Metrosexual = Natural selection

David sá ljósið í gær varðandi skilgreininguna „metrosexual“.

Eins og þið vitið sem hafið hitt David, þá er hann allt annað en metro og þið sem þekkið hann vitið að hann hefur ákveðnar skoðanir, nokkuð gamaldags, á hlutverkum karla og kvenna, þó án allrar karlrembu. En hann hefur velt þessu fyrir sér, hvernig er metrómaðurinn? og spurt mig nokkuð reglulega.

Ég hef gert mitt besta til að útskýra þetta fyrir honum en með takmörkuðum árangri. Það skal tekið fram að ég er enginn sérfræðingur um þessa skilgreiningu en þykist skilja hana en þó greinilega ekki nógu vel til að ég geti útskýrt þetta fyrir öðrum. Og hann hefur skilið mig á þann veg að metrómaður sé maður sem vill vera eins hommalegur og hann getur án þess að vera hommi, sem er ekki alls kostar rétt og ég hef bent honum á „über“-metrómanninn David Beckham, en það virkar ekki heldur.

En svo kom hann heim úr vinnunni í gær og sagði: „Hallur útskýrði metrómanninn fyrir mér!“ alveg hæstánægður að hafa loksins skilið þetta. Ég varð náttúrulega forvitin og vildi heyra skilgreininguna og hún er einhvern veginn svona (í stikkorðum):

„Þetta snýst um „Natural selection“, eins og í dýraríkinu - það eru konurnar sem velja sér karlana og þeir þurfa að skera sig úr hópnum til að ná athyglinni - í stórborginni er það erfitt - karlarnir þurfa að hafa sig alla við til að skera sig úr hópnum - valmöguleikar kvenna - það sem er tilbúið er betra en það sem þarf að breyta - fljótlegt og einfalt.“

Minn skilningur eftir þetta er sá að þetta er eins og að fara út í búð að kaupa í matinn, ef þú velur þér tilbúna rétti sem er nóg að skella í örbylgjuna, þá fellurðu fyrir metrómanninum (hann er tilbúinn og þú þarft ekki að kenna honum að klæða sig, snyrta sig eða að loka klósettinu eftir notkun) en ef þú velur þér þér kjötbita og meðlæti og eyðir svo tíma í að undirbúa og elda matinn, þá fellurðu fyrir hellisbúanum og mótar hann að vild. Eða strögglar við það.