Svona lítur heimskortið mitt út þegar ég er búin að merkja inn þau 17 lönd sem ég hef heimsótt í heiminum hingað til... Það gera heil 7% af heiminum. Ég hef tekið góðan rúnt í Evrópu og skoppað aðeins í Afríku og Asíu en ég á báðar Ameríkurnar alveg eftir. Það stendur allt til bóta...
Hérna getið þið hin búið til ykkar eigið heimskort. Góða skemmtun!
þetta virkar barasta strax! Flott hjá þér, ellamaja! já, stundum verður maður að hrósa sér sjálfur...
Ég vil líka vekja athygli á nýjasta hlekknum mínum, hérna neðst til hægri. Þar getur maður skoðað merkingu nafnsins síns og séð hversu margir bera nafnið og ýmislegt fleira...
Ég var víst búin að lofa því að græja kommentin í gær og ég reyndi en það skilaði ekki miklum árangri... og nú skal ég segja ykkur hvers vegna.
Ég er ekki í neinum tímum á miðvikudögum og var bara heima að læra í gærdag en svo ákvað ég að kíkja aðeins á tölvupóstinn minn og uppfæra athugasemdakerfið mitt í gærkvöldi. Ég kom inn í Odda rúmlega níu í gærkvöldi og valdi mér stöðu við kennaratölvuna í stofu 102. Eitthvað sem ég geri vanalega aldrei og eitthvað sem ég á aldrei eftir að gera aftur! Ég hugsaði nefnilega með mér, þegar ég valdi mér sæti, að ég ætlaði nú að sitja á stað þar sem fólk væri nú ekkert að kíkja yfir öxlina á mér og skoða það sem ég væri að gera! Jamm, ein frekar paranoid.
Alla vega, þegar ég var búin að sitja dágóða stund þá kemur strákur inní stofuna og mér verður litið til hans og sé þá útundan mér eitthvað á veggnum. Eða réttara sagt tjaldinu. Ég leit betur á tjaldið og þá blasti barasta við mér nákvæmlega það sem ég sá á tölvuskjánum hjá mér. Ergo, skjávarpinn sem er tengdur við kennaratölvuna var í gangi og varpaði öllum mínum tölvuhreyfingum á tjaldið! Mér varð svo um að ég bara flýtti mér að slökkva á öllu sem ég var að skoða og logga mig út og dreif mig bara heim.
Þannig fór um sjóferð þá.
Ég var einmitt í miðju kafi að lagfæra kommentakerfið þegar mér varð ljóst að allt sem ég var að gera væri á skjávarpanum!
Nóg um það í bili, núna ætla ég að fara að laga það sem ég byrjaði á í gær...
hún á afmæli í dag
hún á afmæli í dag
hún á afmæli, hún Marý
hún á afmæli í dag!
VEEEIII!!! HÚRRAAA!!!
og líka vei! og húrra! til þeirra afmælisbarna sem ég hef gleymt í janúar!!! og þau eru ansi mörg...
Harpa 6. janúar
Anna Lilja 17. janúar
Erna 17. janúar
Bryndís 20. janúar
Allar eru þessar skvísur orðnar 29+. TIL HAMINGJU MEÐ ÞAÐ, STÚLKUR!
öhömm... ég stefni að því að fikta eitthvað í kommentakerfinu mínu á miðvikudag, þangað til verðið þið bara að senda mér póst ef þið hafið þörf á að tjá ykkur við mig...
þótt titill þessarar færslu gefi til kynna að ég sé eitthvað ‘blue’ þá er það alls ekki málið en þessi mánuður hefur verið frekar erfiður að vissu leyti og ég hef komist að því um sjálfa mig að ég er mun meiri reglu-og öruggisfíkill en mig nokkurn tímann óraði...
Það er langt síðan að ég hef sukkað svona mikið í mat og svefnóreglu um jól og áramót eins og ég gerði núna síðast og það er rétt núna, þegar það er bara vika eftir af janúar, sem ég er að koma stjórn á svefnmynstur mitt!
Þessi svefnóregla undanfarnar vikur hefur gert það að verkum að ég hef varla gert handtak heima hjá mér og þar sem ég á enn eftir að taka uppúr nokkrum kössum þá böggar þetta mig alveg svakalega. Kannski af því að það þýðir óreiðu og óreglu í kringum mig eða kannski bara af því að ég ætla ekki að leyfa mér að kaupa mér rúm fyrr en allir kassar eru tómir... Sef bara á dýnu á gólfinu eins og er. Það er orðið frekar þreytt. ‘Glansinn’ er alveg farinn af því að sofa á gólfinu í hálftómri risíbúð!
Reyndar er það svo undarlegt með mig að ef að það er of mikil óreiða heima hjá mér þá fúnkera ég ekki á öðrum sviðum, amk. illa. Ef að það er óskipulag heima fyrir þá get ég ekki skipulagt mig útávið heldur.
Do I sound crazy or what?
Þetta er nú svona smám sama að komast í lag, ég fer að fara að sjá fyrir endann á þessu. Undanfarið hef ég verið að dunda mér við að lakka ljóta IKEA-dótið mitt kóngablátt og er nú búin að púsla því saman í svona minihillusamstæðu sem ég er barasta nokkuð ánægð með.
Yfir í annað. Ég er bara nokkuð sátt við einkunnirnar mínar fyrir haustið, sérstaklega síðustu einkunnina sem kom mér svo mikið á óvart að ég hringdi fyrst í kærastann og svo í vinkonu til að monta mig og vakti þau bæði! Samt var klukkan orðin 11 en þau voru reyndar bæði lasin... 7,5 í meðaleinkunn fyrir 20 einingar og 60% vinnu með skóla, það er nokkuð gott. Er það ekki?
Það besta er kannski það að ég er loksins búin að ákveða viðfangsefni BA-ritgerðarinnar minnar! Það var heilmikill léttir að vera búin að ákveða það og geta farið að lesa sér til og undirbúa sig. Ég hlakka svo til að byrja!!!
Eins og ég sagði í upphafi hefur mér alls ekkert liðið illa og ég er að átta mig á því að mér líður alveg ótrúlega vel í lífi mínu þessa stundina, það er einhvern veginn allt eins og það á að vera.
Tja, nema kannski óreiðan heima hjá mér en það er allt í vinnslu...
jamm... hef ekki bloggað lengi og hef ekki einusinni gefið mér tíma í að laga kommentin mín og er barasta algjör lúser... ég lofa að þetta komist í lag mjög snarlega en samt ekki í dag...
hafið þolinmæði elsku vinir...
Eina stjörnuspáin sem ég les núorðið er stjörnuspáin sem Röskva birtir ávallt í janúarblaði sínu. Samkvæmt þessari spá mun árið 2004 vera svona fyrir naut eins og mig:
Ást, friður og jafnvægi. Þetta þrennt mun einkenna árið hjá þér. Og, já eitt annað; Leoncie, indverska prinsessan mun hringja í þig og segja: "Barnadumig". Sértu kvenkyns, þá ertu heppin því að þú hefur löglega afsökun.
Svo mörg voru þau orð. Og mikið rosalega er ég heppin að vera kvenkyns!
Í dag er Bestaskinnið mitt að fara að skila inn BA-verkefninu sínu. Lokaskil, hún útskrifast í febrúar. Í næstu viku er ég svo að fara að hitta leiðbeinandann minn fyrir mitt BA-verkefni. Endir hjá henni og upphaf hjá mér... svona er lífið.
TIL HAAAMINGJU BESTASKINN!!!
En núna ætla ég að bregða mér bæjarleið og fara að hitta Leiðsöguskólagengið mitt í hádegismat á Reykjavík Bagel Company. Verði okkur að góðu!
já, maður er svona smám saman að skríða útúr 'próf/jólastressinu' og lífið að komast í eðlilegt horf aftur, skólinn byrjar svo á morgun þannig að það er ekki seinna vænna að ná áttum aftur.
Bloggið í dag verður stutt, bara til að láta vita að ég var að bæta við fleiri barnahlekkjum, ég þekki svo mikið af barnafólki. Maður er víst kominn á þann aldurinn... ;o)
Jú, og eitt enn: ANDRI, TIL HAMINGJU MEÐ ÞRJÁTÍUÁRAAFMÆLIÐ!
Já, ÚFF!!!
Ég hef aldrei upplifað önnur eins stress og þreytujól! Síðasta prófið mitt var 20. des og þá átti ég mestallan jólasnúninginn eftir og fullt af vinnu en þetta hafðist. Svona að mestu leyti að minnsta kosti. Reyndar náði ég ekki að senda öll jólakortin sem ég ætlaði mér að skrifa og senda og vona að fólkið, sem ekki fékk kort en átti von á því eða vonaðist eftir því, fyrirgefi mér náðarsamlegast... En ég hafði það nú mjög gott fyrir jólin, þær stundir sem ég hafði fyrir sjálfa mig og mína, samt er ég einhvern veginn enn að bíða eftir jólafríinu mínu, finnst eins og það hafi ekki komið. Sem er náttúrulega nokkurn veginn satt því eftir að prófum var lokið þá tók bara vinnutörn við.
Anyway, ég er enn á lífi og skólinn byrjar von bráðar aftur og þá fer maður nú að vera reglulega í tölvusambandi og fer að blogga af krafti. Alla vega að blogga...
Jess! Ég er búin í prófum og prófstressi þetta árið en við tekur ekki minna stress, nefnilega jólastressið! Ég á eftir að skrifa öll jólakort, kaupa allar jólagjafir (og ákveða flestar), baka, klára að flytja, skreyta (efast um að það verði gert) og vinna fullt! Og ég á ekki frí fyrr en 26. desember...
GLEÐILEG JÓL TIL YKKAR ALLRA OG HEYRUMST SÍÐAR!
jamm, er komin upp til að anda eftir einangrun og innilokun síðustu daga vegna ritgerðarskrifa og próflesturs. Reyndar bíður mín annað eins næstu daga þar sem að það er bæði próf og ritgerð á föstudaginn... En ég get alla vega leyft mér að anda aðeins í dag og skoða mannlífið utan fjögurra veggja heimilis míns!
I'M ALIVE!
Stundum er ég svo hissa hvað er til mikið af góðu fólki á Íslandi! Það er kannski ljótt að segja þetta en fólk á Íslandi er stundum soldið mikið upptekið af sjálfu sér. Nennir ekki að hleypa manni í bílaröðum ef maður á ekki réttinn og svoleiðis... En svo er til svona fólk eins og ókunna konan í Mosó sem sendi mér myndirnar um daginn.
Fyrir nokkrum vikum þá hitti ég aðra góða konu og mig langar að segja frá því líka. Þá var ég að versla fyrir vinnuna mína eins og svo oft áður, með algjörlega yfirhlaðna innkaupakerru. Þið, mínir dyggu og trúföstu lesendur, munið eftir konunni sem ég sagði frá um daginn, sem ranghvolfdi í sér augunum og varð bara þreytt á að horfa á mig en konan sem ég hitti á kassanum í þetta skiptið var ekki svoleiðis, ónei! Þessi var næst á eftir mér í röðinni með 'eðlilegt' magn af vörum og þegar búið var að skanna allar mínar vörur, þá var barasta heilt fjall á hinum endanum á 'afgreiðslukassaborðinu' (eða hvað maður kallar nú þessi færibandaborð) og ég stóð sveitt og pakkaði í kassa og poka eins og óð manneskja, til að vera sem minnst fyrir og í sem stystan tíma líka. Ókunna konan tók sig barasta til og hjálpaði mér að raða í pokana! Þetta hef ég aldrei upplifað áður. En svona á fólk að vera!
Takk fyrir það!
og eitt enn... ég stóðst ekki mátið og setti inn hlekk hérna til hliðar, inná síðu sem ég hef verið nokkuð dugleg að skoða í haust og hefur hjálpað mér mikið í heimaverkefnunum mínum. Kannski set ég inn fleiri hlekki síðar ef ég finn meira nammigott á veraldarvefnum...
Jamm, ég er flutt. Ekki besta tímasetningin hjá mér en ég er víst ekki þekkt fyrir góðar tímasetningar á flutningum... Það er ágætt að vera komin á stað þar sem að maður hefur allt plássið útaf fyrir sig og getur verið eins súr á morgnana eins og maður vill án þess að eiga á hættu að sýra umhverfið í kringum sig...
Hitt er verra að það er enn ansi mikið af kassadóti hjá mér. Kassar sem þarf að henda, kassar sem þarf að taka uppúr, kassar með dóti sem þarf að fara í gegnum og henda eða setja niðrí geymslu. Ég hef þá allavega eitthvað að gera á milli jóla og nýárs!
Það sem böggar mig hins vegar mest er að ég er ekki enn búin að læra á nýja heimilið mitt eða að finna staði fyrir litlu hlutina mína eins og veskið, lyklana og budduna. Ég er nefnilega frekar (lesist: mjööög) vanaföst manneskja að eðlisfari þannig að litlu hlutirnir mínir eiga alltaf sinn stað hvert heima hjá mér. Eða kannski 2-3 staði hvert. Staði sem ég legg þessa hluti frá mér þegar ég kem heim og svo finn ég þá þar þegar ég fer út næst og þarf þá ekkert að hugsa um hvar hlutirnir séu. Nema svo ólíklega vildi til að ég hefði lagt hlutina frá mér á ókunnugan stað. Anyway, af því að buddan mín hefur ekki öðlast sinn fastastað ennþá, þá fór ég út án hennar í dag og sit núna peningalaus og svöng uppí skóla og er að læra (og blogga). Það besta við þetta er að ég veit sko alveg nákvæmlega hvar buddan er, í þessum skrifuðu orðum, en ég gleymdi bara að taka hana með mér í dag...
Og ég sem ætlaði að vera svo dugleg í pásunni minni og drífa mig í sund!
Þegar ég kom heim seint í gærkvöldi eftir mjög langan dag beið mín eftirfarandi bréf:
Blessuð Elísabet
Mér er sagt að þú hafir verið landvörður við Álftavatn í sumar. Ég tók þessar myndir í brjálaðri rigningu og þrumuveðri, foreldrar barnsins voru greinilega vinafólk þitt.
Getur þú komið þessu áleiðis, svona að gamni bara?
Kveðja,
Helga
Meðfylgjandi voru 2 myndir af Árna Gunnari “vinasyni” mínum í pollagalla að hoppa í pollum.
Mér finnst þetta alveg frábært framtak hjá ókunnugri konu og þakka henni kærlega fyrir, hvar sem hún er! Svona á fólk að vera!
Ása Lára, ég er á leiðinni til þín með myndirnar...
Eins og sumir vita en aðrir ekki, þá er ég að fara að flytja! Tími til kominn að maður stingi endanlega af úr foreldrahúsum, langt komin á þrítugsaldurinn!!! Ég hef nú gert þetta nokkrum sinnum áður og á ýmislegt en alls ekki allt, hence the smáauglýsingar...
Ég auglýsi hér með eftir eftirfarandi hlutum, gefins eða fyrir slikk:
- eldhússtólar (2-4)
- skrifborðsstól
- sófaborð
- rúm
- þvottavél
Ef þið, kæru lesendur, eigið eitthvað af þessum hlutum en hafið samt ekki þörf fyrir þá, endilega hafið samband við mig... Netfangið er ellamaja@hotmail.com
Mig dreymdi draum í fyrrinótt um það að ég hefði keypt mér Landrover, skipt Rauðkunni minni út fyrir stóran, dökkan Landrover/Námu og var ægilega ánægð með það. Amk til að byrja með. Svo þegar ég vaknaði daginn eftir (í draumnum) þá fékk ég nú hálfgert sjokk yfir þessum bílaviðskiptum mínum og var með þvílíkar áhyggjur af greiðslubyrðinni og þess háttar og var eitthvað að vandræðast með það hvernig ég ætti að láta þessi viðskipti ganga tilbaka og fá Rauðkuna mína aftur.
Það besta var samt þegar ég vaknaði (í alvörunni) í gærmorgun, þá var ég ekkert viss hvort ég væri búin að kaupa mér Landrover/Námu eða ekki...
Reyndar fór ég í leiðinda-/letikasti á bílasölurúnt með bróður mínum um daginn. Ekki til að skoða 'Námur' heldur til að skoða súkkur. Það flottasta sem ég sá á þessum rúnti var samt silfurlitaður Twingo. Rosalega flottur! En ég er víst ekkert að fara að skipta um bíl...
PS. Best ég útskýri þetta með 'Námuna'. Þegar ég var lítil og átti heima í Þorlákshöfn, þá var pabbi minn að vinna í námu og keyrði um á Landrover. Hann kom stundum heim á daginn og sagði við mig:
"Viltu koma með útí námu?"
Ég vildi það auðvitað og fór með honum útí bíl og svo rúntuðum við útí námu og heim aftur. En fyrir mér var náman bíllinn en ekki náman. Nokkrum árum seinna, þegar ég var 6 eða 7 ára lenti ég í hörkurifrildi við besta vin minn um það hvort Landrover gæti líka heitað Náma eða ekki... Það er óþarft að taka það fram að mér fannst hann mjööög vitlaus að vita ekki að Landrover héti líka Náma!
hæ, ég er að læra í bókhlöðunni og vantar svo afsökun til að stinga aðeins af og gera eitthvað annað. Er ekki einhver sem á leið hjá sem langar að fá sér kaffisopa með mér...?
Ég gerði vikuinnkaup fyrir vinnuna mína í gær í Bónus í Smáranum. Þetta fellur af og til í minn hlut, ágætt að fá tækifæri til að breyta um umhverfi í vinnunni. Þessar innkaupaferðir minna mig alltaf svolítið á það þegar ég var að versla inn í ISO fyrir Sørensen-fjölskylduna á Exnersvej 36 um miðjan síðasta áratug. (Erna hefur rétt fyrir sér, það er bara nokkuð gaman að skrifa svona!)
Ég hef hitt ótrúlegasta fólk í þessum verslunarleiðangrum; gamla vinnufélaga, skólasystur úr gaggó og fleiri. Í gær hitti ég móðurbróður minn sem sagði mér að fara nú að kíkja í heimsókn og svo hitti ég gamla íslenskukennarann minn úr menntó. Hann kom mér algjörlega á óvart með því að þekkja mig með nafni því það eru liðin rúm 8 ár frá því að ég útskrifaðist sem stúdent! Ég flýtti mér náttúrulega að segja að ég væri svona nokkurn veginn að feta í fótspor hans, með íslenskunáminu. Hann bauð mér þá bara að koma og taka við kennslunni af sér þegar hann hættir. Ég afþakkaði pent og sagðist ekki hafa þolinmæði í kennslu...
Annars er gaman að hitta fólk sem maður hefur ekki séð lengi í þessum innkaupaleiðangrum. Sér í lagi rétt áður en maður fer á kassann því þá er maður búinn að yfirhlaða innkaupakerruna og er kannski með hátt í 20l af mjólk, 10l af súrmjólk/jógúrt, 4 stór brauð, 6-8 kg af kartöflum og grænmeti, kjöt, og álegg eftir því. Þá hef ég upplifað svona 'senaríó':
Það er litið á mig og heilsað, svo er litið á innkaupakerruna mína og á mig aftur, brosað vandræðalega og sagt:
“Komin með stóra fjölskyldu, ha?”
Best fannst mér nú konan (alveg ókunnug) sem var á undan mér á kassanum um daginn. Hún leit á mig vorkunnaraugum og sagði með uppgjafartón í röddinni:
“Þetta er nú ekki fyrir eina manneskju að gera öll þessi innkaup.”
Og hún hefur eflaust hugsað með sér að ég ætti nú ansi leiðinlegan mann og/eða fjölskyldu að nenna ekki með mér í búðina. Ég brosti bara og sagði að þetta væri fyrir vinnuna. Hún dæsti bara og sagði:
“Því síður fyrir eina manneskju.”
Ég held að hún hafi bara orðið þreytt á að fylgjast með mér.
Það var í dag hjá mér. Í vinnunni. Það er nefnilega venjan að bjóða fjölskyldum íbúanna okkar til smá jólaveislu og fólk hefur yfirleitt nóg að gera í desember þannig að við færðum þetta bara fram í nóvember. Þannig að ég var sem sagt að koma úr jólaboði þar sem á borðum var hangikjöt með öllu tilheyrandi og að sjálfsögðu maltesín. Smá forskot á jólastemmninguna.
Bara svo það sé á hreinu, þá mætti Todmó/Sinfó ekkert í veisluna heldur ætlaði ég bara að bæta örlitlu við tónleikaumfjöllunina mína hérna. Ég las nefnilega í Mogganum í gærkvöldi að tónleikarnir voru teknir upp og þessi sjónvarpsstöð ætlar að sýna þá á nýársdag. Þannig að þið sem misstuð af þessu læf eða í rúbartinu á föstudag, þið hafið sjens að ná þessu á nýársdag. Bara að fylgjast með sjónvarpsdagskránni...
