líf eftir prófin...

er letilíf!
amk ef maður á svo 1 viku í sumarfrí strax á eftir.

Þannig var það einmitt hjá mér. En nú er ég farin að vinna aftur þannig að maður er farinn að vakna til lífsins og fylgjast með bloggi annarra aftur og ekki seinna vænna en að fara að uppfæra sitt eigið... hafið þið saknað mín?

ég hef nú ekki alveg legið í leti þessa viku - eða tvær vikur sem eru liðnar frá prófum. Ég er búin að fara á rúntinn austur fyrir fjall og drekka þar kaffi í lítratali hjá bændum, hestamönnum og hótelstýrum, ég er búin að taka rúntinn uppí Borgarfjörð og það mas tvisvar. Í fyrra skiptið var það með samnemendum mínum og það var bara ansi gaman.
Og ég komst að því að það er fullt af sætum strákum í íslenskunni. VEEIII!!!
en það eru líka næstum því jafnmargir strákar sem taka í vörina: OOOJJJJ!!!! PÚÚÚ!!!
En ferðin var mjög góð og eitt af betri atriðunum var landbúnaðarkapphlaupið sem var haldið fyrir okkur á Hvanneyri! Ég var valin í stelpuliðið og varð í 5. sæti. Sem var reyndar næstneðsta sætið. Það er allt #$%#% rúllubagganum að kenna. Hvaða heilvita borgarbúi getur vippað sér léttilega yfir rúllubagga sem er næstum því jafnhár manni sjálfum? EKKI ÉG!

Hin Borgarfjarðarferðin mín var eiginlega Langjökulsferð en við keyrðum í gegnum Borgarfjarðardali á leiðinni tilbaka. Gaman að komast aðeins uppá jökul og það var mun skárra veður en síðast þegar ég fór á Langjökul og fór á snjósleða í stingandi rigningu og skyggnið var 2 metrar. Það var nú reyndar ekki mikið betra skyggni núna en ekkert að veðri. Það besta var samt þegar við vorum á niðurleið aftur og allt var hvítt í kringum okkur. Þá birtist allt í einu snjósleði við hliðina á okkur og bankaði í rúðuna hjá Jóa bílstjóra (sá hinn sami og henti Brynku í sjóinn ca 12 klst síðar). Jói stöðvaði bílinn og skrúfaði rúðuna niður og vélsleðagæinn kom nánast hálfur inn í bílinn og sagði:
,,Geturðu nokkuð sýnt mér á tölvunni hvar við erum? Ég er nefnilega með vélsleðahóp og við erum farin að fara í hringi!"

Við litum aftur fyrir bílinn og sáum þá ca 30 vélsleða og á hverjum voru 2 menn. Gæinn fékk þær upplýsingar sem hann vildi og brunaði af stað aftur með hópinn í halarófu á eftir sér. Manni finnst nú ótrúlegt að þessir gæjar séu ekki með amk 1 GPS-tæki í svona ferðum því veðrið getur breyst svo snögglega. Örstuttu seinna vorum við svo komin niður úr skýjunum aftur.
Það var nú frekar svekkjandi að horfa uppá jökulinn þegar við vorum komin niður og sjá að það var að létta til...