veitti ráðið er tveggja barna húsmóðir úr Vesturbænum!

Svo fékk ég hugljómun! Ég fór bara út í búð og keypti nokkrar tegundir af ostum, kex, brauð, pestó, ólífur og fleira í þeim dúr. Og til þess að geta boðið upp á eitthvað sætt líka þá keypti ég bara 2l af ís, súkkulaðisósu, jarðaber og Nóakropp...

Ég sló í gegn! Og þurfti mas lítið að hafa fyrir hlutunum, bara að leggja þetta fallega á borðið.

Það sem ég lærði í dag var að mér finnst skemmtilegra að elda en að baka!

athugasemdir...

ættu að vera komnar í gagnið núna. So, comment away!

SJÁLFSBLEKKING, OVER!

Ég komst að því mér til mikillar skelfingar í gær að ég er orðin kaffifíkill! Ég hef nefnilega alltaf haldið því fram að ég væri það ekki og að mér fyndist gott að drekka kaffi til að halda mér vakandi ef ég er þreytt/syfjuð. Jú, og líka eftir góðan mat, þá er mjög gott að fá sér bolla af sterku kaffi og annaðhvort súkkulaðibita eða koníaksstaup með...

Ég áttaði mig hins vegar á því í gær að ég er ekkert almennilega vöknuð fyrr en ég er búin að fá fyrsta kaffiskammtinn. Enda hresstist ég um allan helming þegar ég var búin að hella uppá í gær og sötra einn bolla af sterku kaffi. Þá fór ég einmitt að spá í það að ég er ekkert almennilega vöknuð fyrr en fyrsti kaffibollinn hefur runnið niður. Alveg sama þótt ég drífi mig í ræktina og svo sturtu áður en ég fer í skólann því ég bíð alltaf með óþreyju eftir fyrstu frímínútunum til að komast á kaffistofuna og fá fyrsta “skotið”. Þannig er það nú.

Það var ekki auðvelt að rífa sig á fætur rúmlega sjö í morgun eftir að hafa sofið til eitt í gær... sem er enn ein ástæðan fyrir því að mér leiðist að sofa fram yfir hádegi; þá er svo erfitt að rífa sig á lappir á réttum tíma daginn eftir!

BANANAREPUBLIKKEN

Hef verið að dóla mér í hinu og þessu í dag (sunnudagur til leti!) og það hafa svona smám saman verið að rifjast upp punktar úr innflutningspartíinu í gær og mig langar að deila þeim með ykkur, eins og t.d. að meðal umræðuefna var nýjasta Hollywood-trendið; flottar konur með yngri menn og út frá því kom hin frábæra setning:
“Lambakjöt á lakið mitt!”

Í framhaldi af því hófust miklar umræður um stinningu og vandamál drengja/ungra manna með stjórnun hennar. Við skvísurnar fengum góðar lýsingar með leikrænum tilburðum og hlógum mikið. Enda er þetta vandamál sem að við könnumst engan veginn við!

Allt þetta hófst á því að 2 aðilar stóðu í eldhúsinu og borðuðu banana. Undirrituð var annar þeirra. Þetta er í fyrsta sinn sem ég mæti í partí og borða banana og hugsanlega í það síðasta líka!

Til marks um það að í dag er sunnudagur til leti, vil ég taka það fram að ég er enn á náttfötunum! HÚRRA FYRIR ÞVÍ!

SOFIÐ ÚT...

Það er víst hægt að segja það að ég hafi sofið út í dag. Vaknaði ekki fyrr en klukkan eitt! Þvílíkt og annað eins hefur ekki gerst í mjööög langan tíma. Ég þoli það nebblega ekki að sofa fram yfir hádegi því þá verð ég bara úrill allan daginn (er einmitt að vanda mig við það núna að vera EKKI úrill). Í mínum augum er það að sofa út að sofa til svona 10 eða11. Ég fer nefnilega yfirleitt á fætur á bilinu 6:30-9 og það þýðir að ég næ alveg 1-5 klst. aukasvefni með því að sofa til 10 eða 11. Ég fór nú reyndar frekar seint að sofa í gær og þurfti víst á þessum lúr að halda.

Í gær var nefnilega laugardagurinn þar sem allt var að gerast á sama tíma. Ég mætti í vinnu kl. 15:30 og “brúðkaupaðist” þar, þeas. hellti freyðivíni og fleiri guðaveigum í fólk á meðan það fagnaði með brúðhjónunum. Þaðan losnaði ég blessunarlega um tíu-leytið, eiginlega 2 klst. fyrr en ég hafði þorað að vona og þá brenndi ég heim og skipti um föt í snarhasti, setti upp pæjufeisið og brunaði lengst út í rassgat! Afsakið orðbragðið en hún Brynhildur á eldhúsbílnum býr í “The ÚTHVERFI” Reykjavíkur! Næstum því í Mosó!

Alla vega, hjá Brynhildi hitti ég fullt af fólki sem voru nokkuð reglulegir gestir hjá mér í ríkidæmi mínu í sumar, s.s. Jón Inga sem braust inn til mín (að minni ósk þar sem ég hafði læst sjálfa mig úti); Viktor sem tók ruslið með sér í stað þess að skilja það eftir fyrir framan dyrnar hjá mér; Einar sem var næsti nágranni minn í sumar (í Hvanngili) og neitaði að nudda mig af því að ég var samstarfskona; Kela sem sá dansandi konurnar í hlíðinni norðan við kofann minn; Ástu sem baðaði sig í vatninu mínu og færði mér bakkelsi úr bænum sem þökk fyrir gistingu í óveðri; Elsu eldhúspíu sem sefur alltaf í húsi (alls ekki tjaldi!); Gest sem ég hef ekki séð síðan á afmælinu hans í Hattfelsgili í júlí; Sari sem býr til listaverk um rigningu og súld úr steypu; Guðbjörgu sem er eins og lítill búálfur og keyrir stóra bíla og svo auðvitað Brynhildi sjálfa sem eldaði ósvikna Álftavatnskássu á planinu hjá mér oftar en einu sinni í sumar og fékk að gista á loftinu mínu nokkrum sinnum.
Þetta var alveg dásamlegt! En ég gat því miður ekki stoppað nema stutt því ég var jú á leiðinni í enn annað partí!

Það var innflutningsteiti hjá Brynkunni og þar var líka margt af góðu fólki. Sú sem stal senunni var þó partíljónið Margrét Líf, tæplega 2ja mánaða! Hún hvarf þó á brott skömmu eftir miðnætti og eldri partíljónin héldu stuðinu áfram. Mín var hins vegar þreytt og stútaði ekki nema einum bjór og fór akandi heim. Síðan vissi ég vart af mér fyrr en rúmlega 9 í morgun þegar síminn hringdi.

Það var þá gamla settið að hringja frá Krít, bara til þess að láta vita að þau væru þar í sól og góðu yfirlæti. Alveg hreint frábær tímasetning hjá þeim, rúmlega 9 á sunnudagsmorgni! Ég var líka fljót að skríða uppí aftur og rumskaði ekki fyrr en eitt eins og fram kom að ofan.

Í kvöld á ég svo von á gestum í mat, matseðillinn verður með sama sniði og á fimmtudaginn en félagsskapurinn allt annar...

maturinn

Ég sló í gegn með matnum í gær. Þökk til þín, Anna í Bolungarvík, fyrir uppskriftina!

HMMPPFFHH...

nú er ákveðið fólk farið að dissa mann opinberlega fyrir skort á athugasemdaboxi... verður maður þá ekki að fara að gera eitthvað í þessu?
En ekki í kvöld. Ég á von á gesti í mat á eftir og þarf að fara að sjæna mig til... túttilítú!

VINSÆLDIR

Af hverju er það þannig að skemmtilegir hlutir raðast allir á einn dag?
Bara til þess að svekkja mann á því að komast ekki yfir allt?

Næsti laugardagur er einmitt dæmi um svona dag þar sem allt er í gangi á sama tíma!
Í fyrsta lagi er ég búin að lofa mér í vinnu sem ég get ekki snúið mig útúr...
Í öðru lagi er vinkona mín með innflutningspartí og lofar mas. skemmtiatriði að hætti hússins!
Í þriðja lagi var verið að bjóða mér í eldhúspartí, dinner und alles!!!

Allt sama kvöldið!!!
Fólk í kringum mig hefur leiðinlegt tímaskyn. Eða kannski heldur fólk bara að þetta sé eini dagurinn á næstu vikum sem ég verð skemmtileg...

Ég þarf að komast í klónun!!!!!!!!!

STRENGIR...

Mín er með strengi í dag. Strengi í lærunum, í handleggjunum, í öxlunum, í brjóstvöðvunum, í maganum og barasta alls staðar! Er nefnilega að byrja að lyfta aftur. Hef ekkert farið að lyfta í 4 mánuði og finn fyrir því núna. En þetta er fínt, ég veit þá að líkami minn er ekki alveg dauður...
Þetta er alveg hrikalega vontgott.
Vont af því að maður er aumur og veit að maður hefur verið latur.
Gott af því að maður er byrjaður aftur og manni líður svooo vel eftir æfingar!

TIL HAMINGJU ANDRI OG SIGURBORG!

Þau eignuðust dóttur í morgun og heilsast mæðgunum vel!

sofið í tíma

ég var að koma af fyrirlestri um rúnaristur á Íslandi í boði heimspekideildar Háskólans. Ég sat við hliðina á einum kennara úr íslenskuskorinni og hann svaf meira og minna allan fyrirlesturinn! Það er ágætt að vita að það kennarar eru líka mannlegir...
Hann sagðist hafa verið svo þreyttur.

Best að fara að koma sér heim í kvöldmat og gleðja gamla settið með því.
Algengasta spurningin heima hjá mér þessa dagana er: Verðurðu í mat í kvöld? Hvað viltu borða?
og næstalgengasta spurningin er: Ertu að fara að vinna?

lífið er ljúft...

það finnst mér að minnsta kosti. Ég var nefnilega að endurheimta góða vinkonu og það er gott. Maður á aldrei of mikið af góðum vinum. Það fyndna er að við erum á mjög svipuðum slóðum í lífinu akkúrat núna. Við búum báðar í foreldrahúsum og hugsum mikið um að komast í eigið húsnæði; við eigum báðar nýjan vin sem, by the way, gerðist sama kvöldið hjá okkur báðum... Hún hefur reyndar forskot á mig þar sem hún er komin með háskólapróf (reyndar 2) og er farin að vinna en ég er "bara" á fullu í HÍ að klára mína fyrstu gráðu.

Sit einmitt núna á Landsbókasafninu og þykist vera að læra... á að flytja nokkur orð um skáldið Hofgarða-Ref Gestsson í tíma á morgun – best að fara að snúa sér að því...

Já, og eitt enn, tékkið endilega á Emil Þey, var að bæta hlekk inn á síðuna hans hérna til hliðar.