Álftavatn, Álftavatn. Emstrur kalla

Þetta er eitthvað sem ég sakna frá því í sumar. Talstöðin. Þótt maður væri ekkert endilega sjálfur alltaf að spjalla þá heyrði maður í hinum og þessum og alls konar samskipti á milli fólks. Líka fyndið hvað fólk gat stundum oftúlkað það sem sagt var. Eins og þegar ég var að biðja einn trússarann um að koma með kassa úr Hvolsvelli. Daginn eftir var ég spurð hvort ég hefði verið að biðja um pappakassa eða bjórkassa! Ég var sem sagt að biðja um pappakassa til að pakka dótinu mínu í...

Ástæðan fyrir þessum hugrenningum núna er að ég er á leiðinni á sýninguna súldduld í Norræna húsinu hjá listakonunni Sari Maarit Cedergren sem var einmitt skálavörður í Botnsskála á Emstrum í sumar. Ég hvet alla eindregið til að kíkja á þessa sýningu!