TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ, EMIL ÞEYR!

Hann er sko stór strákur og er orðinn tveggja ára! Geri aðrir betur!

Höhömm... ekki það gáfulegasta sem ég hef sagt... En til hamingju með daginn, Emil Þeyr!

LEYNIGESTIR

eru farnir að dreifa sér... upphaflegi leynigesturinn (sem þó hefur alltaf komið fram undir nafni) hennar Brynku er farinn að dreifa vísum til mín.

Ég þakka heiðurinn!

En núna er ég á leiðinni í stelputeiti með nuddaranum mínum - jamm, ég er búin að eigna mér hana - og Ms. USA (hún er líka að vinna með mér). Það ku víst vera rauðvín og ostar í boði og ég vona svo innilega að þetta rauðvínsstelpukvöld endi ekki eins og hið síðasta... sem þó var mjög skemmtilegt!

HAVE A NICE WEEKEND!

NUDD ER...

Ég vaknaði á miðvikudagsmorguninn og fann það að ef ég gerði ekki eitthvað í mínum málum þá yrði ég komin með hálsríg á næstu dögum. Ég var svo stíf í hálsinum, sérstaklega hægra megin. En ég er nú það heppin að það er lærður nuddari að vinna með mér á sambýlinu og ég var einmitt á leiðinni á starfsmannafund þar sem ég myndi hitta hana.

Þar sem ég var þar að auki bullandi kvefuð, frekar sljó og hægvirk í öllu (varð t.d. alveg kúguppgefin að labba uppá 4. hæð í Bókhlöðunni síðar um daginn... og notabene það er bara af annarri hæð uppá þá fjórðu (fyrir þá sem ekki þekkja til þar...)) þá mætti ég eilítið of seint á fundinn. Strax í kaffipásunni snéri ég mér að henni og spurði hvort hún gæti ekki komið í veg fyrir yfirvofandi hálsríg. Hún hélt það nú og fór eitthvað að þreifa á hálsinum á mér.

“Já, vá! Þú ert með svaka hnút hérna. Hvað hefurðu verið að gera?”

“Ekkert.”

Svo stóð hún þarna og ýtti punktinn. Það var ekki gott. Það var VONT. Ekki svo vont að ég fengi tár í augun. Ónei, verra en það, heldur fann ég til svona sársaukaógleði. Svo ákváðum við að það væri best að ég kæmi í almennilegan nuddtíma til hennar daginn eftir.

Ég var nú aðeins lausari í hálsinum eftir þetta pot hennar og dreif mig til hennar í gær. Það var líka vont. OG GOTT. Þetta var ferlega notalegt; að liggja á nuddbekknum, með Nick Cave í græjunum (ekkert svona róandi panpipe-væl) og láta hana “laga” mig. Svo fann hún barasta fullt af aumum punktum á stöðum þar sem ég hreinlega vissi ekki að ég væri eitthvað aum á... Hún skammaði mig líka fyrir að vera ekki nógu dugleg að teygja á vöðvunum eftir æfingar... Eitthvað sem ég vissi svosem alveg að ég mætti vanda mig betur við en það er alltaf erfiðara að heyra einhvern annan skamma mann... En samt alveg ótrúlegt hvað hún gat sagt mér eftir að hafa “káfað” aðeins á mér... Ég er alveg sammála því sem einn kúnninn sagði víst við hana:

“Það mætti halda að þú værir með GPS-tæki í fingrunum. Þú finnur alla aumu punktana ‘med det samme’!”

Svo fór ég í ræktina í dag og lyfti aðeins og vandaði mig við að teygja vel á eftir æfinguna. Sem var mjög gott. En mér fannst þó furðulegt að finna hvað ég fann öðruvísi fyrir vöðvunum við æfingarnar í dag en vanalega og þá sérstaklega vöðvunum sem hún fann að væru eitthvað stífir en ég hafði eiginlega ekki hugmynd um. Hún hefur greinilega losað um eitthvað...

Takk fyrir þetta, Harpa!

ps. ég ætla aftur til hennar í næstu viku... :o)

VERKEFNI DAGSINS

Skjöldungr, fórt of óþjóð eldi.
Auðit vas þá flotnum dauða.
Hæstan kynduð, hlenna þrýstir,
hyrjar ljóma suðr at Jómi.
Hvergi þorði hallir varða
heiðit folk í virki breiðu.
Buðlungr, unnuð borgar-mönnum
björtum eldi stalldræp hjörtu.

Þetta er 13. vísa Magnúsardrápu hrynhentrar eftir Arnór jarlaskáld Þórðarson frá miðri 11. öld. Verkefni mitt er að greina þessa vísu, finna varðveislu hennar, útskýra notkun, finna tilvísanir í goðsögur og/eða kristið myndmál ef þær finnast, útskýra myndmál og kenningarnar og svo framvegis...

Datt í hug að skella þessu inn til að leyfa ykkur að fylgjast með því hvað ég er að bralla, bullandi kvefuð, þessa stundina...

Ef þið hafið eitthvað um vísuna að segja; endilega látið ljós ykkar skína!

!RULLUF

Mér var boðið í mat á laugardagskvöldið sem var í sjálfu sér mjög sakleysislegt og gott. Byrjaði mjög vel og maturinn var mjög góður. Kjúklingur í appelsínugúmmelaði, namminamm! SKÁL FYRIR KOKKINUM!

Kvöldið endaði líka mjög vel. Morguninn eftir. Þrátt fyrir að hafa uppgötvað það einhvern tímann um fjögurleytið í miðju Austurstrætinu, þegar ég ætlaði að fara að finna mér leigara heim, að ég var algjörlega auralaus! Ekki með krónu á mér og ekki heldur eitt einasta plastkort!!! Nú máttu góðu ráðin alls ekki vera of dýr...

Mín fyrsta hugmynd var að labba til Monopolizten og fá að sofa á sófanum hjá honum en það kallaði á þessi viðbrögð hjá Bestaskinninu:

"NEI! Þú gerir það sko alls ekki!!!" (með 'ég ræð!'-augnaráðinu...)

"Ha? Akkuru ekki?" (mín þreytt, vildi bara fara að sooofa...)

"Hvað heldurðu að David segi?!?!!? Ég borga bara leigubíl fyrir þig heim!"

Og þannig varð það. Reyndar gaf hún mér fyrst að borða; djúsí, grísí Hlöllabát og kók. Takk fyrir matinn!

Kvöldið/nóttin var sem sagt mjög gott þrátt fyrir að hafa misst sjónar af Brynkunni í myrkviðum miðbæjarins og að hafa ekki fundið hana aftur. Fram að því vorum við samt búnar að drekka rauðvín í lítratali, bjútífúlla okkur fyrir framan stóra spegilinn á baðinu hennar Brynku, borða góðan mat, skrifa bréf til LadyMary í UK og nú er það á mína ábyrgð að koma því í póst... Já, og svo sendi ég örugglega skrilljón SMS og spjallaði á netinu við einn af Einar-unum sem ég kynntist í sumar (þeir voru nákvæmlega 3!). Netspjallið var nú ekki af því að stelpurnar væru ekki nógu skemmtilegar fyrir mig, heldur voru þær bara í einhverri öfga bjútífúlliseríngu sem ég nennti ekki að taka þátt í... Enda voru þær miklu fallegri en ég!

Niðurstaðan: 1,33 rauðvínsflaska á mann er fullmikið af því góða! ...en samt ekki alveg nóg til að drekkja (ó)blessuðum kvefbakteríunum sem hafa tekið sér bólfestu í mér...

meira af Bumbólfi...

fyrir þá sem vilja vita og sjá meira, þá er tilvalið að kíkja á síðuna hans Arons Fannars en hann er einmitt stóri bróðir Bumbólfs...

Ég var að koma úr heimsókn frá Bumbólfi og hann er bara sætur!

BUMBÓLFUR...

er kominn!!! Ég er svo glöð og hlakka svo til að sjá hann loksins! Er bara búin að bíða síðan í febrúar!!!

TIL HAMINGJU MARÍA OG JÓHANNES OG ARON FANNAR!!!

Núna eruð þið orðin STÓR fjölskylda!

... eða læra?!

Þetta var nú frekar glatað móment sem ég átti í morgun. Vissulega stakk ég af úr tölvuverinu til þess að forðast leitandi seiðmagn alnetsins og andaði að mér fersku sjávarloftinu á leið minni eftir Ægissíðunni til Lilju í Sörlaskjólinu. En viti menn! Lilja var bara alls ekki heima og mér varð það ekki ljóst fyrr en ég fékk sms frá henni þegar ég var um það bil að beygja inn Sörlaskjólið...

Nú voru góð ráð dýr því mig langaði engan veginn að trítla í skólann aftur til að fara að læra! Ég er bara svo heppin að ég á aðra vinkonu í Vesturbænum og það vildi svo vel til að hún var heima. Reyndar var hún á leiðinni í vinnuna þannig að kortér í tólf var ég sest inná kaffistofuna í Háskólabíói og byrjuð að læra!

Mér var nær!

læra eða...?

ég veit ekki hvort ég á að sitja lengur hér í tölvuverinu og þykjast læra eða hvort ég eigi að fá mér göngutúr og kíkja í hádegismat til mæðgnanna í Vesturbænum... Miðað við lærdómsafköstin síðasta klukkutímann en þau eru ENGIN þá hugsa ég að það sé heilbrigðara að rækta vinina í Sörlaskjólinu en að sitja hér lengur í loftleysi og tölvusuði...

Lilja, hitaðu kaffi því hér kem ég!

HHMMPFFHHH!!

Ég held nú að s u m i r hefðu átt að tuða meira yfir athugasemdaboxleysi mínu. Ekki eitt einasta komment komið frá þessum skvísum og heil vika síðan athugsemdirnar fóru að virka!

HHMMPFFHHH!!!

TÍMAÞJÓFUR!

Ég komst að því í gær þegar ég ætlaði að vera svooo dugleg að læra að bloggið er bölvaður tímaþjófur! Og ekki orð um það meir!!!

helgarblogg

hmm... er ekki skylda á mánudegi að hafa svona helgarblogg?

Ég átti rólega og góða helgi; vann á föstudagskvöldið en kíkti svo aðeins á djammið en var ekkert lengi úti. Átti letilegan laugardag; fór seint á fætur, slæptist aðeins í bænum, slæptist svo heima hjá mér. Kvöldinu eyddi ég svo í sjónvarps-/vídeógláp með einum þreyttum sem sofnaði yfir sjónvarpinu í fanginu á mér.

Sunnudagurinn var tekinn nokkuð snemma og byrjað í pallatíma hjá Jóhannesi fyrir hádegi. Það var alveg svakalega gaman! Þetta eru skemmtilegustu tímar sem ég komist í síðan ég var að æfa í Scala í Köben ’98...

Svo heimsótti ég Maríu vinkonu og klappaði henni á bumbuna en ekkert gerðist. Kvöldinu eyddi ég í að sýna Klemma sumarmyndirnar mínar og skoða myndirnar hans. Það var mjög gaman eða eins og hann orðaði það á sinn pena hátt:
“Ég fæ fjallastandpínu af því að sjá þessar myndir!”

Ég ætti kannski að reyna að koma mér upp myndasíðu svo ég geti deilt þessum myndum og sumarupplifunum með fleira fólki...

BUMBÓLFUR

Ég bankaði uppá hjá Bumbólfi í gær. Eða réttara sagt ég strauk bumbunni og var að vona að Bumbólfur yrði þá alveg jafnóþreyjufullur eftir að fá að hitta mig og ég er óþreyjufull eftir að hitta hann og myndi barasta drífa sig í heiminn til að heilsa mér. En ekkert gerðist. Hann er greinilega ekki eins spenntur fyrir mér og verðandi stóri bróðir sem settist í fangið á mér með sængina sína eftir miðdegislúrinn... Bumbólfi líður greinilega bara vel í maganum á mömmu sinni en held að hún vilji nú fara að sjá framan í hann enda er kúlan orðin mjög myndarleg...

Kannski í kvöld eða á morgun...

jólapróf og kaffistofan í Árnagarði

Próftaflan var birt á föstudaginn. Eins og vanalega er maður annað hvort með fáránlega langt á milli prófa eða alltof stutt! Í mínu tilfelli er alltof langt á milli þessara tveggja prófa sem ég fer í... Fyrra prófið er 9. desember, sem er fínt en seinna prófið er ekki fyrr en á síðasta prófdeginum, nebblega 20. desember!
Alltaf jafngaman að vera til!

Einu sinni var kaffistofan í Árnagarði besta kaffistofan á háskólasvæðinu með sín þungu og ljótu en samt æðislegu seventís-húsgögn en því var því miður breytt í sumar. Núna er bara stál og grátt og plast og kalt og allt, alltof bjart. Enda brá mér svo mikið þegar ég fór á kaffistofuna í fyrsta sinn í haust að ég eiginlega bara bakkaði út og langaði skyndilega ekkert í kaffi eða nokkuð annað! Maður hefur nú látið sig hafa það í haust að fá sér einn og einn kaffibolla og tekið með sér í tíma en nú er svo komið að manni er líka bannað að taka góðu fs-fantana með sér í tíma. Ef maður ætlar með kaffið fram af kaffistofunni þá skal maður gjöra svo vel að nota pappamál! Aaarrrggghhh!!! Ég þoli ekki að drekka kaffi úr plast-eða pappamáli. Vill bara hafa minn leir!
Þessi kaffistofa er að verða komin á alvarlegt unfriendly-stig!

TIL HAMINGJU MEÐ DAGINN, STRÁKAR!

David og Elvar eiga báðir afmæli í dag, báðir orðnir 29 ára. En eru þó ekki tvíburar... Til hamingju með það strákar!

TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ, MARÍA NÍNA!

Hún á þriggja ára afmæli í dag. Stór stelpa!

41 VIKA

Vinkona mín er barnshafandi. Hún var dagsett 2. október og síðast þegar ég vissi þá var hún ekki búin að eiga. Maður er nú orðinn soldið óþreyjufullur... Þannig að ég hringdi í hana áðan, heim til hennar. Hún svaraði ekki.

"Úúps!" hugsaði ég og hélt að hún lægi kannski sveitt á Lansanum að fæða og þorði varla að hringja í gsm-ann hennar. Ég gerði það samt. Hún svaraði.

"Hæ!" sagði ég "þú ert greinilega ekki á fæðingardeildinni að eiga..."

"Nei," svaraði hún "en ég er á leiðinni þangað..."

"Ha??!?! Í alvöru?!?! Vá, frábært!!! Héddna, þetta er meiriháttar!" Það kom soldið fát á mig...

Hún hló bara og sagðist vera á leiðinni í skoðun... Svona er hún nú alltaf dugleg að hrekkja mig. En ég bíð samt enn spennt eftir litla bumbubúanum...

3. kafli BANKINN

Ég fór í bankann í dag, dró djúpt andann og byrjaði að útskýra. Þegar ég hafði lokið máli mínu þá brosti þjónustufulltrúinn sínu blíðasta og sagði:

"Komdu bara með greiðsluseðilinn til okkar og við borgum kostnaðinn."

Ég brosti líka og þakkaði pent fyrir mig.

RÍKI OG LÁNADROTTNAR

Já, mikið er nú indælt að eiga viðskipti við ríki og lánadrottnara, ekki satt? Hér koma 2 kaflar um mín viðskipti við þessi bákn.

1. kafli GJALDHEIMTAN
Litla, sæta Rauðkan mín er víst ekki alfarið mín því ég er enn að borga af henni og fékk til þess lán hjá Lýsingu. Um síðastliðin mánaðarmót fékk ég svo 2 greiðsluseðla frá þeim; annar var hin týpíska, mánaðarlega rukkun fyrir láninu og greiddi ég hana med det samme en hinn var fyrir bifreiðagjöldunum með tilheyrandi dráttarvöxtum og kostnaði þar sem þau voru á gjalddaga 1. ágúst.

Hmmm, mér fannst það nú ekki alveg passa þar sem ég þóttist vera viss um að þau hefðu verið greidd fyrir mína hönd ásamt öðrum reikningum í mínu nafni sem ég afhenti þjónustufulltrúa í bankanum mínum áður en ég fór á fjöll í sumar. Og mikið rétt, þegar ég fór í gegnum kvittanabunkann minn var þar kvittun fyrir greiðslu á bifreiðagjöldunum.
“Fínt!” hugsaði ég og hélt að þetta kostaði bara eitt símtal til Lýsingar og væri svo afgreitt.

Ég talaði við Lýsingu og fékk þær upplýsingar að bifreiðagjöldin af Rauðku minni væri einungis búið að greiða einu sinni, þeas af Lýsingu þannig að mín greiðsla virtist hafa lent einhvers staðar annars staðar og ég þyrfti bara að tala við bankann minn til að finna út úr því.
“Fínt!” hugsaði ég aftur og hélt að það væri nóg að fara í bankann minn og láta rekja greiðsluna þar.

Ég fór í bankann með kvittunina og talaði við þjónustufulltrúa og vildi vita hvað væri að, af hverju þessi greiðsla væri ekki komin til skila hjá gjaldheimtunni og/eða Lýsingu. Hún var nú ansi skörp og sá að greiðslan hafði farið inn á minni kennitölu til gjaldheimtunnar en ekki í nafni Lýsingar eða á bílnúmeri Rauðku. Það væri þar sem hnífurinn stæði í kúnni.
“Fínt!” hugsaði ég aftur og hélt að smá spjall við gjaldheimtuna myndi kippa þessu í liðinn.

Ég fór og talaði við gjaldkera hjá gjaldheimtunni sem sagði mér það að þessi sexþúsundkall, eyrnamerktur mér, hefði verið lagður inn á opinber gjöld í staðinn fyrir bifreiðagjöld. En ég skulda engin opinber gjöld!
Hvernig stendur á því að þegar maður skuldar ríkinu eitthvað þá draga þeir það beint af launum manns án þess að spyrja hvort það henti manni eður ei en um leið og maður á inni hjá þeim þá sitja þeir á peningunum og borga manni út 1. ágúst ári síðar? Aldrei fær maður tilkynningu um að það hafi borið óútskýranleg greiðsla í nafni manns og að peningurinn verði endurgreiddur med det samme þar sem maður skuldi ekki neitt...
Alla vega, sexþúsundkallinn, eyrnamerktur mér, var fluttur af opinberum gjöldum yfir á bílnúmer Rauðku þannig að þar var kominn inneign vegna þess að bifreiðagjöldin voru þá tvígreidd. Einu sinni af mér og einu sinni af Lýsingu.
“Fínt!” hugsaði ég enn eina ferðina og hélt að eitt símtal í viðbót til Lýsingar myndi afgreiða málið. EN...

2. kafli LÝSING
Ég hringdi í Lýsingu aftur, mjög ánægð með að vera búin að finna hvar greiðslan mín hefði lent og koma henni á réttan stað. Viðmælandi minn þar pikkaði eitthvað í tölvunni og staðfesti það að bifreiðagjöldin væru tvígreidd. Svo pikkaði hún eitthvað meira og sagði:

“Það er kostnaður sem fellur ekki niður og hringdu bara í mig þegar þú færð greiðsluseðilinn og millifærðu beint. Þá losnarðu við að borga dráttarvextina. Þetta eru 1940 krónur.”

“Ha!? 1940 krónur fyrir hvað?”

“Þetta er kostnaður sem Lýsing verður fyrir við að þurfa að innheimta bifreiðagjöldin.”

“Ertu að segja mér að ég þurfi að borga kostnað fyrir að hafa borgað bifreiðagjöldin á réttum tíma?!?!!”

“Já.”

Ég gat nú ekki orða bundist og sagðist hreinlega ekki skilja þetta og gæti engan veginn sætt mig við að borga þetta. Hún vísaði mér að tala við bankann minn þar sem þetta væru þeirra mistök að eyrnamerkja greiðsluna vitlaust. Það verður gaman að sjá hvernig það fer.

Hins vegar er ég nokkuð viss um að minn kostnaður í þessum eltingarleik við sexþúsundkallinn sé farinn að nálgast 1940-krónurnar:
2 símtöl við Lýsingu – símakostnaður, tími
1 ferð upp í banka – bensín, tími
1 ferð niðrí miðbæ – bensín, stöðumælir, tími
+ 1 fyrirhuguð ferð í bankann
+ 1 fyrirhugað símtal við Lýsingu

... to be continued...

FYRSTA SKAF VETRARINS

... var í morgun! Brrrr...