hvers á maður að gjalda?

...fyrir að vilja vera sprækur og hress á sunnudegi og vilja taka daginn snemma. Ég bara spyr.

Ég fékk nefnilega þessa snilldarhugmynd á laugardaginn að taka daginn í gær með trompi og vera ofuraktív; vakna snemma, drífa mig í ræktina, svo heim að læra til að vera búin að afkasta miklu fyrir kvöldið til að geta mætt með hreint hjarta og bros á vör í saumaklúbbinn. EN...

Fyrsta skrefið til að ná tilsettum markmiðum gærdagsins var að sofa heima hjá Davíð, hann var nefnilega á næturvöktum um helgina þannig að það var tilvalið að láta hann vekja mig með kaffibolla og kossi þegar hann kæmi þreyttur heim til að fara að sofa kl. 8. Mín snjöll eða hvað? Þetta virkaði mjög vel og ég líka í þessum súpergír þegar klukkan var rúmlega 9 og ég komin fyrir utan Hreyfingu en þar var engin hreyfing.

Það opnar nefnilega ekki fyrr en kl. 10 á sunnudögum.

frábært. NOT!

Huxihux! Ný hugmynd! Ég dreif mig uppí skóla til að netast aðeins og prenta út glósur og svo ætlaði ég sko að halda fyrra plani og drífa mig í ræktina kl. 10. Ég kom uppí skóla og þar var heldur engin hreyfing. Og ekkert ljós heldur. Afhverju?

Jú, vegna þess að húsnæði Háskólans opnar í fyrsta lagi kl. 10 á sunnudögum. Ef það opnar yfir höfuð!

ARGogGARG! ARGogGARG!

Þetta fór alveg með mína vandlega undirbúnu löngun til dugnaðar þann daginn. Ég fór heim og lagðist uppí sófa með Fréttablaðið. Nennti ekki einusinni að byrja að læra fyrr en seint og síðar meir.