aftur í fjöri...

jæja, ég hef nú ekki verið mjög aktíf á þessari síðu undanfarið og er það vegna þess að ég hef verið frekar óhress með sjálfa mig undanfarið... en er orðin hressari. Huxa að þetta hafi bara verið stress; fannst ég vera að svíkja sjálfa mig með því að gefa mér ekki tíma í það sem skiptir mig mestu máli, námið. Var að vinna alltof mikið en nú er ég búin að segja upp á einum stað, Kringlunni - HÚRRA fyrir því!!! Reyndar á ég 4 vinnudaga eftir þar en svo er það líka búið!
Og þvílíkur léttir.
Enda hef ég verið að hugsa um þetta alltof lengi en ekkert gert í því...

Svo er ég líka búin að ráða mig í sumarvinnu þannig að ég þarf ekki lengur að hafa áhyggjur af því... Verð skálavörður fyrir Ferðafélagið. Ætlaði reyndar að reyna að komast í fulla leiðsögn í sumar en hef ekki verið nógu dugleg að bera mig eftir því og ekki boðist mikið þar sem ég hef talað við fólk og eins og er hef ég hreinlega ekki 'overskud' til að eltast við það. Skálavarslan leggst líka bara vel í mig.
Þá get ég leikið svona 'loner-type' í einhverjum kofa uppi á fjöllum...

Fór í bíó í gær. Ein. Finnst mjög gott að fara ein í bíó en flestum finnst það undarlegt. Ég skil ekki alveg af hverju því ekki er maður að fara í bíó til að spjalla saman heldur til að upplifa myndina - eða er ég að misskilja eitthvað? Hef líka heyrt frá ansi mörgum að það sé 'hallærislegt að fara einn í bíó' enda fæ ég iðulega viðbrögð eins og:
,,Af hverju fórstu ein í bíó? Vildi enginn koma með þér? Af hverju hringdirðu ekki í mig?"
Ég fór ein í bíó af því að mig langaði til þess og talaði ekki við neinn.
Myndin sem ég sá í gær var The Hours og er hún mjög góð. Skil vel að Erna hafi verið lengi að átta sig á því að þetta væri Nicole Kidman sem Virginia Woolf. Ótrúlega góð í hlutverkinu, enda fékk hún óskarinn. Ótrúlega flott förðun líka.

Mig langar líka aðeins að tuða um hlé og ónúmeruð sæti! Þetta er eitthvað sem mér finnst óþolandi í íslenskum kvikmyndahúsum, troða hléi á viðkvæma staði inn í myndir til að selja meira popp!!! Þetta er BARA neikvætt í mínum augum því maður 'dettur útúr' myndinni og inn í einhverja nammi/smók-maníu og tapar oft tilfinningu fyrir myndinni. Þetta hefur oft eyðilagt myndir fyrir mér. Það er ekki ósjaldan að myndir 'eru betri fyrir hlé' og maður labbar svo út ósáttur við myndina. Oft á tíðum er þetta hléinu sjálfu að kenna því maður nær ekki að byggja upp þá stigmögnun sem myndin býður upp á og nær þar af leiðandi ekki 'klæmaxinu'. Þar af leiðandi verða myndirnar oft, að ósekju, 'frekar slöpp eftir hlé'.
Ég verð nú samt að segja það að pínulítill hluti af mér fagnaði hléinu í gær. Það sátu nefnilega 2 vinkonur 2 sætum frá mér sem voru endalaust að tala um myndina - og annað: ,,Jii, hvað strákurinn er sætur!" ,,Heldurðu að hún drepi sig?" ,,Hvað er að frétta að austan?" og þar fram eftir götunum.
Ég var ekki lengi að standa upp og færa mig í hléinu.

Eins finnst mér ótrúlegt að kvikmyndahúsin hérna hafi ekki tekið upp númeruð sæti. Það væri svo miklu, miklu þægilegra heldur en það er í dag. Það er alveg óþolandi að fara á myndir sem er uppselt á og þurfa að standa í kös við innganginn til að taka þátt í einhverri villimannslegri baráttu um góð sæti. Íslendingar kunna nefnilega ekki að standa í röð. Hjá okkur gildir víst ekki lögmálið 'fyrstir koma - fyrstir fá' heldur frekar þetta: 'sá sem er feitastur og frekastur fær'.