lífið í bænum
ég er smám saman að skríða aftur inn í daglegt líf í bænum þrátt fyrir að hugurinn sé enn að miklu leyti að Fjallabaki. T.d. ætti ég líklegast von á hópi frá
Fjallabaki í gistingu í kvöld og væri akkúrat núna að drekka kaffi með trússaranum...
En í staðinn er ég á leiðinni í tíma hjá Guðrúnu Nordal.
Ekki að það séu leiðinleg skipti.
Það hefur verið heilmikið að gera hjá mér síðan ég kom til byggða; skólinn, vinnan,
aukavinnan, klipping (nýjasta nýtt frá París þótt ég sé ekki alveg búin að læra að meika parísarlúkkið sjálf...), saumaklúbbur (búin að blogga um hann), djamm (það var gaman!), kaffihús (líka búin að blogga um það), bíltúr í Borgarfjörðinn, LSK-hittíngur og bíóferð.
Bíóferðin var nú nokkuð góð. Fór með Bestaskinni og hún er stundum soldið tortryggin varðandi kvikmyndasmekk minn og var treg til að fara á eitthvað af myndunum á
Breskum bíódögum í Háskólabíói þannig að við enduðum á að sjá
28 days later. Sem er nokkuð blóðugri en við áttum von á. Sérstaklega var atriðið þar sem einn gaur stingur augun úr öðrum með þumalputtunum frekar ógeðslegt – ég held að allur salurinn hafi haldið fyrir augun.
Bestaskinn hótaði að fara aldrei aftur með mér í bíó. Ég benti henni hinsvegar pent á það að það var hún sjálf sem valdi
28 days later fram yfir
Breska bíódaga...